1
+1

آپدیت سالانه ویندوز 10 منتشر شد؛ چگونه آن را دریافت کنیم

یک سال از عرضه‌ی ویندوز ۱۰ گذشت و مایکروسافت نیز به همین مناسبت آپدیت بزرگی را برای کاربران این سیستم عامل در نظر گرفته است که به واسطه‌ی آن از امکانات جدیدی بهره‌مند خواهند شد. 

مایکروسافت روز گذشته به صورت عمومی آپدیت سالانه‌ی ویندوز ۱۰ را برای کاربران این سیستم عامل منتشر کرد. این بروزرسانی تغییرات زیادی به همراه دارد و مایکروسافت مدت زیادی مشغول کار بر روی آن است. غول فناوری ردموند سالگرد عرضه‌ی آخرین نسخه از سیستم‌ عامل خود را بدین ترتیب جشن گرفته است.

بروزرسانی از طریق Windows Update

آپدیت ویندوز 10

اما برای دریافت این بروزرسانی چه کار باید کرد. اولین و ساده‌ترین راه، استفاده از محیط آپدیت ویندوز است. کافی است تا تمامی بروز‌رسانی‌های ویندوز ۱۰ را دریافت کرده سپس مجددا اقدام به بررسی بروزرسانی‌‌های موجود کنید تا با بروزرسانی Features Update to Windows 10 مواجه شوید. پس از دانلود بروزرسانی، ‌مراحل نصب به صورت خودکار آغاز می‌شود و سیستم عامل نیز ریستارت می‌شود.

با این وجود که بروزرسانی سالانه‌ی ویندوز ۱۰ برای مناطق خاصی عرضه شده و هم‌چنین امکان خطا در نصب بروزرسانی‌‌ها جز جدایی ناپذیر بخش آپدیت سنتر مایکروسافت است، می‌توانید از روش مطمئن زیر استفاده کنید.

بروزرسانی توسط نرم‌افزار Windows 10 Upgrade Assistant

بروزرسانی سالانه‌ی ویندوز ۱۰ در ابتدا برای مناطق خاص و دستگاه‌هایی که بیشتری هماهنگی را با این سیستم عامل دارند اعم از نمونه‌‌های مجهز به بایوس UEFI عرضه می‌شوند؛ به همین دلیل در حال حاضر امکان عدم ارایه‌ی این بروزرسانی برای دستگاه شما وجود دارد. اما نگران نباشید. می‌‌توانید از سرویس جدید مایکروسافت استفاده کنید. برای این کار ابتدا به صفحه‌ی مخصوص بروزرسانی سالانه‌ی ویندوز ۱۰ بروید و روی گزینه‌ی Update now کلیک کنید تا دانلود نرم‌افزار Windows 10 Upgrade Assistant آغاز شود.

آپدیت ویندوز 10

پس از دانلود و نصب این نرم‌افزار، آن را اجرا کنید. 

آپدیت ویندوز 10

پس از اجرا، این نرم‌افزار در ابتدا به بررسی آپدیت بودن دستگاه شما و سخت‌افزار آن می‌پردازد و سپس اقدام به دانلود بروزرسانی می‌کند.

آپدیت ویندوز 10

پس از پایان عملیات دانلود، سیستم عامل شما ریستارت خواهد شد تا عملیات نصب آن انجام شود.

آپدیت ویندوز 10

آپدیت ویندوز 10

آپدیت ویندوز 10

در نهایت نیز هنگام ورود به ویندوز با پیام آپدیت موفقیت‌آمیز مواجه خواهید شد.

آپدیت ویندوز 10

بروزرسانی آفلاین

در صورتی که چندین کامپیوتر مجهز به ویندوز ۱۰ دارید، نیازی به آپدیت آنلاین تمامی آن‌ها ندارید. بلکه می‌توانید با ابزار Media Creation Tool ویندوز بروزرسانی را دریافت کرده و به صورت آفلاین اقدام به نصب روی تمامی رایانه‌ها کنید. برای این امر ابتدا به صفحه‌ی دریافت بروزرسانی ویندوز ۱۰ بروید و گزینه‌ی Download Tool Now را بزنید تا عملیات دانلود ابزار Media Creation Tool آغاز شود.

آپدیت ویندوز 10

پس از دانلود و نصب این نرم‌افزار گزینه‌ی  Creation installation media for another PC را انتخاب کنید تا عملیات دانلود و نصب آخرین نسخه‌ از ویندوز ۱۰ (دارای آپدیت سالانه) آغاز شود.

آپدیت ویندوز 10

در مرحله‌ی باید نسخه‌ی ویندوز ۱۰ را که قصد دریافت فایل نصب آن را دارید، انتخاب کنید.

آپدیت ویندوز 10

در مرحله‌ی بعدی نیز باید دستگاه ذخیره‌سازی مورد نظر خود را برای ساخت درایو نصب و راه‌اندازی ویندوز ۱۰ انتخاب کنید. همانطور که در تصویر نیز مشاهده می‌کنید به فضایی حداقل ۴ گیگابایت احتیاج خواهد داشت.

آپدیت ویندوز 10

سپس این نرم‌افزار اقدام به دانلود و ساخت درایو نصب آخرین نسخه‌ی ویندوز ۱۰ خواهد کرد.

آپدیت ویندوز 10

پس از اتمام مراحل قبل، سی‌دی یا فلش ساخته شده را در دستگاه‌های مد نظر قرار بدهید تا و پس از اجرا گزینه‌ی بروزرسانی را انتخاب کنید. این نرم‌افزار پس از بررسی سیستم عامل شما، پیشنهاد نصب آخرین آپدیت‌ها را می‌دهد تا عملیات ارتقا بدون هرگونه مشکلی انجام شود. پیشنهاد می‌کنیم تمامی بروزرسانی‌ها را در این بخش دریافت کنید.

آپدیت ویندوز 10

پس از نصب بروزرسانی‌های، می‌توانید عملیات نصب آپدیت بزرگ سالانه‌ی ویندوز ۱۰ را ادامه دهید. البته پیش از آن باید تعیین کنید که طی این بروزرسانی چه اطلاعاتی نگهداری شوند. در صورتی که تنها می‌خواهید از بروزرسانی بهره ببرید و هیچ کدام از نرم‌افزار‌ها و اطلاعات شخصی شما از بین نروند، گزینه‌ی اول را انتخاب کنید. 

آپدیت ویندوز 10

سپس در مراحل بعدی عملیات نصب آخرین نسخه از ویندوز ۱۰ به همراه بروزرسانی سالانه‌ی این سیستم عامل انجام خواهد شد.

پس از بروزرسانی می‌توانید به بخش system information ویندوز بروید و با مشاهده‌ی Build 14393 از صحت بروزرسانی خود مطلع شوید.

آپدیت ویندوز 10

منبع : زومیت

 

0

آموزش ویندوز 10: کاهش مصرف داده در اینترنت کابلی با فعال کردن حالت Metered

هر دو ویندوز 10 و 8 امکان تعیین چند نوع از اتصال‌های اینترنتی را به عنوان Metered Connection به کاربر می‌دهند. با فعال بودن این قابلیت، می‌توانید مصرف داده‌های خود را در ویندوز و برخی از نرم‌افزارهای معینی که بدون درخواست از کاربر به اینترنت متصل شده و داده مصرف می‌کنند را محدود کنید. اما این قابلیت به طور رسمی برای اینترنت کابلی در دسترس نیست! 

مایکروسافت در ویندوز 10 و ویندوز 8 قابلیتی به نام Metered Connection را گنجانده است. کاربرد قابلیت یاد شده بیش‌تر در اینترنت‌های حجمی است که میزان مصرف داده‌ی محدودی در بازه‌های زمانی خاص دارند؛ کانکشنی که اگر بیش از حجم تعیین شده برای یک بازه‌ی زمانی داده مصرف کنید، با صورت حسابی نجومی روبه‌رو خواهید شد! این قابلیت در ویندوز 10 و 8 فقط برای محدود کردن و کاهش مصرف داده‌های اینترنتی در اتصال‌های اینترنتی (connection) موبایلی و بی‌سیم (Wi-Fi) قابل استفاده بوده و امکان اعمال محدودیت به اتصال کابلی (Ethernet connection) وجود ندارد.

بر اساس گزارش مایکروسافت، قابلیت Metered Connection عملکرد ویندوز و نرم‌افزارها را به گونه‌ای تغییر می‌دهد که باعث کاهش مصرف داده‌ی شما در شبکه‌های بی‌سیم و موبایلی می‌شود. اگر از شرکت‌های خدمات دهنده‌ی اینترنتی (ISP) که دارای محدودیت مصرف داده‌ی ماهانه هستند استفاده می‌کنید، خبر خوش این است که می‌توانید با ویرایش رجیستری حالت Metered Connection را برای اینترنت کابلی خود فعال کرده و مصرف داده‌ی خود را کاهش دهید.

 

اعمال حالت Metered به اتصال کابلی با ویرایش رجیستری

به منظور فعال کردن قابلیت Metered Connection در اینترنت کابلی، باید به رجیستری ویندوز مراجعه کرده و تغییرات اندکی در آن ایجاد کنید.

هشدار: ویرایشگر رجیستری ابزاری قدرتمند بوده و عدم استفاده‌ی صحیح از آن می‌تواند باعث ناپایداری و آسیب غیرقابل ترمیم در سیستم شود. این کار یک ترفند بسیار ساده بوده و تا زمانی که در چهارچوب دستورالعمل‌های بیان شده عمل کنید، مشکل خاصی پیش نخواهد آمد. اگر تجربه‌ی کار با ویرایشگر رجیستری را ندارید، پیش از هر کاری بهتر است مقاله‌های آموزشی مختلفی در این زمینه مطالعه کنید. همچنین قبل از اعمال تغییرات حتما از رجیستری و رایانه‌ی خود نسخه‌ی پشتیبان تهیه کنید.

برای شروع کار عبارت “regedit” را پس از کلیک روی منوی شروع تایپ کرده و کلید اینتر را برای باز شدن ویرایشگر رجیستری و اعمال تغییرات در ویندوز، از صفحه کلید بفشارید. سپس با استفاده از نوار کناری سمت چپ ویرایشگر رجیستری به مسیر زیر مراجعه کنید.

کاهش مصرف داده اینترنت کابلی

HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Microsoft\Windows NT\CurrentVersion\NetworkList\DefaultMediaCost

 قبل از این که قادر به ویرایش کلید در مسیر یاد شده باشید، باید یک گام اضافی را برای دسترسی به آن پشت سر بگذارید که در ادامه‌ی مقاله به طور صریح بیان خواهیم کرد.

کاهش مصرف داده اینترنت کابلی

 

کسب مالکیت کلید محافظت شده‌ی DefaultMediaCost

DefaultMediaCost یک کلید محافظت شده است؛ بنابراین به طور پیش‌فرض قادر به ویرایش این کلید نخواهید بود. اگر اولین باری است که قصد ویرایش این کلید را دارید، ابتدا باید این کلید را به نام خود ثبت کرده و مالکیت آن را داشته باشید؛ سپس باید اجازه‌ی دسترسی به آن را صادر کنید. در غیر این صورت با پیام “Cannot edit …… : Error writing the value’s new contents.” مواجه خواهید شد. انجام این کار بسیار ساده بوده و یک‌بار برای همیشه این تنظیمات را انجام خواهید داد. به منظور صدور مجوزهای لازم برای کلید DefaultMediaCost، روی آن کلیک راست کرده و گزینه‌ی “...Permissions” را از منوی جاری انتخاب کنید.

کاهش مصرف داده اینترنت کابلی

در پنجره‌ی ظاهر شده روی دکمه‌ی Advanced کلیک کنید. حال، در پنجره‌ی Advanced Security Settings به منظور مشخص کردن مالک کلید روی لینک Change روبه‌روی فهرست مالکان (Owner) کلیک کنید.

کاهش مصرف داده اینترنت کابلی

در پنجره‌ی Select User or Group و جعبه‌ی Enter the object name to select، نام کاربری استفاده شده در ویندوز یا آدرس ایمیل استفاده شده در حساب کاربری مایکروسافتی را که با آن وارد ویندوز شده‌اید (sign in)، وارد کنید. حالا برای تایید اعتبار نام کاربری روی دکمه‌ی Check Names کلیک کنید. پس از تایید، به منظور بستن پنجره‌ی Select User or Group روی OK کلیک کرده و در پنجره‌ی Advanced Security Settings هم دکمه‌ی OK را بفشارید.

کاهش مصرف داده اینترنت کابلی

در پنجره‌ی Permissions for DefaultMediaCost روی گروه کاربران (Users group) کلیک کرده و تیک موجود در ستون Allow و مقابل گزینه‌ی Full Control را برای صدور مجوز کنترل کامل کلید، بگذارید. در صورت تمایل می‌توانید به جای اعطای مجوز به گروه کاربران، فقط به یک حساب کاربری (user account) اجازه‌ی کنترل کامل را بدهید. به این منظور، در همین پنجره روی دکمه‌ی Add کلیک کرده و مراحل مشابه یاد شده برای افزودن حساب کاربری به فهرست مالکین را دنبال کنید. در نهایت تیک Full Control را در ستون Allow بزنید. پس از بهره‌مندی از راهکار مورد نظر خود روی OK کلیک کرده و به ویرایشگر رجیستری مراجعه کنید. پس از صدور این مجوز قادر به ویرایش آزادانه‌ی کلید خواهید بود.

کاهش مصرف داده اینترنت کابلی

حالا با کلیک روی کلید DefaultMediaCost، آن را در حالت انتخاب قرار داده و برای ویرایش مقادیر داخل آن اقدام کنید. به این منظور روی مقدار Ethernet موجود در پنل سمت راست دوبار کلیک کنید.

کاهش مصرف داده اینترنت کابلی

در پنجره‌ی مربوطه عدد موجود در جعبه‌ی قابل ویرایش Value data را از عدد ۱ به عدد ۲ تغییر دهید و سپس روی OK کلیک کنید.

کاهش مصرف داده اینترنت کابلی

حالا می‌توانید از پنجره‌ی ویرایشگر رجیستری خارج شوید. اتصال اترنت شما هم‌اکنون در حالت metered قرار دارد. در حقیقت خدمات پرمصرف سیستم عامل مانند بروزرسانی ویندوز و دانلود خودکار نرم‌افزارها بدون کسب اجازه از سوی کاربر قادر به انجام وظایف خود نخواهند بود. همچنین با فعال بودن قابلیت Metered Connection رفتار برخی از نرم‌افزارها که با این قابلیت سازگاری دارند، در رابطه با مصرف داده‌ی اینترنتی تغییر کرده و محدودتر خواهد شد.

متاسفانه رابط کاربری تنظیمات در ویندوز قادر به بروزرسانی نمایش اتصال محدود (metered) برای اترنت نیست و مانند زمانی که اتصال metered برای کانکشن‌های موبایلی و بی‌سیم فعال است عمل نخواهد کرد. به همین دلیل به منظور بازبینی تنظیمات باید به ویرایشگر رجیستری مراجعه کنید. به یاد داشته باشید که عدد ۲ موجود در جعبه‌ی Value data به معنی اتصال محدود شده (metered) و عدد ۱ هم به معنای اتصال با پهنای باند نامحدود (unmetered) است.

در صورتی که مایل به بازگردانی تنظیمات اتصال اینترنت کابلی به حالت نامحدود هستید، به کلید DefaultMediaCost موجود در رجیستری ویندوز 10 مراجعه کرده و مقدار Ethernet را از ۲ به ۱ تغییر دهید.

استفاده از کلید استخراج شده از رجیستری برای اعمال اتصال محدود

اگر تمایلی به گشت و گذار در محیط رجیستری را ندارید، می‌توانید برای تعیین اتصال محدود شده و نامحدود برای اینترنت کابلی از کلیدهایی که ما از رجیستری استخراج کرده‌ایم، استفاده کنید. یکی از کلیدها قابلیت metered connection را فعال و دیگری آن را به حالت پیش‌فرض خود (حالت غیرفعال) بازمی‌گرداند. هر دو کلید استخراج شده در یک فایل فشرده با فرمت “Zip.” قرار دارند. البته باید قبل از استفاده از کلیدهای استخراج شده، مرحله‌ی مربوط به مالکیت کلید DefaultMediaCost را پشت سر بگذارید؛ بنابراین مجبور به استفاده از ویرایشگر رجیستری خواهید بود! سپس می‌توانید با دوبار کلیک روی کلید مورد نظر و فشردن کلید تایید در پنجره‌ی ظاهر شده، تنظیمات مربوطه را در رجیستری اعمال کنید. در واقع با بهره‌مندی از کلیدهای استخراج شده، می‌توانید در زمان خود صرفه‌جویی کنید.

فایل‌های استخراجی در واقع همان کلیدهای رجیستری هستند که در مراحل قبلی تغییراتی در آن‌ها ایجاد کرده و آن‌ها را با پسوند “REG.” ذخیره کردیم. دوبار کلیک روی کلید Enable Metered Ethernet Connection، مقدار Ethernet را به ۲ تغییر داده و دوبار کلیک روی کلید (Restore Unmetered Ethernet Connection (Default، مقدار آن را به ۱ بازمی‌گرداند.

کاهش مصرف داده اینترنت کابلی

اگر از اتصال کابلی اترنت استفاده کرده و هنوز هم خدمات دهنده‌ی اینترنت مورد استفاده‌ی شما دارای محدودیت حجمی در بازه‌ی زمانی خاص است، با تنظیم اتصال کابلی خود به صورت محدود شده، می‌توانید از مصرف داده‌ی بیش از حد ویندوز و برخی از نرم‌افزارهای موجود در آن که بدون هیچ اخطاری حجم اینترنت شما را مصرف می‌کنند، جلوگیری کنید.

آیا از اتصال محدود شده در اتصال کابلی خود استفاده می‌کنید؟ لطفا تجربیات خود را با ما به اشتراک بگذارید.

منبع howtogeek howtogeek

 

0

چگونه ویندوز را مجددا نصب کنیم؟

نصب مجدد ویندوز یک استراتژی مهم برای برطرف کردن اکثر مشکلات ویندوز بوده و یک توانایی کاربردی برای تمامی افرادی است که نمی‌خواهند برای حل این مشکلات هزینه‌ای بپردازند. بنابراین قصد داریم تا به بررسی روش‌های نصب مجدد ویندوز در ویندوز ۱۰، ۸ و ۸.۱ و ۷ بپردازیم و این روش‌ها را با یکدیگر مقایسه کنیم. 

با استفاده از یک کپی کامل از سیستم عامل، می‌توانید bloatware را حذف کرده، بد افزار‌ها را پاک کنید و سایر مشکلات مربوط به سیستم را نیز برطرف کنید.

نصب مجدد و کامل ویندوز، با استفاده از گزینه‌ی Reset your PC، در ویندوز ۱۰ و ۸ با روش استفاده از پارتیشن ریکاوری ارائه شده توسط سازندگان یا سی دی ویندوز۷، متفاوت هستند. گزینه‌های built-in، کامپیوتر شما را به حالت پیش فرض بازمی‌گردانند. در این حالت سیستم عامل ممکن است شامل برنامه‌هایی باشد که هیچ‌گاه به آن‌ها نیاز ندارید. نصب کامل ویندوز با استفاده از رسانه‌ی نصب انجام می‌شود و شما می‌توانید آن را از سایت مایکروسافت دانلود کنید. البته این رسانه تنها شامل سیستم عامل است و برنامه‌های اضافی دیگر را در برنمی‌گیرد.

برای حفظ مناسب ظاهر ویندوز، لازم نیست که مرتبا ویندوز را نصب کنید. اما اگر یک کامپیوتر توسط برنامه‌های راه‌انداز، آیتم‌های منو‌های متنی و junk فایل‌ها، دچار مشکل شده باشد، نصب مجدد ویندوز شاید سریع‌ترین روش برای راه‌اندازی سیستم باشد.

نصب مجدد ویندوز می‌تواند علاوه بر حفاظت از کامپیوتر در برابر نرم‌افزار‌های مخرب یا جلوگیری از آبی شدن رنگ صفحه‌ی نمایش، از بروز سایر مشکلات سیستمی ناشی از مسايل نرم‌افزاری، جلوگیری کند.

قبل از این‌که شروع کنید، از کلیه‌ی داده‌های شخصی خود، بکاپ بگیرید. درست است که شما باید به صورت منظم از اطلاعات خود نسخه‌ی پشتیبان تهیه کنید، اما اهمیت این موضوع، قبل از نصب مجدد سیستم عامل، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

 

ریست و رفرش کردن کامپیوتر ( در ویندوز ۱۰ و ۸ )

ویژگی‌هایی از قبیل  ”Refresh your PC”و “Reset your PC” ، به منظور ساده کردن مراحل نصب ویندوز، به ویندوز ۸ اضافه شده‌اند. هر دو گزینه، در واقع امکان نصب مجدد ویندوز و نصب سریع یک ویندوز جدید برای سیستم را از طریق ریکاوری فایل‌های موجود در درایو کامپیوتر، دیسک نصب ویندوز یا درایو USB، فراهم می‌کنند.

در ویندوز۱۰ این گزینه Reset this PC نامگذاری شده است. شما می‌توانید کامپیوتر خود را ریست کرده و همه‌ی فایل‌های شخصی و اپلیکیشن‌های موجود در Windows Store را حفظ کنید، یا می‌توانید با ریست کردن کامپیوتر، تمامی اطلاعات را از روی هارددیسک، پاک کنید. اما به هر حال مجبورید تا همه‌ی برنامه‌های دسکتاپ خود را مجددا نصب کنید.

باید به این نکته توجه کنید که با این کار، شما یک دسکتاپ جدید به همراه همه‌ی فایل‌های سیستم خود و با بهترین حالت ممکن را در اختیار خواهید داشت.

The "Reset this PC" option

اگر می‌خواهید همه چیز را پاک کنید، ویندوز می‌تواند تا درایو سیستم شما را پاک کند. در نتیجه بعد‌ها هیچ کس قادر به بازیابی فایل‌های شخصی شما نخواهد بود. این روش، ساده‌ترین راه برای حذف کلیه‌ی اطلاعات موجود روی کامپیوتر قبل از فروش آن خواهد بود.

Resetting this PC

در ویندوز ۱۰ می‌توانید به این گزینه در قسمت مربوط به Settings app و در زیر گزینه‌ی Recovery در Update security، دسترسی داشته باشید. روی دکمه‌ی Get Started و زیر گزینه‌ی Reset this PC، کلیک کرده و سپس می‌توانید یکی از دو گزینه‌ی Keep my files یا Remove everything را انتخاب کنید. اگر کامپیوتر شما بوت نمی‌شود، می‌توانید با  بوت کردن کامپیوتر از طریق منوی advanced startup options و انتخاب Troubleshoot و ریست کردن کامپیوتر، این مشکل را برطرف کنید. به علاوه می‌توانید به وسیله‌ی یک درایو بازیابی ویندوز نیز، به این گزینه‌ها دسترسی داشته باشید.

در ویندوز ۸، می‌توانید با انتخاب گزینه‌ی Recovery در قسمت Update recovery مربوط به settings app، به هر دو گزینه دسترسی داشته باشید.

در نسخه‌ی آپدیت سالیانه‌ی ویندوز ۱۰، مایکروسافت ابزار جدیدی با نام "Give your PC a fresh start" را به صورت آزمایشی قرار داده که شما را قادر می‌سازد تا به وسیله‌ی آن ویندوز ۱۰ را مجددا نصب کرده و همه‌ی junk های ایجاد شده توسط سازندگان سیستم را حذف کنید.

به این ترتیب، این طور به نظر می‌رسد که ویندوز را از ابتدا نصب کرده‌اید. بعد از اینکه Anniversary Update را اجرا کردید، گزینه‌ی "Learn how to start fresh with a clean installation of Windows" را که در زیر قسمت مربوط به Recovery pane قرار گرفته، پیدا کنید.

Anniversary Update

 

از ریکاوری پارتیشن سازندگان یا cd ویندوز ۷ یا نسخه‌های جدیدتر ویندوز استفاده کنید

در ویندوز ۷ و نسخه‌های قبلی آن، برخی از تولیدکنندگان سیستم‌های کامپیوتری اقدام به ساخت پارتیشن‌های ریکاوری یا دیسک‌های ریکاوری می‌کنند. بیشتر سازندگان، دیسک‌های مخصوص نصب را به همراه کامپیوترهای خود عرضه نمی‌کنند.

اگر کامپیوتر شما دارای یک ریکاوری پارتیشن است، ابزار manufacturer’s recovery را اجرا کنید تا ویندوز مجددا نصب شود.

در بسیاری از کامپیوترها مجبورید تا در طول فرآیند بوت، دکمه‌ای را برای دسترسی به ابزار ریکاوری بزنید. این کلید ممکن است بر روی صفحه شما، نمایش داده شود. به علاوه این کلید در کتابچه مخصوص راهنمای کاربران کامپیوتر شما نیز، موجود است.

اگر کامپیوتر شما به همراه یک دیسک ریکاوری عرضه شده، می‌توانید با قرار دادن آن در درایو نوری و بوت کردن کامپیوتر به وسیله‌ی آن، ویندوز را مجدا نصب کنید. خوشبختانه همه‌ی درایورهای اصلی نصب خواهند شد ولی متأسفانه، همه‌ی bloatware ها دوباره برمی‌گردند. شما باید پس از نصب مجدد ویندوز، همه‌ی نرم‌افزارهای اضافی و بلا استفاده را حذف کنید.

 

رسانه‌ی نصب ویندوز (Windows Installation Media ) را دانلود کنید

ویژگی reset و ابزارهای manufacturer-approved recovery یا نصب مجدد ویندوز از طریق cd نصب، شاید به شما برای نصب کامل ویندوز کمک نکند.

اگر کامپیوتر را خودتان اسمبل کرده و ویندوز را روی آن نصب کرده‌اید، باید یک cd ویندوز در اختیار داشته باشید. اگر این‌طور نیست، می‌توانید رسانه‌ی ویندوز ۱۰ را از سایت مایکروسافت دانلود کرده یا می‌توانید فایل ISO ویندوز ۷ را از Digital River دریافت کنید. (آپدیت 25/2/2015 Digital River دیگر قابل استفاده نیست. می‌توانید فایل ISO ویندوز ۷ را از وب سایت Microsoft's Software Recovery دانلود کنید.) به علاوه می‌توانید رسانه نصب ویندوز ۸ را نیز از سایت مایکروسافت دانلود کنید.

می‌توانید کد امنیتی ویندوزی که در حال حاضر روی سیستم شما نصب شده را با استفاده از ابزاری مانند NirSoft’s ProduKey ، پیدا کنید. آن‌ را یادداشت کنید شاید به آن نیاز داشته باشید.

Use Microsoft

ابزارهای دانلود ویندوز ۱۰ و ۸.۱ با ایجاد USB installation media، شما را راهنمایی خواهند کرد. اگر فایل ISO ویندوز ۷ را دانلود کرده‌اید و ترجیح می‌دهید آن‌ را روی CD رایت نکنید، می‌توانید از ابزار دانلود Microsoft’s Windows 7 USB/DVD برای ذخیره کردن ویندوز روی یک درایو USB‌ استفاده کنید و ویندوز را از طریق USB نصب کنید.

The Windows 7 USB/DVD download tool

 

رسانه‌ی نصب ویندوز را بوت کنید

برای اینکه بتوانید ویندوز را به صورت کامل نصب کنید، رسانه‌ی نصب را به درایو نوری یا پورت USB کامپیوتر خود وارد کرده و آن‌را مجددا بوت کنید. کامپیوتر باید به وسیله‌ی رسانه‌های قابل حمل بوت شود.

اگر موفق به نصب رسانه‌ی ویندوز نشدید، شاید باید با استفاده از BIOS کامپیوتر، نحوه‌ی بوت را تغییر دهید یا با فشردن دکمه‌ی مربوط به نمایش منوی بوت، به آن دسترسی پیدا کرده و درایو بوت را انتخاب کنید.

PCهای جدید عرضه شده با ویندوز ۱۰ و ۸.۱ و سخت افزار ،UEFI ممکن است شما را قادر سازند تا دستگاه بوت را به شیوه‌ای متفاوت، انتخاب کنید. در ویندوز، کلید Shift را نگه دارید و روی گزینه‌ی Restart در پنل settings یا در صفحه START، کلیک کنید.

به علاوه می‌توانید اپلیکیشن PC settings  را اجرا کرده و به ترتیب گزینه‌های Update and recovery و Recovery را انتخاب کرده و روی گزینه‌ی Restart now در زیر قسمت Advanced startup کلیک کنید.

کامپیوتر شما به وسیله‌ی منوی Advanced Startup مجددا بوت خواهد شد. Use a device را انتخاب کرده و دستگاهی را که می‌خواهید به وسیله‌ی آن بوت کنید، انتخاب کنید. اگر کامپیوتر به خوبی قادر به اجرای ویندوز نیست، نگران نباشید. کامپیوتر مستقیما به این منو بوت می‌شود. در نتیجه می‌توانید از این گزینه‌ها برای کمک به حل مشکلات استفاده کنید.

 

نصب مجدد ویندوز

بار اولی که با رسانه نصب ویندوز بوت می‌شود، installer اجرا شده و در طول مراحل نصب، شما را راهنمایی می‌کند.

به گزینه‌ی disk partitioning بسیار توجه داشته باشید. می‌توانید ویندوز قدیمی خود را بدون overwrit کردن سایر پارتیشن‌ها یا فایل‌هایی که می‌خواهید حفظ کنید، جایگزین کنید.

 

درایورها مورد نیاز کامپیوتر خود را دانلود کنید

نسخه‌های جدید ویندوز، درایورهای built-in بیشتری نسبت به نسخه‌های قبلی دارند، در نتیجه اغلب سخت‌افزارهای کامپیوتر شخصی باید خارج از چار چوب کار کنند.

می‌توانید درایورها و اجزای مورد نیاز برای سخت افزارهای کامپیوتر خود را از طریق وب سایت‌های تولید کنندگان دریافت کنید.

به وب سایت تولید کنندگان این قطعات مراجعه کرده و صفحه مربوط به مدل کامپیوتر خود را دانلود کنید. می‌توانید انتخاب کنید که کدام‌یک از فایل‌ها دانلود و نصب شوند. در طول نصب، مطمئن شوید که تیک گزینه‌های مربوط به نصب همه‌ی bloatware ها را برداشته باشید.

اگر خودتان کامپیوتر را اسمبل کرده‌اید، درایورها و ابزارهای مربوطه را می‌توانید در صفحه‌ها مجزای مربوط هر یک از مؤلفه‌های سخت افزاری، پیدا کنید.

 

یک image سفارشی جدید بسازید (مخصوص ویندوز ۸)

مایکروسافت ابزارهای command-line با نام recimg را به همراه ویندوز ۸ منتشر کرده تا بتوانید با استفاده از آنها image‌های ریکاوری بسازیم. این ابزار در ویندوز ۱۰ حذف شده است. بنابراین اگر هنوز از ویندوز ۸ یا ۸.۱ استفاده می‌کنید، می‌توانید از این ابزار‌ها استفاده کنید.

با این روش، هنگام رفرش کامپیوتر، به صورت قابل ملاحظه‌ای در زمان صرفه‌جویی می‌کنید.

ابتدا مطمئن شوید که bloatware را حذف کرده‌اید و ترفند‌های مورد علاقه خود را بلافاصله پس از خرید کامپیوتر جدید یا نصب مجدد ویندوز اجرا کرده و پس از آن، نرم‌افزار‌های مورد نیاز خود را نصب کنید. تغییرات در recovery image  ذخیره خواهند شد بنابراین مجبور نیستید تا هر زمان که کامپیوتر خود را رفرش می‌کنید، آنها را دوباره ایجاد کنید.

اطمینان یابید که قبل از اجرای recimg سیستمی سالم در اختیار دارید.

مایکروسافت سعی دارد تا وابستگی به همه‌ی این جزییات را در ویژگی جدید Refresh your PC حذف کند اما با این ویژگی‌ قادر به حل همه‌ی مشکلات نیستیم. در برخی از موارد، بهترین راه حل پاک کردن همه‌ی اطلاعات و شروع کردن با یک اسلات خالی است.

منبع pcworld

 

0

چگونه روشنایی تطبیقی را در ویندوز ۱۰ فعال یا غیر فعال کنیم؟

روشنایی تطبیقی یا اتوماتیک به صورت خودکار روشنایی صفحه شما را بر طبق میزان نور اطراف تان تنظیم می کند. این یکی از قابلیت هاییست که ما در گوشی هایمان حضورش را قبول می کنیم. روشنایی تطبیقی بر طبق نور محیط تان صفحه گوشی تان را تاریک یا روشن تر می کند. این قابلیت اطمینان حاصل می کند که صفحه نه زیاد تیره باشد نه خیلی روشن. ویندوز ۱۰ قابلیت تنظیم تطبیقی روشنایی دارد که بر روی لپ تاپ هایی که سنسور های حساس به نور دارند کار می کند. بسته به Power plan سیستم تان، ممکن است روشنایی تطبیقی در سیستم تان خاموش و یا روشن باشد. این هم آموزش خاموش یا روشن کردن این قابلیت.

در صفحه Power plan بخش advanced options را باز کنید. برای این کار control panel  را باز کنید به بخش Hardware and Sound بروید و روی Power Options  کلیک کنید.

win10-power-options-600x257

بر روی Change plan settings  کلیک کنید.

win10-power-plan-600x301

و نهایتا بر روی  Change advanced power settings  کلیک کنید.

win10-change-power-options-600x368

برای ورود به تنظیمات انرژی برای power plan فعال روی سیستم تان باید این کار را انجام دهید. تصویر انطباقی در این بخش زیر Display قرار دارد. آن را باز کنید و دنبال Enable adaptive brightness بگردید. وقتی سیستم تان روی حالت باتری را متصل به برق خارجی است می توانید از این جا قابلیت روشنایی انطباقی را از اینجا فعال یا غیر فعال کنید.

win10-adaptive-brightness-600x544

قابلیت صفحه نمایش انطباقی بر روی تبلت های surface  خیلی کاربردی به نظر می رسد. و یا حتی بر روی لپتاپ ها، مثلا وقتی در محیط بیرون مشغول به کار هستید و نمی خواهید روشنایی صفحه را به صورت دستی تغییر دهید. در هر صورت، مایکروسافت می بایست از بقیه سیستم عامل های موبایلی یاد بگیرد و یک کلید برای فعال یا غیر فعال سازی این قابلیت در جایی از بخش اعلانات قرار دهد. اگر این هم ممکن نبود، کاربران می بایست این امکان را در اختیار داشته باشند که با یکی از کلید های کنونی موجود این کلید را جایگزین کنند.

باید خاطر نشان کنیم که اگر به تنظیمات رفتید و این گزینه را مشاهده نکردید احتمالا بدین معنیست که لپتاپ شما سنسور مورد نیاز برای این قابلیت را ندارد. این قابلیت اول در ویندوز ۸ معرفی شد پس اگر لپتاپی که خریدید با ویندوز ۷ بوده و اکنون آن را به نسخه بالاتر ارتقا داده این امکان دارد که شما اصلا این سنسور را در سیستم تان نداشته باشید.

 

0

 

آموزش تغییر نام کامپیوتر در ویندوز 10

ممکن هست برای هر کسی پیش بیاید که بخواهد نام کامپیوتر خود را تغییر دهد برای این که متوجه شوید چگونه می توان نام کامپیوتر خود را در ویندوز ۱۰ تغییر دهید با همیار پی سی و ” آموزش تغییر نام کامپیوتر در ویندوز ۱۰ ” همراه باشید .

۱ – روی استارت کلیک کنید و عبارت ” sysdm.cpl ” را جستجو کنید و آن را باز کنید .

Change-PC-Name-on-Windows-10-1

۲ – سپس بر روی گزینه ” Change ” کلیک کنید .

Change-PC-Name-on-Windows-10-2

۳ – در مکان مشخص شده نام مورد نظر خود را وارد کنید و بر روی ” ok ” کلیک کنید .

Change-PC-Name-on-Windows-10-3

۴ – روی ” ok ” کلیک کنید ، اکنون کامپیوتر شده restart خواهد شد و بعد از آن نام کامپیوتر شما تغییر خواهد کرد .

Change-PC-Name-on-Windows-10-4

تمام شد  امیدوارم از آموزش راضی بوده باشید .

 

منبع : همیار پی سی

 

0

 

آموزش غیر فعال کردن Lock Screen در ویندوز 10

از ویندوز ۸ به بعد صفحه Lock screen تغییرات زیادی کرد و گسترده تر شد و ممکن است بعضی ها از این صفحه خوششان نیاید برای این که متوجه شوید چه طور می توانید این صفحه را حذف کنید با همیار پی سی و ” آموزش غیر فعال کردن Lock Screen در ویندوز ۱۰ ” همراه باشید.

۱ – ابتدا Run را باز کنید ( با کلید های ترکیبی Windows + R ) و عبارت ” regedit ” را جستجو کنید .

disable-lockscreen-win10-1

۲ – به مسیر زیر بروید :

HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Policies\Microsoft\Windows

۳ – راست کلیک کنید و مطابق شکل یک registry key جدید درست کنید .

disable-lockscreen-win10-2

۴ – و نام آن را ” Personalization ” بگذارید .

disable-lockscreen-win10-3

۵ – راست کلیک کنید و طبق شکل روی ” DWORD (32-bit) Value ” کلیک کنید .

disable-lockscreen-win10-4

۶ – و نام آن را ” NoLockScreen ” بگذارید .

disable-lockscreen-win10-5

۷ – سپس آن را اجرا کنید تا پنجره زیر باز شود و اطلاعات مشخص شده را وارد کنید و روی ok کلیک کنید .

disable-lockscreen-win10-6

اکنون Lock Screen شما غیر فعال شده به همین راحتی ! .

 

منبع : همیار پی سی

 

0

نصب Bash Shell لینوکس در ویندوز 10 و بهره‌مندی از آن

بروزرسانی سالیانه‌ی ویندوز 10 ویژگی برجسته‌ی جدیدی را در اختیار توسعه دهندگان قرار خواهد داد. با این بروزرسانی می‌توانید نرم‌افزار لینوکس را به طور مستقیم در Bash shell مبتنی‌بر اوبونتو موجود در ویندوز ۱۰ اجرا کنید. اگر از ویندوز ۱۰ نسخه‌ی پیش نمایش اینسایدر با شماره‌ی ساخت ۱۴۳۱۶ هم استفاده کنید، قادر به نصب Bash shell و بهره‌مندی از آن خواهید بود. 

با انتشار بروزرسانی سالیانه‌ی ویندوز 10، قابلیت برجسته‌ی جدیدی در اختیار توسعه دهندگان قرار خواهد گرفت. این قابلیت با افزودن کامل ابزار Bash shell مبتنی‌بر اوبونتو به ویندوز ۱۰، امکان اجرای مستقیم نرم‌افزارهای لینوکس در ویندوز را برای کاربران فراهم خواهد کرد. این کار با افزوده شدن زیرسیستم (Subsystem) لینوکس برای ویندوز که اخیرا به وسیله‌ی مایکروسافت به ویندوز ۱۰ اضافه شده، ممکن شده است. بروزرسانی سالیانه‌ی ویندوز ۱۰ موسوم به Redstone در تاریخ ۱۲ مرداد ماه امسال منتشر خواهد شد.

در صورتی که نسخه‌ی پیش نمایش اینسایدر جدید سیستم عامل ویندوز ۱۰ را در رایانه‌ی خود نصب کرده باشید، هم‌اکنون می‌توانید ابزار بَش شِل (Bash shell) را در ویندوز نصب کرده و از قابلیت‌های آن بهره‌مند شوید. ابزار بش شل در نسخه‌ی پیش نمایش اینسایدر با شماره‌ی ساخت ۱۴۳۱۶، به ویندوز ۱۰ افزوده شد که در زمان نگارش این مقاله فقط برای کاربران عضو حلقه‌ی سریع (Fast Ring) قابل دسترس بود. همچنین، این ابزار فقط در نسخه‌ی ۶۴ بیتی ویندوز ۱۰ وجود دارد.

 

آنچه که باید درباره‌ی ابزار Bash Shell ویندوز ۱۰ بدانید

بش شل یک ماشین مجازی، کانتینر یا نرم‌افزار لینوکسی کامپایل شده برای ویندوز، همانند Cygwin نیست. ویندوز ۱۰، زیرسیستم لینوکس برای ویندوز را به دست آورده است که برپایه‌ی پروژه‌ی نیمه‌کاره‌ی Astoria مایکروسافت است. این پروژه در خصوص اجرای نرم‌افزارهای اندروید بر روی ویندوز است.

این‌گونه فکر کنید که پروژه‌ی یاد شده، در نقطه‌ی مقابل نرم‌افزار Wine قرار دارد. درحالی که نرم‌افزار Wine امکان اجرای نرم‌افزارهای ویندوز را به طور مستقیم در لینوکس فراهم می‌کند، زیرسیستم لینوکس برای ویندوز، امکان اجرای مستقیم نرم‌افزارهای لینوکسی را در ویندوز فراهم می‌کند!

مایکروسافت با کانونیکال کار کرده است تا بتواند بش شل کامل مبتنی‌بر اوبونتویی را که در این زیرسیستم اجرا می‌شود برای کاربران فراهم کند که از لحاظ فنی به هیچ وجه لینوکس محسوب نمی‌شود. درواقع، لینوکس هسته‌ی زیربنایی سیستم عامل بوده و در اینجا قابل دسترس نیست. به جای آن، زیرسیستم لینوکس برای ویندوز امکان اجرای بش شل و دقیقا همان باینری‌هایی که به طور عادی در اوبونتوی مبتنی‌بر لینوکس اجرا می‌شوند را فراهم می‌کند. طرفداران نرم‌افزارهای رایگان، اغلب بحث و استدلال می‌کنند که روی هم رفته سیستم عامل لینوکس باید GNU/Linux نامیده شود؛ زیرا در حقیقت نرم‌افزارهای GNU بسیاری در هسته‌ی کرنل اجرا می‌شوند. بش شل ویندوز ۱۰ قادر به اجرای تمامی ابزارهای GNU و دیگر نرم‌افزارهای مربوطه است.

ابزار بش شل دارای محدودیت‌هایی مانند عدم کارکرد با نرم‌افزار سرور و نرم‌افزارهای گرافیکی است. بش شل برای توسعه دهندگانی که قصد اجرای ابزارهای تحت خط فرمان لینوکسی در ویندوز را دارند، طراحی شده است. این ابزارها به فایل سیستم ویندوز دسترسی دارند اما نمی‌توانید از فرمان‌های بش برای خودکارسازی نرم‌افزارهای عادی ویندوز استفاده کنید. به علاوه، قادر به اجرای فرمان‌های بش از خط فرمان استاندارد موجود در ویندوز هم نخواهید بود. در واقع ابزارهای بش صرفا به فایل سیستم ویندوز دسترسی خواهند داشت. به دلیل این که نسخه‌ی جاری به صورت بتا است، احتمالا هر نرم‌افزار تحت خط فرمانی در این ابزار عمل نخواهد کرد.

 

نصب Bash در ویندوز ۱۰

برای شروع کار، ابتدا باید بررسی کنید که حداقل شماره‌ی ساخت ویندوز ۱۰ مورد استفاده‌ی شما ۱۴۳۱۶ باشد. برای بهره‌مندی از ابزار بش شل قبل از انتشار رسمی بروزرسانی سالیانه (Anniversary) باید نسخه‌ی پیش‌نمایش اینسایدر را فعال کنید. ابزار یاد شده، فقط در نسخه‌ی ۶۴ بیتی ویندوز ۱۰ عمل می‌کند؛ پس در صورتی که هنوز از نسخه‌ی ۳۲ بیتی ویندوز ۱۰ استفاده می‌کنید، زمان آن فرا رسیده است که به نسخه‌ی ۶۴ بیتی کوچ کنید!

پس از این که نسخه‌ی متناسب با ابزار بش شل ویندوز ۱۰ را نصب کردید، نرم‌افزار Settings را از منوی شروع فراخوانی کرده و به مسیر Update & Security → For Developers مراجعه کنید. در این بخش باید برای فعال کردن حالت توسعه دهنده، گزینه‌ی Developer Mode را انتخاب کنید.

نصب Bash Shell در ویندوز 10

کنترل پنل را باز کرده و بر روی Programs and Features کلیک کنید. سپس در پنجره‌ی جاری بر روی لینک Turn Windows Features On or Off واقع در سمت چپ کلیک کنید. فهرست پنجره‌ی Windows Features را به منظور یافتن گزینه‌ی (Windows Subsystem for Linux (Beta به طرف پایین مرور کرده و تیک آن را بزنید. در نهایت بر روی دکمه‌ی OK کلیک کنید.

پس از انجام مراحل یاد شده، بلافاصله درخواست راه‌اندازی دوباره‌ی سیستم از کاربر طلب خواهد شد که باید بر روی Restart Now کلیک کنید تا ویژگی انتخاب شده‌ی جدید در ویندوز نصب شود.

نصب Bash Shell در ویندوز 10

پس از راه‌اندازی دوباره‌ی سیستم، منوی شروع را با فشردن دکمه‌ی ویندوز از صفحه کلید باز کرده و پس از تایپ bash، کلید اینتر را فشار دهید.

نصب Bash Shell در ویندوز 10

در راه‌اندازی اولیه‌ی فایل bash.exe، درخواست پذیرش شرایط استفاده از خدمات نمایان خواهد شد که بدون شک باید آن را بپذیرید! سپس ابزار یاد شده اقدام به دانلود نرم‌افزار Bash on Ubuntu on Windows از فروشگاه نرم‌افزاری ویندوز (Windows Store) کرده و در ادامه، ایجاد یک حساب کاربری و رمز عبور برای استفاده از محیط بش از کاربر درخواست خواهد شد.

اگر به جای ایجاد حساب کاربری دارای رمز عبور، مایل به خودکارسازی نصب از بش هستید، می‌توانید فرمان زیر را در ابزار خط فرمان ویندوز اجرا کنید. این فرمان به طور خودکار با همه‌ی درخواست‌ها موافقت کرده و دسترسی روت بدون نیاز به رمز عبور را به کاربر پیش‌فرض اعطا خواهد کرد.

lxrun /install /y

 

شیوه‌ی استفاده از Bash Shell و نصب نرم‌افزار لینوکسی

هم‌اکنون خط فرمان Bash Shell کامل مبتنی‌بر اوبونتو در اختیار شما قرار دارد. به دلیل یکسان بودن باینری‌ها، می‌توانید از فرمان apt-get اوبونتو برای نصب نرم‌افزار از منابع متمرکز اوبونتو استفاده کنید. با این اوصاف، به همه‌ی نرم‌افزارهای تحت خط فرمان لینوکسی دسترسی خواهید داشت؛ اما به دلیل این که ابزار بش شل در نسخه‌ی اولیه‌ی بتا قرار دارد، ممکن است برخی از نرم‌افزارها به طور کامل و بی‌نقص اجرا نشوند.

به منظور اجرای Bash shell، فقط باید منوی شروع را باز کرده و عبارت bash یا Ubuntu را جستجو کنید. حالا باید نرم‌افزار Bash on Ubuntu on Windows را در ابزار جستجوی ویندوز مشاهده کنید. برای دسترسی ساده به نرم‌افزار، می‌توانید آیکون میان‌بر آن را به منوی شروع، نوار وظیفه (taskbar) یا دسکتاپ خود سنجاق (pin) کنید.

نصب Bash Shell در ویندوز 10

اگر قبلا تجربه‌ی استفاده از Bash shell در پلتفرم لینوکس، سیستم عامل مک یا دیگر پلتفرم‌ها را داشته باشید، راحت‌تر از دیگر کاربران خواهید بود. در اینجا نیازی به استفاده از sudo نیست؛ زیرا یک shell (رابط بین کاربر و هسته) دارای دسترسی کاربر روت در اختیار شما خواهد بود. مانند کاربر Administrator در سیستم عامل ویندوز، منظور از روت، کاربری است که در پلتفرم‌های یونیکس (UNIX) دسترسی کاملی به سیستم دارد. فایل سیستم ویندوز شما در محیط بش شل، در مسیر /mnt/c قرار دارد.

می‌توانید در این ابزار از همان فرمان‌های استفاده شده در ترمینال لینوکس استفاده کنید. در صورتی که قبلا از خط فرمان استاندارد ویندوز برای اجرای فرمان‌های تحت داس استفاده می‌کردید، در ادامه می‌توانید برخی از دستورات اولیه‌ی مورد استفاده در بش و خط فرمان ویندوز را مشاهده کنید.

  • تغییر دایرکتوری: cd در بش، cd یا chdir در داس
  • فهرست محتویات دایرکتوری: ls در بش، dir در داس
  • جابه‌جایی یا تغییر نام یک فایل: mv در بش، move و rename در داس
  • کپی یک فایل: cp در بش، copy در داس
  • حذف یک فایل: rm در بش، del یا erase در داس
  • ایجاد دایرکتوری: mkdir در بش، mkdir در داس
  • استفاده از ویرایشگر متن: vi یا nano در بش، edit در داس

به خاطر داشته باشید که برخلاف ویندوز، Bash Shell و محیط مشابه لینوکس آن، به حروف بزرگ و کوچک حساس است. به عبارت دیگر، “File.txt” با حرف بزرگ متفاوت از “file.txt” که دارای حرف کوچک است، خواهد بود.

برای دستیابی به دستورالعمل‌های بیش‌تر، باید به دنبال دستورالعمل‌های بش شل مشابه با موارد یاد شده، خط فرمان اوبونتو و ترمینال آنلاین لینوکس بگردید.

نصب Bash Shell در ویندوز 10

به منظور نصب و بروزرسانی نرم‌افزارهای مربوط به محیط اوبونتو، نیازمند استفاده از فرمان apt-get خواهید بود. برای اجرا کردن فرمان‌های apt-get با کاربر روت (معادل کاربر ادمین در ویندوز)، همه‌ی فرمان‌های یاد شده باید با پیشوند “sudo” شروع شوند. در ادامه‌ی مقاله فرمان‌های apt-get مهمی را که باید بشناسید، بیان خواهیم کرد.

  • دانلود اطلاعات بروز شده در مورد بسته‌های در دسترس: sudo apt-get update
  • نصب یک بسته‌ی نرم‌افزاری: sudo apt-get install packagename (نام بسته‌ی مورد نظر باید جایگزین بخش packagename دستور شود.)
  • حذف یک بسته‌ی نرم‌افزاری: sudo apt-get remove packagename (نام بسته‌ی مورد نظر باید جایگزین بخش packagename دستور شود.)
  • جستجوی بسته‌ی در دسترس: sudo apt-cache search word (کلمه‌ی مورد جستجو باید جایگزین بخش word دستور شود)
  • دریافت و نصب آخرین نسخه‌ی بسته‌های نصب شده: sudo apt-get upgrade

پس از دانلود و نصب نرم‌افزار مورد نظر، می‌توانید پس از تایپ کردن نام آن در محیط اجرای فرمان و فشردن کلید اینتر، آن را اجرا کنید. برای دسترسی به جزئیات بیش‌تر، می‌توانید سند مخصوص نرم‌افزار را بررسی کنید.

نصب Bash Shell در ویندوز 10

به خاطر داشته باشید، نرم‌افزاری که در محیط بش شل نصب شده است، محدود به همان ابزار Bash shell خواهد بود؛ به این صورت که نمی‌توانید با استفاده از خط فرمان (Command Prompt)، پاورشل (PowerShell) یا دیگر نقاط موجود در ویندوز به این نرم‌افزارها دسترسی داشته باشید. به علاوه، با وجود این که محیط بش و ویندوز به فایل‌های یکسانی در رایانه‌ی کاربر دسترسی دارند، نرم‌افزار موجود در بش شل قادر به تعامل مستقیم با نرم‌افزارهای ویندوز و اجرای آن‌ها نخواهد بود.

با این حال، می‌توانید اسکریپت‌های بش شلی را ایجاد کرده و با استفاده از ابزار Bash shell آن‌ها را اجرا کنید. منظور از اسکریپت بش شل، اسکریپت‌هایی با پسوند “sh.” است.

آیا تمایلی به استفاده از ابزار Bash shell مبتنی‌بر اوبونتو در سیستم عامل ویندوز ۱۰ دارید؟

منبع howtogeek

 

0

زمانی که فلش تان با وجود پُر بودن چیزی را نشان نمی دهد، چه کاری می توان انجام داد؟ در صورتی که مطمئن هستید فایل های مهمی را در آن گذاشته بودید اما اکنون قادر به دیدنش نیستید، نگران نباشید. این امر به دلایل مختلفی رخ می دهد. در ادامه این مطلب، سه روش را برای حل این مشکل با شما در میان می گذاریم. 

 

به احتمال زیادی با این شرایط مواجه شده اید که با اتصال فلش تان به یک سیستم آلوده به ویروس، دیگر قادر به مشاهده فایل هایتان نبوده اید. در این حالت فلش شما همچنان پُر دیده می شود. اما هیچ فایلی را مشاهده نمی کنید. این مسئله ممکن است به دلیل بد جدا کردن فلش از سیستم و آسیب به حافظه فلش نیز رخ دهد. برای رفع این حالت و پدیدار شدن مجدد فایل هایتان، گام های زیر را دنبال کنید.

این روش ساده و پاسخگوست و هیچ نیازی به دانش فنی نداردو تنها لازم است یک دستور را وارد کنید و مسئله از دست رفتن فایل هایتان به راحتی رفع خواهد شد.

 

روش شماره 1 : نمایش فایلهای پنهان در رایانه

1. ابتدا لازم است My computer را باز کرده و روی Organize کلیک کنید.

 
Empty Problem

2. از لیست باز شده، گزینه Folder and Search Options را انتخاب نمایید.

 
Empty Problem

3. اکنون لازم است روی View که در کنار تَب General قرار دارد، کلیک کنید.

 
Empty Problem

4. به دنبال تنظیمات Hidden Files and Folders بگردید و سپس گزینه Show hidden files, folders, and drives را انتخاب کنید و روی Apply کلیک کنید.

 
Empty Problem

این روش فایل ها و پوشه هایی را که مخفی بوده اند را نمایش خواهد داد.

 

روش شماره 2 : استفاده از خطوط دستور

1. ابتدا در منوی شروع، cmd را جستجو کنید و سپس روی آن راست کلیک نمایید و گزینه Run as administrator را انتخاب کنید.

 
Empty Problem

2. اکنون در صفحه ای که در تصویر مشاهده می کنید، دستور زیر را وارد کنید:

attrib –h –r –s /s /d x:*.*

 

در این دستور باید به جای x، نام درایو فلش خود را بنویسید.

 
Empty Problem

بعد از انجام این کار و زدن دکمه Enter روی کیبوردتان، چند لحظه صبر کرده و درایو فلش خود را باز کنید. خواهید دید که فایلهایتان باز گشته اند. بدین صورت فایل های شما بازگردانده می شوند.

 

روش شماره 3 : جستجوی (.) در Search Box

 
Empty Problem

 برای این کار ابتدا باید مرورگر فایل های خود را باز کنید و وارد درایو فلش مورد نظرتان شوید. خواهید دید که هیچ فایلی برای نمایش وجود ندارد. در مکان جستجو در گوشه سمت راست، یک نقطه تایپ کنید (.). با این کار می توانید همه فایل ها و پوشه های پنهان را آنجا ببینید و با کپی و پِیست کردن آنها در جایی از رایانه خود، آنها را بازیابی نمایید.
بعد از انجام این کار و بازیابی فایلهایتان، فلش خود را فرمت کنید و فایل های بازیابی شده را به آن بازگردانید. با این روش مشکل شما به طور کامل روی فلشتان رفع خواهد شد.
سه روش بالا، چگونگی اصلاح مسئله فلش خالی با وجود پُر بودن را نشان می دهند. با روش هایی که در بالا مطرح شد، به راحتی می توانید در صورتی که قادر به شماهده فایلهایتان در حافظه پُر فلشتان نیستید، همه فایل هایتان را از درایو فلشتان بازیابی کنید. امیدواریم این راه حل ها به شما در بازیابی فایل هایتان کمک کنند.

0

نصب نرم‌ افزار لینوکسی در ابزار Bash Shell ویندوز 10

به منظور برخورداری از محیط کامل اوبونتو در ویندوز، می‌توانید Bash shell مبتنی‌ بر لینوکس را در ویندوز 10 نصب کنید. با انجام این کار امکان نصب و اجرای نرم‌افزارهای مشابهی که می‌توانید در سیستم‌های لینوکسی مبتنی‌ بر اوبونتو اجرا کنید، در اختیار شما قرار خواهد داشت.

با نصب Bash shell مبتنی‌ بر اوبونتو در ویندوز 10 شرکت مایکروسافت، قادر به بهره‌مندی از محیط کامل اوبونتو در سیستم عامل ویندوز خواهید بود. محیط یاد شده اجازه‌ی نصب و اجرای نرم‌افزارهای مشابهی را که می‌توانستید در سیستم لینوکسی مبتنی‌بر اوبونتو اجرا کنید، به کاربران می‌دهد. دقیقا همانند اوبونتو، می‌توانید از فرمان apt-get برای نصب و بروزرسانی برنامه از طریق منابع اوبونتو، استفاده کنید.

توجه داشته باشید که زیر سیستم (subsystem) لینوکس موجود در ویندوز ۱۰ (Bash shell)، به طور رسمی از نرم‌افزارهای گرافیکی یا نرم‌افزار سرور پشتیبانی نمی‌کند؛ اگرچه به طور غیررسمی امکان اجرای برخی از نرم‌افزارهای گرافیکی در آن وجود دارد. به طو رسمی، این ابزار برای نرم‌افزارهای ترمینال لینوکس و دیگر ابزارهای خط فرمانی که مورد نیاز توسعه دهندگان است، طراحی شده است.

ابزار بش شل (Bash shell) ویندوز ۱۰، فقط از باینری ۶۴ بیتی پشتیبانی می‌کند؛ بنابراین نمی‌توانید نرم‌افزارهای ۳۲ بیتی لینوکس را در آن نصب و اجرا کنید.

تشریح فرمان Apt-get

در اوبونتو و دیگر توزیع‌های لینوکسی مبتنی‌ بر دبیان (Debian)، از فرمان apt-get برای نصب نرم‌افزار استفاده می‌شود. Apt مخفف عبارت “Advanced Package Tool” به معنی ابزار بسته‌ی پیشرفته است. این فرمان یا دستور، بسته‌های مربوط به نرم‌افزارها را از منابع نرم‌افزاری متمرکز اوبونتو دانلود کرده و در سیستم نصب می‌کند. به علاوه، در صورتی که بسته‌هایی که قصد نصب آن‌ها را دارید، نیازمند یا وابسته به دیگر بسته‌ها (پکیج‌ها) باشند، فرمان apt-get به طور خودکار چنین بسته‌هایی را هم دریافت و نصب خواهد کرد. این بسته‌ها تحت عنوان وابستگی (dependency) شناخته می‌شوند. فرمان apt-get با بسته‌های دارای پسوند “deb.” که برای دبیان نام‌گذاری شده است، کار می‌کند. توزیع لینوکسی اوبونتو، برپایه‌ی دبیان که یک توزیع پایه محسوب می‌شود توسعه داده شده است.

برای بهره‌مندی از ابزار Bash shell نیازمند اجرای فرمان apt-get همراه با دستور sudo خواهید بود. دستور یاد شده، مجوز دسترسی سوپر یوزر (superuser) یا روت (root) را در اختیار کاربران می‌گذارد. وجود مجوزهای یاد شده، امکان تغییر و نصب فایل‌های سیستمی را از طریق فرمان صادر شده به کاربران می‌دهد. هنگام استفاده از فرمان sudo، نیازمند وارد کردن رمز عبور حساب کاربری جاری خواهید بود.

دانلود فهرست بسته‌های بروز شده

ابتدا باید فرمان زیر را برای دریافت فهرست بروز بسته‌ها از منابع نرم‌افزاری اوبونتو، در Bash shell اجرا کنید. قبل از نصب هر یک از بسته‌های مورد نظر باید این کار را تکرار کنید.

sudo apt-get update

 

Bash Shell در ویندوز 10

نصب بسته‌ی مورد نظر

در صورتی که از نام بسته‌ای که قصد نصب آن را دارید اطلاع داشته باشید، می‌توانید با دستور زیر آن را دریافت و نصب کنید. به این منظور، باید نام بسته‌ی مورد نظر خود را با بخش packagename دستور زیر جایگزین کنید.

sudo apt-get install packagename

برای مثال، اگر مایل به نصب بسته‌ی روبی (Ruby) باشید، باید دستور زیر را در محیط بش شل اجرا کنید.

sudo apt-get install ruby

هنگام تایپ نام بسته‌ی مورد نظر خود یا هر دستور دیگر در بش شل، می‌توانید با فشردن کلید Tab از صفحه کلید، از ویژگی تکمیل خودکار بش استفاده کنید. این ویژگی کمک می‌کند تا فرآیند تایپ دستور به طور خودکار تکمیل شود و در صورت وجود گزینه‌های چندگانه‌ی قابل دسترس، این گزینه‌ها را به کاربر پیشنهاد می‌دهد.

پس از اجرای دستور یاد شده و دیگر فرمان‌های apt-get، تغییراتی که اعمال خواهد شد برای کاربر نشان داده می‌شود که در این مرحله باید حرف y را تایپ کرده و برای ادامه‌ی کار، کلید اینتر را از صفحه کلید بفشارید.

Bash Shell در ویندوز 10

جستجوی بسته‌ی مورد نظر

احتمالا همیشه از نام بسته‌ای که قصد نصب آن را دارید، اطلاع نخواهید داشت. در این موارد می‌توانید با استفاده از دستور apt-cache موجود در زیر، به دنبال کش بسته‌ی دانلود شده (فهرستی که با فرمان apt-get update دانلود شده بود) برای یک نرم‌افزار بگردید. فرمان apt-cache امکان جستجوی نام بسته‌ها و توضیحات مرتبط با متن تعیین شده را فراهم می‌کند.

به خاطر این که دستور یاد شده صرفا یک جستجوی ساده است، نیازی به استفاده از عبارت sudo در آن نیست. با این وجود هنوز هم می‌توانید در صورت تمایل، این دستور را با sudo اجرا کنید.

apt-cache search sometext

به عنوان مثال اگر قصد جستجوی بسته‌ای را که مربوط به w3m (مرورگر وب مبتنی‌بر متن برای ترمینال) است را داشته باشید، باید دستور زیر را اجرا کنید.

apt-cache search w3m

 Bash Shell در ویندوز 10

بروزرسانی تمامی بسته‌های نصب شده

به منظور بروزرسانی بسته‌های نرم‌افزاری نصب شده به آخرین نسخه‌ی قابل دسترس در منبع اوبونتو، باید دستور موجود در زیر را اجرا کند. این دستور، هرگونه بروزرسانی امنیتی در دسترس را برای بسته‌ی جاری کاربر ممکن می‌کند.

sudo apt-get upgrade

به خاطر داشته باشید که باید قبل از اجرای دستور قبلی، دستور زیر را اجرا کنید. زیرا قبل از این که فرمان apt-get قبلی، آخرین نسخه‌ی بسته‌های در دسترس را دریافت کند، باید فهرست بسته‌های شما بروز باشد.

sudo apt-get update

 Bash Shell در ویندوز 10

حذف بسته‌ی مورد نظر

پس از این که کار شما با بسته‌ی مورد نظر تمام شد، می‌توانید با استفاده از دستور زیر آن را حذف (uninstall) کنید.

sudo apt-get remove packagename

دستور یاد شده فقط فایل‌های باینری بسته را پاک می‌کند؛ به طوری که دیگر فایل‌های پیکربندی وابسته به آن باقی خواهند ماند. اگر مایل به حذف همه‌ی فایل‌های وابسته به بسته‌ی نرم‌افزار هستید، باید فرمان زیر را به جای آن در بش شل اجرا کنید.

sudo apt-get purge packagename

هیچ کدام از فرمان‌های یاد شده، بسته‌های موسوم به dependency را که نیازمند نصب یک بسته‌ی دیگر بوده‌اند، حذف نخواهد کرد. در صورتی که ابتدا اقدام به حذف بسته‌ی مورد نظر کرده و سپس dependency آن را به طور جداگانه پاک کنید، احتمالا سیستم شما باز هم دارای بسته‌های dependency اضافی که لزومی برای وجود آن‌ها نیست، خواهد بود. به منظور حذف هر بسته‌ای که به عنوان dependency نصب شده و دیگر نیازی به آن نیست، باید فرمان زیر را اجرا کنید.

sudo apt-get autoremove

 Bash Shell در ویندوز 10

نصب نرم‌افزارهای دیگر

دستورات یاد شده در بخش‌های قبلی مقاله، امکان نصب و بروزرسانی بیش‌تر نرم‌افزارهای رایج مورد نیاز شما را فراهم می‌کنند. با این حال، برخی از نرم‌افزارها از طریق دیگر دستورات و ابزارها نصب خواهند شد.

برای مثال، جِم‌های روبی با استفاده از دستور “gem install” نصب خواهند شد. پیش از این، بسته‌ی Ruby را با استفاده از دستور apt-get نصب کردیم. روبی دارای سیستم نصب نرم‌افزاری شخصی است که مجزا از apt-get است.

برخی از بسته‌های نرم‌افزاری در آرشیو بسته‌های شخصی (PPA) قابل دسترس هستند که به وسیله‌ی افراد سوم شخص میزبانی می‌شود. برای نصب بسته از این منبع، نیازمند افزودن PPA به سیستم خود خواهید بود. بعد از آن، فقط باید از همان فرمان‌های عادی apt-get استفاده کنید.

احتمالا نرم‌افزار جدیدتر نیازمند کامپایل شدن و نصب از منبع خواهد بود. همه‌ی بسته‌هایی که با فرمان apt-get نصب کردید، به وسیله‌ی منبع سیستم داخلی اوبونتو کامپایل شده بودند؛ به طوری که به راحتی می‌توانند به صورت "deb." به بسته‌های قابل نصب تبدیل شوند. تا حد امکان باید از این کار اجتناب کنید، اما در برخی موارد هم ممکن است اجتناب‌ ناپذير باشد.

به هر صورت اگر در حال تلاش برای نصب دیگر نرم‌افزارهای لینوکسی هستید، می‌توانید دستورالعمل‌های مربوط به شیوه‌ی نصب آن را بیابید. همان دستورالعمل‌هایی که در Ubuntu 14.04 LTS عمل می‌کنند، در ابزار Bash shell ویندوز ۱۰ هم عمل خواهند کرد. هنگامی که نسخه‌ی ۱۴.۰۴ یاد شده به نسخه‌ی اصلی بعدی اوبونتو بروزرسانی شود، همان دستورالعمل‌هایی که در Ubuntu 16.04 LTS کار می‌کنند، در ویندوز ۱۰ هم کار خواهند کرد.

آیا از ابزار Bash shell ویندوز ۱۰ استفاده می‌کنید؟ لطفا نظرات خود را با ما به اشتراک بگذارید.

منبع howtogeek

 

0

تنظیمات مهمی که باید در ویندوز 10 غیرفعال کنید

اگر از تنظیمات Express برای نصب ویندوز 10 استفاده کنید، به دلیل حفظ حریم خصوصی، افزایش سرعت و آسودگی کار با ویندوز، قبل از شروع کار با سیستم عامل باید برخی از تنظیمات مهم را در آن پیکربندی کنید. 

هنگام نصب ویندوز 10 دو روش فوق سریع (Use Express Settings) و سفارشی (Customize Settings) برای ادامه‌ی فرآیند و انجام تنظیمات سیستم عامل در اختیار کاربران قرار می‌گیرد. گزینه‌ی Use Express Settings به صورت یک دکمه‌ی بزرگ و برجسته در صفحه‌ی مربوطه وجود دارد اما گزینه‌ی Customize Settings به صورت یک لینک کوچک در گوشه‌ی پایینی سمت چپ صفحه قرار دارد!

به احتمال زیاد هدف شرکت مایکروسافت از این کار این است که کاربران را ترغیب به استفاده از گزینه‌ی فوق سریع کند. اگر شما هم مجاب به استفاده از این گزینه شده‌اید، تنظیماتی وجود دارد که باید به منظور حفظ حریم خصوصی، افزایش سرعت و آسودگی کار با ویندوز ۱۰ آن‌ها را غیرفعال کنید. این تنظیمات هنگام استفاده از حالت فوق سریع به صورت پیش‌فرض فعال می‌شوند. در ادامه‌ی مقاله ۱۰ مورد از تنظیماتی را که باید غیرفعال شوند، بیان خواهیم کرد.

۱- به اشتراک‌گذاری فایل بروزرسانی

یکی از ویژگی‌های جدید ویندوز ۱۰، سیستم بهبود یافته‌ی تحویل بروزرسانی است که امکان دانلود بروزرسانی‌ها را از دیگر رایانه‌های دارای سیستم عامل ویندوز ۱۰ از طریق اینترنت برای کاربران فراهم می‌کند. با این ویژگی نیازی نیست که بروزرسانی‌ها را به طور مستقیم از سرورهای مایکروسافت دریافت کنید. البته همان‌طور که متوجه شدید، با این ویژگی رایانه‌ی شما هم به عنوان یک مرکز به اشتراک‌گذاری بروزرسانی برای دیگر کاربران ویندوز ۱۰ عمل می‌کند.

غیرفعال کردن تنظیمات ویندوز 10

این قابلیت به طور پیش‌فرض فعال است که می‌توانید با مراجعه به مسیر Settings → Update & security → Windows Update → Advanced options → Choose how updates are delivered و کلیک روی دکمه‌ی لغزنده‌ی On، آن را در حالت غیرفعال (Off) قرار دهید.

۲- اعلانیه‌های مزاحم

مرکز فعالیت (Action Center) ویندوز ۱۰، قطبی مرکزی برای همه‌ی اعلانیه‌های کاربر مانند اعلانیه‌ی مربوط به نرم‌افزارها، یادآور‌ها و نرم‌افزارهای نصب شده‌ی اخیر است. اما سرریز کردن اعلانیه ناشی از وجود تعداد زیادی از آن‌ها به ویژه هنگامی که اعلانیه‌های غیرضروری مانند راهنمایی‌های خود ویندوز یا سوالات مرکز بازخورد (feedback) به آن‌ها افزوده می‌شوند، قطعا بسیار رنج‌آور خواهد بود.

غیرفعال کردن تنظیمات ویندوز 10

با رفتن به مسیر Settings → System → Notifications & actions و خاموش کردن (Off) مواردی مانند Show me tips about Windows و اعلانیه‌های انفرادی مربوط به هر نرم‌افزار، می‌توانید از مزاحمت بیش از حد اعلانیه‌ها جلوگیری کنید.

۳- تبلیغات منوی شروع

مایکروسافت به طور مصرانه‌ای قصد دارد کاربران را به سمت استفاده از نرم‌افزارهای جدید فروشگاه ویندوز (Windows Store) سوق دهد. به این صورت که شما نرم‌افزارهایی را در منوی شروع مشاهده می‌کنید که هیچ وقت آن‌ها را دانلود نکرده‌اید! در حقیقت نرم‌افزارهای پیشنهادی به طور اساسی تبلیغات محسوب می‌شوند.

غیرفعال کردن تنظیمات ویندوز 10

به منظور جلوگیری از نمایش این تبلیغات، مسیر Settings → Personalization → Start را دنبال کرده و دکمه‌ی لغزنده‌ی مربوط به Occasionally show suggestions in Start را در حالت Off قرار دهید.

۴- تبلیغات هدفمند از طریق نرم‌افزارهای شخص سوم

شرکت مایکروسافت به طور آشکار عادات مرور در سیستم عامل و تنظیمات مورد پسند کاربران را حفظ می‌کند. شما حتی دارای یک آیدی تبلیغ منحصر به فرد که با حساب کاربری مایکروسافت گره خورده، هستید. شرکت‌های مختلف با استفاده از این آیدی، تبلیغات هدفمندی را برای کاربران نشان می‌دهند. علاوه‌بر این، مایکروسافت آیدی تبلیغ شما را با نرم‌افزارهای شخص سوم فروشگاه نرم‌افزاری خود به اشتراک می‌گذارد؛ مگر این که به اشتراک‌گذاری این اطلاعات را غیرفعال کنید.

غیرفعال کردن تنظیمات ویندوز 10

با مراجعه به مسیر Settings → Privacy → General → Let my apps use my advertising ID for experiences across apps و کلیک روی دکمه‌ی لغزنده‌ی مربوطه، می‌توانید آن را غیرفعال کنید. با غیرفعال شدن این ویژگی، آیدی تبلیغ شما هم بازنشانی (reset) خواهد شد.

۵- شناسایی شخصیت کاربر

کورتانا دستیار شخصی سازگار شما در ویندوز ۱۰، با استفاده از اطلاعاتی که از شما جمع‌آوری می‌کند، شخصی‌تر از پیش می‌شود. کورتانا به وسیله‌ی گردآوری اطلاعاتی مانند گفتار، الگوهای دست خط و تاریخچه‌ی تایپ‌هایی که کرده‌اید، شناخت بیش‌تری از شما پیدا می‌کند که ممکن است اندکی غیرعادی به نظر برسد!

غیرفعال کردن تنظیمات ویندوز 10

به منظور متوقف کردن کسب شناخت بیش‌تر کورتانا از شما و پاک کردن اطلاعات جمع‌آوری شده از دستگاه خود، به مسیر Settings → Privacy → Speech, inking, & typing رفته و پس از فشردن دکمه‌ی Stop getting to know me، روی Turn off کلیک کنید.

۶- اجرای نرم‌افزارها در پس‌زمینه

در ویندوز ۱۰، حتی در صورتی که اقدام به اجرای نرم‌افزار ویژه‌ای هم نکرده باشید، بسیاری از نرم‌افزارها به صورت پیش‌فرض در پس‌زمینه‌ی سیستم عامل اجرا خواهند شد. نرم‌افزارهای درحال اجرا قادر به دریافت اطلاعات، ارسال اعلانیه، دریافت و نصب بروزرسانی بوده و از طرف دیگر پهنای باند و شارژ باتری دستگاه کاربر را مصرف می‌کنند. اگر کاربر دستگاه‌های ویندوزی قابل حمل هستید و از ویژگی metered connection ویندوز ۱۰ استفاده ‌می‌کنید، با توجه به موارد یاد شده قطعا خواستار غیرفعال کردن این ویژگی خواهید بود.

غیرفعال کردن تنظیمات ویندوز 10

برای این کار، به مسیر Settings → Privacy → Background apps مراجعه کرده و روی دکمه‌ی لغزنده‌ی هر نرم‌افزار کلیک کنید.

۷- صفحه‌ی قفل

ویندوز ۱۰ سیستم عاملی جامع است که برای همه‌ی دستگاه‌های قابل حمل و غیرقابل حملی مانند گوشی‌های هوشمند و پی‌سی‌ها طراحی شده است. به همین دلیل دارای صفحه‌ی قفل (lock screen) و هم صفحه‌ی ورود (log-in) است. وجود هر دو عنصر برای کاربرانی که خواستار ورود سریع به دستگاه هستند بسیار آزار دهنده خواهد بود. به همین دلیل می‌توانید پس از غیرفعال کردن صفحه‌ی قفل، به طور مستقیم وارد صفحه‌ی ورود شوید. برای عملی کردن آن باید از طریق رجیستری ویندوز اقدام کنید. پس از جستجوی ابزار Run از طریق منوی شروع، عبارت regedit را درون کادر جستجو تایپ کرده و اینتر کنید. پس از باز شدن ویرایشگر رجیستری، مسیر زیر را دنبال کنید.

HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Policies\Microsoft\Windows

در ادامه، پس از این که پوشه‌ی Windows را در حالت انتخاب قرار دادید، در فضای خالی پنل سمت راست، کلیک راست کرده و مسیر New → Key را به منظور ایجاد کلید جدید دنبال کنید. کلید ایجاد شده تحت عنوان New Key #1 را "Personalization" نام‌گذاری کنید. پس از انتخاب کلید ایجاد شده، در پنل سمت راست کلیک راست کنید و به مسیر New → DWORD (32-bit) Value بروید. مشاهده می‌کنید که ارزش جدیدی با عنوان New Value #1 ایجاد می‌شود که باید نام آن را NoLockScreen بگذارید. روی ارزش جدید دوبار کلیک کرده و عدد موجود در جعبه‌ی Value data را از صفر به ۱ تغییر دهید. در نهایت پس از فشردن OK، رایانه‌ی خود را از نو راه‌اندازی کنید تا تاثیر تنظیمات اعمال شده را مشاهده کنید.

غیرفعال کردن تنظیمات ویندوز 10

۸- همگام‌سازی

ویندوز ۱۰ برپایه‌ی همگام‌سازی بنا شده است. همه موارد مانند تنظیمات سیستمی، تم‌ها، رمزهای عبور، تاریخچه‌ی جستجو و... با تمامی دستگاه‌های وارد شده به حساب کاربری شما به صورت پیش‌فرض همگام‌سازی می‌شوند. اما همه‌ی کاربران حاضر به همگام‌سازی تاریخچه‌ی جستجوی خود در گوشی هوشمند با رایانه‌ی خود نیستند. در ادامه، روش غیرفعال کردن آن را بیان خواهیم کرد.

غیرفعال کردن تنظیمات ویندوز 10

به منظور غیرفعال کردن همگام‌سازی، به آدرس Settings → Accounts → Sync your settings سر بزنید. در این صفحه می‌توانید با کلیک روی دکمه‌ی لغزنده‌ی Sync settings، از همگام‌سازی همه‌ی موارد جلوگیری کنید. همچنین از طریق همین صفحه قادر به غیرفعال کردن انتخابی تنظیمات خاص مورد نظر خود خواهید بود. در صورتی که با حساب کاربری مایکروسافت خود وارد دستگاه ویندوزی نشده باشید، این تنظیمات برای شما قابل دسترس نخواهد بود.

غیرفعال کردن تنظیمات ویندوز 10

برای غیرفعال کردن همگام‌سازی تاریخچه‌ی جستجو هم، پس از باز کردن کورتانا به بخش Settings آن مراجعه کرده و پس از کلیک روی دکمه‌های Clear My device history و Clear My search histor، دکمه‌ی لغزنده‌ی مربوط به گزینه‌های My device history و My search history را در حالت Off قرار دهید.

۹- رابط بصری جذاب

ویندوز ۱۰ دارای رابط کاربری بسیار جذابی است؛ اما در صورتی که خواستار افزایش سرعت مرور در رابط کاربری و ساده‌سازی جلوه‌های بصری هستید باید قید جذابیت ویندوز ۱۰ را بزنید! اگر چنین است، می‌توانید پس از کلیک راست روی منوی شروع و مراجعه به مسیر System → Advanced system settings، بسیاری از جلوه‌های بصری سیستم عامل را غیرفعال کنید. به این منظور، در برگه‌ی Advanced به بخش Performance رفته و روی Settings کلیک کنید. درنهایت با برداشتن تیک جلوه‌ی بصری مورد نظر، آن را غیرفعال کنید.

غیرفعال کردن تنظیمات ویندوز 10

۱۰- بروزرسانی خودکار

ویندوز ۱۰ به صورت خودکار اقدام به دانلود و نصب بروزرسانی‌های منتشر شده برای سیستم عامل می‌کند. مایکروسافت به دلیل حفظ امنیت سیستم عامل خود، راهکاری رسمی برای انجام این کار ارائه نکرده است. اما در صورتی که به دلایلی مانند نصب دستی بروزرسانی‌ها یا دلایل دیگر، قصد جلوگیری از دریافت و نصب بروزرسانی خودکار در رایانه‌ی ویندوز ۱۰ را دارید، می‌توانید از راهکارهایی که در ادامه شرح خواهیم داد استفاده کنید.

زمان‌بندی راه‌اندازی دوباره‌ی رایانه

در صورتی که گزینه‌ی Notify to schedule restart موجود در مسیرSettings → Update & security → Windows Update → Advanced options را انتخاب کرده باشید، پس از این که بروزرسانی جدیدی دریافت و نصب شد، با پنجره‌ی شناور اخطاری روبه‌رو می‌شوید که خواستار تعیین زمان مناسب برای راه‌اندازی دوباره‌ی رایانه است.

غیرفعال کردن تنظیمات ویندوز 10

ممکن است این ویژگی بسیار مفید در بروزرسانی Anniversary ویندوز ۱۰ وجود نداشته باشد. در ساخت 14342 نسخه‌ی Insider Preview، به جای این گزینه، قابلیتی به نام active hours وجود دارد که امکان تعیین بازه‌ی زمانی ۱۰ ساعته‌ای را فراهم می‌کند که مانع راه‌اندازی دوباره‌ی رایانه‌ی کاربر در این بازه خواهد شد.

فعال کردن metered connection

با فعال کردن گزینه‌ی Set as metered connection از مسیر Settings → Network & Internet → Wi-Fi → Advanced options عملکرد نرم‌افزارها به گونه‌ای تغییر می‌کند که باعث کاهش مصرف داده‌ی شما در شبکه‌های بی‌سیم خواهد شد.

غیرفعال کردن بروزرسانی خودکار درایورها

پس از کلیک راست روی منوی شروع، مسیر System → Advanced system settings را دنبال کنید. سپس در برگه‌ی Hardware روی Device Installation Settings کلیک کنید. در آخر پس از انتخاب گزینه‌ی No، دکمه‌ی Save Changes را بفشارید.

غیرفعال کردن تنظیمات ویندوز 10

آیا مایل به غیرفعال کردن موارد یاد شده در این مقاله هستید؟ لطفا نظرات خود را در بخش دیدگاه وب‌سایت به اشتراک بگذارید.

منبع cnet cnet cnet

 

0

آموزش ویندوز 10: افزایش سرعت حافظه‌ SSD با فعال کردن TRIM

در ویندوزهای بعد از 7، قابلیت TRIM برای حافظه‌های ذخیره‌سازی SSD به طور خودکار فعال است. بنابراین نیازی به نگرانی در مورد فعال بودن یا نبودن TRIM نیست.

اگر همراه با سیستم عامل‌های ویندوز 7، 8 و 10 از SSD استفاده می‌کنید، قابلیت TRIM باید به صورت خودکار در رایانه‌ی شما فعال باشد. اما در صورتی که نگران فعال بودن این ویژگی در رایانه‌ی ویندوزی خود هستید، در ادامه‌ی مقاله راهکار اطلاع از فعال بودن یا نبودن، همراه با نحوه‌ی فعال کردن آن بیان خواهیم کرد.

هنگام فعال بودن TRIM سیستم عامل ویندوز در هر بار پاک کردن یک فایل از درایو حالت جامد، یک دستورالعمل را به حافظه‌ی اس‌اس‌دی شما ارسال می‌کند. سپس حافظه‌ی اس‌اس‌دی به طور خودکار محتویات آن فایل را پاک می‌کند. انجام این کار برای حفظ کارایی و سرعت اولیه‌ی درایو حالت جامد در نوشتن اطلاعات، امری بسیار حیاتی محسوب می‌شود.

بررسی فعال یا عدم فعال بودن TRIM

برای بررسی TRIM، نیازمند استفاده از خط فرمان ویندوز در حالت ادمین خواهید بود. برای باز کردن پنجره‌ی خط فرمان در حالت ادمین در ویندوز 10 یا 8.1، روی دکمه‌ی شروع کلیک راست کرده و گزینه‌ی (Command Prompt (Admin را انتخاب کنید.

فعال کردن TRIM در SSD

در ویندوز 7 هم، پس از باز کردن منوی شروع (Start menu)، عبارت Command Prompt را جستجو کرده و پس از کلیک راست روی آیکون میان‌بر مربوطه، گزینه‌ی Run as Administrator را بزنید.

در ادامه، فرمان زیر را در پنجره‌ی خط فرمان اجرا کنید.

fsutil behavior query DisableDeleteNotify

 

پس از انجام این کار، یک یا دو نتیجه برای شما قابل مشاهده خواهد بود.

اگر عبارت “DisableDeleteNotify = 0” را مشاهده کردید، بیان کننده‌ی این است که TRIM در رایانه‌ی شما فعال بوده و همه چیز روبه‌راه است!

اما در صورت مواجه شدن با پیام “DisableDeleteNotify = 1”، اگر از حافظه‌ی (SSD (Solid State Drive استفاده می‌کنید، باید به سرعت اقدام به فعال کردن قابلیت TRIM کنید.

 

فعال کردن TRIM در SSD

نحوه‌ی فعال کردن قابلیت TRIM

اگر کاربر ویندوز هستید و از حافظه‌ی اس‌اس‌دی مدرنی استفاده می‌کنید، سیستم عامل ویندوز باید به طور خودکار دستور TRIM را فعال کند. اما با این وجود، اگر قابلیت TRIM در رایانه‌ی شما غیرفعال است، امکان دارد ویندوز اطلاعاتی داشته باشد که شما از آنها بی‌خبر هستید؛ در نتیجه این قابلیت باید در همان حالت غیرفعال باقی بماند. به عنوان مثال ممکن است درایو SSD شما قدیمی بوده و از TRIM پشتیبانی نکند. احتمال این هم که عاملی باعث ایجاد اختلال در فرآیند تشخیص خودکار به منظور فعال کردن قابلیت TRIM شود، دور از ذهن نیست که در این حالت باید حتما این قابلیت را فعال کنید.

اگر دستور TRIM در رایانه‌ی شما فعال نشده و قصد فعال کردن آن را دارید، به طور موثر می‌توانید با اجرای فرمان زیر با کسب اجازه از ادمین در محیط خط فرمان ویندوز، این کار را عملی کنید.

fsutil behavior set DisableDeleteNotify 0

فعال کردن TRIM در SSD

اگر به هر دلیلی قصد غیرفعال کردن دستور TRIM را داشتید، می‌توانید دستور بالا را با قرار دادن عدد ۱ به جای صفر در خط فرمان اجرا کنید.

بررسی زمان‌بندی اجرای دوباره‌ی دستور TRIM در ویندوز

در ویندوزهای 10 و 8، سیستم عامل به طور خودکار درایو SSD را در یک زمان‌بندی مشخص و با اجرای عملیات retrim (اجرای دوباره‌ی دستور TRIM) بهینه‌سازی می‌کند. انجام این کار بسیار ضروری است؛ زیرا اگر به یک‌باره دستورهای TRIM زیادی به درایو حالت جامد ارسال شود، ممکن است صف طولانی از دستورها ایجاد شده و سپس همگی از بین بروند. سیستم عامل ویندوز بهینه‌سازی از طریق عملیات retrim را به طور منظم اجرا می‌کند تا از پردازش صحیح همه‌ی دستورهای TRIM ارسال شده به حافظه‌ی اس‌اس‌دی اطمینان حاصل کند. در صورت تمایل برای کسب اطلاعات بیش‌تر در این زمینه، می‌توانید به وبلاگ رسمی Scott Hanselman که از کارکنان شرکت مایکروسافت است مراجعه کنید.

قابلیت retrim فقط در ویندوزهای 10 و 8 موجود بوده و نیازی نیست که کاربران ویندوز 7 نگران آن باشند! برای بررسی این که آیا ویندوز با اجرای دستور retrim اقدام به بهینه‌سازی اس‌اس‌دی در برنامه‌ی زمانی مشخص می‌کند یا خیر، نرم‌افزار داخلی Optimize Drives را باز کنید. برای این کار، عبارت Optimize Drives را در منوی شروع جستجو کرده و روی آیکون میان‌بر آن تحت عنوان Defragment and Optimize Drives کلیک کنید.

فعال کردن TRIM در SSD

روی دکمه‌ی Change Settings کلیک کرده و از فعال بودن گزینه‌ی (Run on a Schedule (Recommended اطمینان حاصل کنید. به طور پیش‌فرض، عملیات retrim در یک برنامه‌ی هفتگی اجرا می‌شود.

فعال کردن TRIM در SSD

این کار موردی نیست که بخواهید نگرانی زیادی به خرج دهید. اگر رایانه‌ی شما دارای حافظه‌ی اس‌اس‌دی جدیدی باشد، سیستم عامل ویندوز باید به طور خودکار قابلیت TRIM و زمان‌بندی عملیات retrim را برای کاربر فعال کند. این گزینه‌ها باید فقط به صورت پیش‌فرض فعال باشند. اما بدون شک ارزش دارد که از اجرای صحیح این قابلیت اطمینان حاصل کنید.

آیا قابلیت TRIM در رایانه‌ی شما فعال بود؟ لطفا تجربیات خود را در این خصوص با ما به اشتراک بگذارید.

منبع howtogeek

 

0

آموزش ویندوز 10: بررسی مشکلات رم سیستم

اگر رایانه‌ی شما به طور مداوم هنگ کرده و ناپایدار است، به احتمال زیاد وجود مشکلاتی در RAM سیستم باعث این ناپایداری می‌شود. برای پی بردن به علت این مشکل، می‌توانید از ابزار سیستمی ویندوز ۱۰ یا ابزارهای پیشرفته‌ی دیگر استفاده کنید.

هر رایانه‌ای ممکن است با گذر زمان دچار مشکل شود که می‌تواند دلایل زیادی داشته باشد. اگر رایانه‌ی شما دچار مشکل شده، باید به دنبال بررسی علت آن باشید. در این مقاله قصد داریم به بررسی مشکلات موجود در حافظه‌ی RAM رایانه بپردازیم. وجود مشکل در این قطعه‌ی الکترونیکی می‌تواند باعث ناپایداری، هنگ کردن مداوم سیستم و... شود. به منظور بررسی رم سیستم می‌توانید از ابزار سیستمی مخفی موجود در ویندوز 10 یا ابزارهای پیشرفته‌ی قابل بوت بهره ببرید.

هر دو ابزاری که در ادامه‌ی مقاله معرفی خواهیم کرد، به وسیله‌ی نوشتن داده در هر سکتور حافظه‌ی رم کامپیوتر و سپس خواندن یک به یک آن‌ها عمل می‌کند. اگر ابزارهای بررسی حافظه‌ی رم، مقدار متفاوتی از داده‌ای که قبلا نوشته شده را بخوانند، نشان می‌دهد که رم مورد بررسی معیوب است.

راهکار اول: اجرای ابزار Windows Memory Diagnostic

به منظور راه‌اندازی ابزار Windows Memory Diagnostic، منوی شروع را باز کرده و پس از تایپ عبارت “Windows Memory Diagnostic” دکمه‌ی اینتر را از صفحه کلید بفشارید. همچنین می‌توانید با استفاده از کلیدهای ترکیبی Windows+R و تایپ عبارت “mdsched.exe” در کادر محاوره‌ای نمایان شده، کلید اینتر را بفشارید تا ابزار مربوطه فراخوانی شود.

بررسی حافظه رم

برای شروع فرآیند بررسی رم، رایانه‌ی شما باید از نو راه‌اندازی (reboot) شود. در مدت زمانی که حافظه‌ی رم سیستم در حال بررسی است، قادر به استفاده از رایانه نخواهید بود. برای انجام این کار پس از کسب اطمینان از ذخیره شدن کارهای نیمه تمام خود در رایانه، روی گزینه‌ی (Restart now and check for problems (recommended کلیک کنید تا رایانه‌ی شما از نو راه‌اندازی شود.

بررسی حافظه رم

رایانه‌ی شما بلافاصله دوباره راه‌اندازی شده و صفحه‌ی مربوط به ابزار Windows Memory Diagnostics نمایان خواهد شد. حالا باید رایانه‌ی خود را تنها بگذارید تا به بررسی حافظه‌ی رم سیستم بپردازد! این فرآیند ممکن است بسته به ظرفیت ذخیره‌سازی رم و وضعیت سلامتی آن چندین دقیقه طول بکشد. در طول انجام فرآیند بررسی قادر به مشاهده‌ی نوار پیشروی و پیام وضعیتی که وجود یا نبود مشکل را به کاربر اطلاع می‌دهد، خواهید بود. همچنین می‌توانید با فشردن کلید F1 به گزینه‌های بررسی دیگری دسترسی داشته باشید. در این صفحه سه گزینه‌ی Basic، Standard و Extended در اختیار شما قرار دارد که می‌توانید با انتخاب هر یک به ترتیب اقدام به بررسی ابتدایی، استاندارد و مضاعف که پیشرفته‌تر از دو گزینه‌ی قبلی بوده و شامل فرآیند بررسی بیشتری است، کنید. ابزار یاد شده به طور پیش‌فرض در حالت Standard اقدام به بررسی حافظه‌ی رم سیستم می‌کند. با فشردن کلید Tab از صفحه کلید می‌توانید تنظیمات مربوط به Cache را انجام دهید که بهتر است در حالت Default قرار داشته باشد. با فشردن دوباره‌ی کلید Tab هم می‌توانید تعداد دفعات تکرار فرآیند تست رم را از بین عدد ۱ تا ۱۵ انتخاب کنید. پس از انتخاب گزینه‌های مورد نظر می‌توانید با فشردن کلید F10، تنظیمات انجام شده را برای ابزار اعمال کنید.

بررسی حافظه رم

پس از اتمام فرآیند، رایانه‌ی شما به طور خودکار از نو راه‌اندازی شده و به محیط دسکتاپ بازخواهد گشت. پس از ورود به سیستم، طبق گفته‌ی ابزار نتیجه‌ی بررسی نمایان خواهد شد. اما متاسفانه نتیجه‌ی بررسی در ویندوز ۱۰ ما به طور خودکار نمایان نشد! به همین دلیل در ادامه‌ی مقاله نحوه‌ی دسترسی به این نتایج را شرح خواهیم داد.

ابتدا با کلیک راست روی منوی شروع و زدن Event Viewer ابزار مربوطه را باز کنید. اگر درحال استفاده از ویندوز 7 هستید، کلیدهای ترکیبی Windows+R را از صفحه کلید فشرده و پس از تایپ عبارت “eventvwr.msc” در کادر محاوره‌ای Run، کلید اینتر را بفشارید.

بررسی حافظه رم

برای یافتن رویداد مورد نظر از میان فهرست بلند بالایی از رویدادهای رخ داده در ویندوز، به مسیر Logs → System رفته و روی گزینه‌ی Find موجود در پنل سمت راست کلیک کنید.

بررسی حافظه رم

عبارت “MemoryDiagnostic” را درون جعبه‌ی جستجو تایپ کرده و در ادامه روی دکمه‌ی Find Next کلیک کنید. در نهایت می‌توانید نتیجه‌ی نمایان شده در پایین پنجره را مشاهده کنید.

بررسی حافظه رم

راهکار دوم: بوت و اجرای ابزار MemTest86

اگر به دنبال ابزار بررسی بسیار قدرتمندی هستید، می‌توانید نرم‌افزار MemTest86 را دریافت کرده و از آن بهره ببرید. ابزار یاد شده، دارای تست‌های گوناگونی است که می‌تواند مشکلات به مراتب بیش‌تر و پیشرفته‌تری را نسبت به ابزار داخلی ویندوز تشخیص دهد. آخرین نسخه‌ی منتشر شده از نرم‌افزار MemTest86، دارای نسخه‌ی پولی هم است که از ویژگی‌های بیش‌تری نسبت به نسخه‌ی رایگان برخوردار است. با این حال، نسخه‌ی رایگان هم تمامی موارد مورد نیاز کاربر را شامل می‌شود. نرم‌افزار MemTest86 به وسیله‌ی مایکروسافت امضا شده است؛ بنابراین حتی در سیستم‌هایی که در آن‌ها بوت ایمن (Secure Boot) فعال باشد به خوبی عمل خواهد کرد.

همچنین می‌توانید استفاده از نرم‌افزار رایگان و منبع باز +MemTest86 را امتحان کنید؛ هر چند که این نرم‌افزار به صورت فعال توسعه داده نشده و به خوبی پشتیبانی نمی‌شود. همچنین گزارش‌هایی مبتنی بر عدم عملکرد صحیح این نرم‌افزار در برخی از رایانه‌های جدید وجود دارد.

هردو نرم‌افزار معرفی شده به طور مستقل قابل بوت هستند. نرم‌افزار MemTest86 امکان دسترسی به فایل ایمیج با پسوند ISO برای استفاده از طریق سی‌دی یا دی‌وی‌دی و ایمیج USB که می‌توانید به حافظه‌های ذخیره‌سازی USB کپی کنید را برای کاربران فراهم می‌کند. فقط کافی است که فایل با پسوند “exe.” دریافت شده را اجرا کرده و حافظه‌ی USB یدکی را برای ایجاد یک یو‌اس‌بی درایو قابل بوت تهیه کنید. این کار باعث پاک شدن محتویات درون درایو یو‌اس‌بی خواهد شد.

بررسی حافظه رم

پس از تهیه‌ی رسانه‌ی قابل بوت (CD یا USB)، رایانه‌ی خود را از نو راه‌اندازی کرده و آن را با استفاده از درایور یو‌اس‌بی یا سی‌دی حاوی ابزار بررسی حافظه‌ی رم، بوت کنید. ابزار MemTest86 بوت شده و فرآیند اسکن رم به طور خودکار شروع خواهد شد. هر تست بلافاصله پس از دیگری اجرا شده و در صورت یافتن هرگونه مشکل، کاربر را با نشان دادن یک پیام آگاه خواهد کرد. این نرم‌افزار تست‌های در حال انجام را تا زمانی که شما آن را متوقف کنید ادامه خواهد داد. این کار به این خاطر است که شما بتوانید در بازه‌های زمانی طولانی‌تر رفتار رم سیستم را مورد بررسی قرار دهید. اطلاعات مربوط به هرگونه خطا، در صفحه‌ی جاری نمایان خواهد شد. هنگامی که تصمیم به اتمام فرآیند گرفتید می‌توانید فقط با فشردن کلید Esc از صفحه کلید، از ابزار خارج شده و رایانه‌ی خود را دوباره راه‌اندازی کنید.

بررسی حافظه رم

اگر هنگام فرآیند بررسی رم با خطایی مواجه شدید، نشان دهنده‌ی این است که به احتمال بسیار زیاد رم شما حداقل در یکی از موارد تست شده معیوب بوده و باید با رم جدیدی جایگزین شود. با این حال، امکان ناسازگاری حافظه‌ی رم نصب شده با مادربرد سیستم هم وجود دارد. همچنین امکان دارد که رم نصب شده در سیستم، توانایی اجرا با سرعت تعیین شده را نداشته باشد؛ بنابراین ممکن است مجبور به کاهش سرعت رم از طریق صفحه‌ی تنظیمات محیط UEFI یا بایوس شوید. پس از اعمال تنظیمات، می‌توانید به منظور بررسی وجود یا نبود مشکل، اقدام به تست دوباره‌ی رم با نرم‌افزار MemTest86 کنید.

آیا تا‌کنون با مشکلات حافظه‌ی RAM مواجه شده‌اید؟ لطفا تجربیات خود را در استفاده از ابزارهای یاد شده در این مقاله، با ما به اشتراک بگذارید.

منبع howtogeek

 

0

چگونه برنامه‌ های تحت DOS را در ویندوز ۱۰ اجرا کنیم؟

هنوز هم تعدادی از اپلیکیشن‌های قدیمی تحت DOS وجود دارند که شما مجبور به استفاده از آن‌ها هستید. برنامه‌های تحت داس در ویندوز‌های ۳۲ بیتی به راحتی قابل اجرا هستند اما ورژن ۶۴ بیتی ویندوز برای اجرای این قبیل برنامه‌ها، نیازمند تغییراتی است. در این مقاله قصد داریم تا شما را با نحوه‌ی اجرای برنامه‌های تحت Dos در ویندوز ۱۰ آشنا کنیم.

در واقع مهم نیست که شما از ویندوز ۷ استفاده می‌کنید یا ویندوز ۸ یا ۱۰، آن‌چه که حائز اهمیت است، این که از نسخه‌ی ۳۲ بیتی ویندوز استفاده می‌کنید یا از نسخه‌ی ۶۴ بیتی؟ همه‌ی نسخه‌های ۳۲ بیتی ویندوز می‌توانند به راحتی برنامه‌های تحت DOS را اجرا کنند. اما نسخه‌ی ۶۴ بیتی برای اجرای این قبیل برنامه‌ها، نیاز به تغییراتی جزئی دارد.

اگر از نسخه‌ی ۶۴ بیتی ویندوز استفاده می‌کنید، این فرصت برای شما نیز وجود دارد تا بتوانید برنامه‌های تحت داس را در ویندوز اجرا کنید. ابتدا روی start راست کلیک کرده و System را انتخاب کنید. در پنجره‌ی نمایش داده شده System type را بررسی کرده و اطمینان حاصل کنید که نسخه‌ ویندوز، ۶۴ بیتی است.

x32-or-x64

ویندوز ۳۲ بیتی

در ویندوزهای ۳۲ بیتی تنها کافی است که برنامه‌ی تحت داس را همانند سایر فایل‌های ویندوز اجرا کنید. (این برنامه‌ها دارای پسوند EXE. یا COM. هستند) اولین باری که برنامه‌ی تحت داس را اجرا می‌کنید، پنجره‌ای نمایش داده خواهد شد. همانطور که از متن این پنجره نیز مشخص است، شما برای اجرای این برنامه به ویژگی‌ با نام NTDVM نیاز دارد. روی گزینه‌ی  install this feature کلیک کنید. پس از نصب این ویژگی، برنامه شما لود خواهد شد.

زمانی که نصب اولین برنامه به اتمام رسید، لازم نیست برای نصب سایر برنامه‌ها این مراحل را مجددا تکرار کنید و ویندوز می‌تواند برنامه‌های تحت داس را اجرا کند.

ویندوز ۶۴ بیتی

اگر از نسخه‌ ۶۴ بیتی ویندوز استفاده می‌کنید، به برنامه‌ای نیاز دارید تا بتواند سیستم عامل داس را در یک ماشین مجازی، درون ویندوز اجرا کند. البته نگران نباشید، این کار آن‌چنان که به نظر می‌رسد سخت نیست.

تنها کافی است برنامه‌ی vDos را دانلود و نصب کنید. به صورت پیش فرض، این برنامه در درایو C ذخیره می‌شود (C:\vDOS) اما توصیه می‌کنیم که در ابتدا یک پوشه جدید در Documents بسازید و سپس برنامه را در این پوشه نصب کنید. بدین ترتیب، از تمامی فایل‌ها و اطلاعات سیستم عامل DOS، نسخه‌ی پشتیبان تهیه خواهد شد و از آنها در برابر خطرات احتمالی محافظت می‌شود.

VDOS installation

شاید بپرسید چرا این موضوع اهمیت دارد؟ vDos از پوشه‌ای که حاوی برنامه vDos است، به عنوان یک درایو :C مجازی استفاده می‌کند. هر فایلی که در محیط DOS به آن دسترسی دارید یا آن را ایجاد کرده و یا تغییر داده‌اید، در این پوشه باقی خواهد ماند.

وقتی VDOS را لود کنید، محیط DOS، در یک پنجره‌ی مجزا نمایش می‌یابد. شما باید برای اجرای برنامه پایگاه داده، یکی از کلیدهای صفحه کلید و برای خارج شده از آن کلید صفر را بزنید تا بتوانید به محیط داس دسترسی پیدا کنید.

0708-x32-running-program-100666824-large

اگر اندازه‌ی پنجره‌ی VDos خیلی بزرگ است و موجب ناراحتی شما می‌شود، می‌توانید با فشار دادن کلیدWin-F11 آن‌را کوچک کنید. در صورتی که اندازه پنجره بیش از حد کوچک شده، می‌توانید با زدن کلید Win-F12 آن‌را مجددا بزرگ کنید.

پیشنهاد می‌کنیم فایل Getting Started.pdf ویندوز را مطالعه کنید. اگر به اطلاعات بیشتری در مورد این برنامه نیاز دارید، عبارت help را در C:\> DOS prompt، تایپ کنید.

منبع pcworld

 

0

آموزش ویندوز 10: رفع مشکل ناپدید شدن گزینه Open with در منوی راست کلیک

برخی از کاربران ویندوز 10 باگ عجیبی را گزارش کرده‌اند. به نظر می‌رسد که این باگ باعث ناپدید شدن گزینه‌ی Open With موجود در منوی کلیک راست می‌شود. 

اخیرا بعضی از کاربران سیستم عامل ویندوز 10 باگ عجیبی را گزارش کرده‌اند که باعث ناپدید شدن گزینه‌ی Open With موجود در منوی کلیک راست می‌شود. از این رو قصد داریم که در ادامه‌ی مقاله اقدام به ارائه‌ی راهکاری از طریق رجیستری، در جهت حل این مشکل بکنیم.

ویرایشگر رجیستری ویندوز ۱۰ ابزار قدرتمندی بوده و عدم استفاده‌ی صحیح از آن می‌تواند باعث ایجاد وضعیتی ناپایدار یا حتی وضعیتی غیرقابل بازگشت در سیستم شود. راهکاری که در ادامه شرح خواهیم داد تا حدودی ساده بوده و در صورتی که در چهارچوب دستورالعمل بیان شده پیش بروید، نباید مشکلی برایتان پیش بیاید. با این حال، اگر قبلا هیچ‌وقت با این ابزار کار نکرده‌اید، بهتر است به دنبال افزایش مهارت خود در مورد کار با این ابزار باشید! همچنین قطعا باید قبل از اعمال هرگونه تغییر، از رجیستری و رایانه‌ی خود نسخه‌ی پشتیبان تهیه کنید.

قبل از اجرای مراحل مربوط به راهکار ذکر شده در این مقاله، ابتدا یک فایل را انتخاب کرده و روی آن کلیک راست کنید تا قادر به مشاهده‌ی گزینه‌ی Open with باشید. در صورتی که بیش از یک فایل در حالت انتخاب قرار داشته باشد، گزینه‌ی Open with به طور طبیعی قابل دسترسی نخواهد بود.

پس از باز کردن منوی شروع ویندوز ۱۰ و تایپ عبارت regedit، کلید اینتر را از صفحه کلید بفشارید یا روی آن کلیک کنید تا ابزار ویرایشگر رجیستری باز شود.

 

گزینه Open With منوی کلیک راست

 

برای ایجاد تغییرات در ابزار ویرایشگر رجیستری، اجازه‌ی ورود به این ابزار را با کلیک بر روی دکمه‌ی Yes صادر کنید. البته در صورت عدم فعال بودن تنظیمات مرکز کنترل حساب کاربری (User Account Control settings)، بدون کسب اجازه وارد محیط این ابزار خواهید شد.

 

گزینه Open With منوی کلیک راست

 

در ساختار درختی سمت چپ کلید زیر را پیدا کنید.

 

HKEY_CLASSES_ROOT\*\shellex\ContextMenuHandlers

 

همان‌طور که در تصویر مشاهده می‌کنید، کاراکتر ستاره هم یک کلید حقیقی در رجیستری است.

در صورتی که کلیدی تحت عنوان Open With در زیر مجموعه‌ی کلید ContextMenuHandlers پیدا نکردید، بر روی کلید ContextMenuHandlers کلیک راست کرده و مسیر New → Key را در منوی فرعی دنبال کنید.

گزینه Open With منوی کلیک راست

 

سپس نام کلید ایجاد شده را Open With بگذارید.

 

گزینه Open With منوی کلیک راست

 

بایستی یک مقدار پیش‌فرض در صفحه‌ی سمت راست وجود داشته باشد. بر روی مقدار Default دوبار کلیک کنید تا قابل ویرایش شود.

 

گزینه Open With منوی کلیک راست

 

در ادامه، کد زیر را در جعبه‌ی قابل ویرایش Value data موجود در کادر محاوره‌ای Edit String وارد کنید. پیشنهاد می‌کنیم که کد زیر را کپی کرده و در جعبه‌ی یاد شده قرار دهید تا اشتباهی رخ ندهد. سپس بر روی OK کلیک کنید.

 

{09799AFB-AD67-11d1-ABCD-00C04FC30936}

 

گزینه Open With منوی کلیک راست

 

ویرایشگر رجیستری را با زدن Exit از منوی File یا کلیک بر روی دکمه‌ی × واقع در گوشه‌ی بالایی سمت راست پنجره ببندید.

 

گزینه Open With منوی کلیک راست

 

حال باید گزینه‌ی Open with موجود در منوی کلیک راست به سرعت قابل دسترس باشد. درغیر این صورت سعی کنید که فایل explorer.exe موجود در مدیریت وظیفه‌ی (Task Manager) ویندوز ۱۰ را از نو راه‌اندازی کرده یا به طور کلی از سیستم خارج شده (Sign out) و دوباره وارد آن شوید تا گزینه‌ی Open with قابل دسترس باشد. برای راه‌اندازی دوباره‌ی فایل یاد شده از مدیریت وظیفه، ابتدا مسیر File → Run new task طی کرده و عبارت “explorer.exe” را در کادر مربوطه تایپ کنید. در نهایت بر روی OK کلیک کنید.

 

گزینه Open With منوی کلیک راست

در صورتی که تمایلی برای استفاده از ابزار ویرایشگر رجیستری ندارید، می‌توانید از فایل قابل دانلود استفاده کنید. این فایل فشرده دارای دو ابزار برای اضافه و حذف کردن گزینه‌ی Open with به منوی کلیک راست ویندوز است. برای استفاده از هر کدام، کافی است که بر روی آن دوبار کلیک کنید تا اجرا شود. باز هم ممکن است پس از انجام این کار نیاز به خروج از سیستم یا راه‌اندازی دوباره‌ی مرورگر فایل ویندوز داشته باشید. دو فایل یاد شده، کلیدهای قابل اجرایی هستند که به صورت دستی در رجیستری ایجاد کرده و سپس آن را به صورت یک فایل با پسوند "REG." خروجی داده‌ایم. کلید دوم هم برای حذف کلید Open With از رجیستری کاربرد دارد.

آیا تاکنون با مشکل ناپدید شدن گزینه‌ی Open With از منوی کلیک راست مواجه شده‌اید؟ لطفا تجربیات خود را در بخش دیدگاه‌ها به اشتراک بذارید.

منبع howtogeek

 

3
+3

چگونه نوتیفیکیشن های اندروید را روی نسخه پیش نمایش ویندوز 10 فعال کنیم؟

با انتشار آپدیت تابستانی و سالیانه‌ی ویندوز۱۰، کاربران این سیستم عامل قادر خواهند بود تا نوتیفیکیشن‌های گوشی‌های اندرویدی خود را برروی ویندوز دریافت کرده و در صورت تمایل، به آن‌ها پاسخ دهند. در این مقاله قصد داریم تا علاوه بر معرفی این ویژگی، به نحوه‌ی فعالسازی این مشخصه برروی Windows 10 preview build نیز بپردازیم.

فرض کنید که پشت کامپیوتر خود نشسته‌اید و مشغول انجام کار‌های خود هستید. بسیار آزار دهنده خواهد بود اگر بخواهید با هر صدای زنگ و یا لرزش گوشی، کار خود را رها کنید و به سراغ گوشی خود بروید. هر لرزش و یا صدای زنگ، معمولا به معنای دریافت یک پیام متنی جدید، عکس، نتایج ورزشی و یا آپدیت بازی‌ها است و همین وقفه، ذهن شما را از کاری که در حال انجام آن هستید، منحرف می‌کند.

به زودی این مشکل برطرف خواهد شد و نوتیفیکیشن‌های اندروید با انتشار آپدیت سالیانه و تابستانی ویندوز۱۰، برروی ویندوز قابل دسترس خواهند بود اما کاربران Windows Insider build از هم اکنون می‌توانند از این ویژگی، استفاده کنند. به علاوه می‌توانید برخی از اطلاعات خود را نیز به وسیله‌ی Cortana، به اشتراک بگذارید و از شر مشکلات معمولی که در نسخه‌‌ی آزمایشی این نرم‌افزار وجود دارند، خلاص شوید.

android-notifications-windows

با وجود محدودیت‌های موجود در خصوص نحوه‌ی تعامل نوتیفیکیشن‌ها و اپلیکیشن‌های ایجاد کننده‌ی آن‌ها، آپدیت تابستانی ویندوز۱۰ از نسخه‌ی بتا کامل‌تر خواهد بود.

روش فعال سازی (Jump to the edge)

همانطور که اشاره شد، شما باید برای دسترسی به این ویژگی،  Windows 10 preview build را برروی کامپیوتر خود داشته باشید. نکته‌ای که باید به آن توجه کنید این است که، این ویژگی ممکن است ناپایدار بوده و دارای مشکلاتی باشد.

مهم‌ترین چیزی که به آن نیاز خواهید داشت، فعال کردن Cortana  در ویندوز و دانلود و نصب اپ اندرویدی آن برروی گوشی است. به وسیله‌ی حساب کاربری خود به نرم‌افزار وارد شوید و گزینه‌ی Settings و سپس Sync Notifications را انتخاب کنید. اکنون می‌توانید نوع داده‌ای را که می‌خواهید در صفحه‌ی دسکتاپ نمایش یابد، انتخاب کنید.

cortana-sync-notifications

برای انتخاب این‌که کدام یک از اپلیکیشن‌ها برروی کامپیوتر شما نمایش داده شوند، گزینه‌ی App notifications sync  را انتخاب کنید. به صورت پیش‌فرض اپلیکیشن‌های third-party خاموش هستند. به علاوه مجبور به انتخاب همه‌ی آن‌ها نیستید زیرا احتمالا نیازی به دریافت آپدیت‌های بازی کلش اف کلنز برروی سایر دستگاه‌ها ندارید!

کنترل پنل دیگری را که باید در ویندوز به آن مراجعه کنید، می‌توانید با اجرای کورتانا و سپس انتخاب گزینه‌ی Settings و Manage Notifications، ببینید. مطمئن شوید که گزینه‌ی  Send Notifications between devices، روشن باشد.

cortana-notifications

احتمالا مجبورید چند دقیقه منتظر بمانید تا نوتیفیکیشن‌ها نمایش یابند. به کورتانا برای پردازش اطلاعات کمی مهلت دهید. پس از اتمام پردازش، به محض دریافت نوتیفیکیشن‌ جدید برروی گوشی، صدای نمایش نوتیفیکیشن‌ها در ویندوز را خواهید شنید.

خوب ولی نه خیلی عالی

مفیدترین محتوایی که توسط این روش قابل دستیابی است، پیام‌های متنی هستند که نه تنها قادر خواهید بود آن‌ها را برروی سیستم خود ببینید بلکه می‌توانید به صورت اینلاین، به آن‌ها پاسخ دهید.

incoming-message

سایر نوتیفیکیشن‌ها چندان پرکاربرد نیستند. اپلیکیشن‌های گوگل، لحظه به لحظه برای اطلاع رسانی به شما در خصوص اطلاعات و یا سایر جزئیاتی که برروی گوشی  قابل مشاهده است، نمایش می‌یابند. هنگامی که برروی این اطلاعات و یا سایر جزئیات کلیک می‌کنید، همانگونه که در تصویر زیر نیز قابل مشاهده است، اطلاعاتی را از کورتانا دریافت خواهید کرد که اهمیت چندانی ندارند.

cortana-notification

تناقضات دیگری هم وجود دارد. به عنوان مثال، هنگامی که شما از طریق کامپیوتر خود به پیامی پاسخ می‌دهید، پیغامی از کورتانا برروی گوشی خود مبنی بر این‌که که شما متنی را ارسال کرده‌اید، دریافت خواهید کرد.

cortana-android

در حال حاضر، شما باید به این ویژگی به عنوان یک مشخصه‌ی در حال توسعه نگاه کنید. پتانسیل بالقو‌ه‌ای در این زمینه وجود دارد. به عنوان مثال، چگونه کورتانا همه‌ی نوتیفیکیشن‌ها را به صورت گروهی در Action Center جمع آوری می‌کند تا شما بتوانید در یک لحظه همه‌ی آن‌ها را بررسی کنید.

android-notifications

هنوز امکان پاسخگویی به تماس‌های دریافتی از طریق کامپیوتر و بدون نیاز به تلفن، برای شما فراهم نشده اما می‌توانید به وسیله‌ی نوتیفیکیشن مربوط به تماس‌های از دست رفته، از وضعیت اینگونه تماس‌ها، مطلع شوید. توانایی برقراری تماس یا پاسخگویی به تماس‌های دریافتی، محرک قدرتمندی است که شما را به اجرای این ویژگی برروی کامپیوتر خود، ترغیب می‌کند.

ارتباط بین ویندوز و اندروید شروع خوبی است، اما اگر این ارتباط بخواهد به معنای واقعی مفید باشد، باید اتحاد و هماهنگی بیشتری بین این دو سیستم عامل وجود داشته باشد که امیدواریم تا زمان انتشار نسخه‌ی Anniversary Update ویندوز۱۰، در تابستان سال جاری، این هماهنگی ایجاد شود.

سرویس‌های Hangouts و پیام کوتاه، می‌توانند موجب افزایش سرعت شوند و کورتانا باید روش‌هایی را بیابد که شما را قادر سازد تا به آن‌ها پاسخ دهید و محتویات اپلیکیشن‌های بیشتری را ببینید.

اما تلاش‌های مایکروسافت قابل تحسین هستند. هدف این شرکت ایجاد گونه‌ای از ارتباط بین موبایل و کامپیوتر است که در حال حاضر کاربران مک و آیفون از آن استفاده می‌کنند. قطعا کار‌های دیگری نیز برای انجام دادن وجود دارند اما کار برروی این ویژگی ارزشمند است چرا که قادرید بدون این‌که  مجبور باشید به تلفن خود نگاه کنید با آن در ارتباط باشید.

منبع pcworld

 

0

اپلیکیشن ها و نرم افزار های ویندوز ۱۰ فقط به نرم افزار های پیش فرض عالی آن ختم نمی شود، بلکه در صورتی که شما بخواهید با رایانه خود کارهای بیشتر و پیشرفته تری انجام دهید، می توانید از اپلیکیشن های جانبی استفاده نمایید.

کلیک – یافتن نرم افزار ها به صورت آنلاین ، دانلود و نصب آن ها به شانس زیادی نیاز دارد. بسیاری از اپلیکیشن ها و نرم افزار های موجود در اینترنت کیفیت و کارایی لازم را ندارند. بد تر از آن این است که بعضی از بسته های نصبی دارای فایل های اجرایی مخرب است که به صورت مخفیانه روی سیستم شما نصب می شود.

اما چگونه می توان به توضیحات ارائه شده توسط یک نرم افزار اطمینان کرد و از نداشتن مشکل در آن مطمئن شد؟

اینجاست که ویندوز استور (Windows Store) وارد عمل می شود. تمامی اپلیکیشن های موجود در ویندوز استور از طرف مایکروسافت تایید شده است و شما با خیال کاملا راحت قادرید آن ها را روی رایانه خود نصب کنید.

البته ویندوز استور فقط حاوی اپلیکیشن نیست. ویندوز استور دارای تعداد بی شماری بازی نیز هست و به زودی بازی های ایکس باکس وان نیز برای ویندوز ۱۰ به آن وارد می شود. در اینجا قصد داریم به شما آموزش دهیم که چگونه از ویندوز استور استفاده کنید و همچنین تعدادی از اپلیکیشن های محبوب موجود در آن را به شما معرفی می کنیم.

ویندوز استور مدتی است برای کاربران ایرانی نیز باز شده و شما می توانید به راحتی اپلیکیشن و بازی ها را دانلود و نصب کنید.

 

۱ . شروع کار

هنگامی ویندوز استور برای اولین بار در ویندوز ۸ عرضه شد، اپلیکیشن های محبوب و مفید کمی در آن وجود داشت و بسیار پراکنده بود. ولی از زمان عرضه ویندوز ۱۰ همه چیز تغییر یافته است و استور تمیز تر و منظم تر شده و دارای نرم افزار های پر کاربرد و جذاب بسیاری است.

برای شروع کار منو استارت را باز کرده و سپس روی کاشی Store کلیک کنید.

 

۲ . مشکلات استور

در صورتی که پس از کلیک کردن روی Windows Store این برنامه اجرا نشد، سعی کنید ابزار عیب یابی ویندوز (Apps troubleshooter) را امتحان کنید. شما می توانید این ابزار را به صورت رایگان از وب سایت عیب یابی مایکروسافت دانلود کنید.

این ابزار مایکروسافت می تواند مشکلات ویندوز استور را یافته و آن ها را حل کند. اگر شما می توانید ویندوز استور را باز کنید، ولی در متصل شدن به آن مشکل دارید، مطمئن شوید که به درستی به حساب مایکروسافت خود متصل هستید و رمز عبور را درست وارد کرده اید.

 

۳ . ورود به حساب کاربری

اگر همچنان در ورود به حساب کاربری خود مشکل دارید، رمز عبور خود را بازیابی (ریست) کنید. برای انجام این کار یک مرورگر باز کرده و به صفحه Microsoft’s Account Reset بروید، سپس گزینه مربوطه را انتخاب کرده و دستور العمل ها را دنبال کنید.

اگر همچنان در ورود به حساب کاربری خود ناموفق هستید، کش های استور را پاک کنید. برای انجام این کار منو استارت را باز کرده و سپس عبارت run را تایپ کنید. ابزار Run به نمایش در می آید، روی آن کلیک کنید تا باز شود. در پنجره باز شده عبارت wsreset.exe را تایپ کرده و روی OK کلیک کنید.

 

۴ . نگاه اول

پس از ورود به ویندوز استور، خواهید دید که پنج دسته کلی موجود است. بخش اصلی با Home نام گذاری شده و بهترین اپلیکیشن ها و بازی های روز را به نمایش می گذارد.

روی بخش دوم با نام Apps  کلیک کنید. حال مشاهده خواهید کرد که محتوای آن به زیر دسته هایی در پایین صفحه تقسیم شده است. شما همچنین می توانید با استفاده از قابلیت جستجو در دسته ها که به شکل  یک کادر در بالای ویندوز استور قرار دارد، به جستجو بپردازید.

 

۵ . بهترین اپلیکیشن ها

قبل از این که بخواهید اقدام به خرید اپلیکیشن ها بکنید، باید بدانید که تعداد زیادی اپلیکیشن با ثبات رایگان نیز وجود دارند که می توانید آن ها را امتحان نمایید. برای مثال اگر حافظه وان داریو مایکروسافت برای شما کافی نیست، Dropbox را جستجو کرده و از آن استفاده کنید. دراپ باکس می تواند فایل ها شما را به صورت ابری در خود ذخیره نماید.

اگر شما زیاد فایل های چند رسانه ای پخش می کنید، از اپلیکیشن فوق العاده مفید و رایگان VLC استفاده کنید. Flipboard نیز یکی از اپلیکیشن های ارائه دهنده سرویس های خبری است که آخرین اخبار و مطالب مجلات جهان را برای شما به نمایش می گذارد.

 

۶ . بهترین بازی ها

مایکروسافت بازی  Solitaire را از ویندوز ۱۰ حذف کرده است، ولی شما می توانید همین الان آن را از ویندوز استور دانلود کنید. اگر شما برای پر کردن اوقات فراغت خود به دنبال یک بازی هستید، ویندوز استور بهترین مکان برای یافتن و دانلود بازی هاست. بازی های استراتژیک محبوبی مثل Age of Empires: Castle Siege نیز در ویندوز استور یافت می شود.

همچنین اگر به دنبال بازی پر هیجان تری هستید، باید بازی Asphalt 8: Airborne که یکی از محبوب ترین بازی های مسابقه ایست را از ویندوز استور دانلود و تجربه کنید.

 

۷ . فیلم و موسیقی

همچنین شما با استفاده از ویندوز استور قادرید به سریال های تلویزیونی، فیلم ها و موسیقی ها دسترسی پیدا کنید. امکان خرید موزیک ها به صورت تکی و یا آلبوم فراهم است و سریال های تلویزیونی را باید به صورت فصلی و یا قسمتی خریداری کرد.

قبل از انجام هر گونه خرید نظرات افراد دیگر را در مورد آن محصول بررسی کنید.

 

۸ . تنظیمات و گزینه های حساب کاربری

شما با کلیک کردن روی پروفایل کاربری خود می توانید ویندوز استور را شخصی سازی کنید. اولین گزینه موجود در منو باز شونده که Settings است، به شما اجازه می دهد به روز رسانی اپلیکیشن ها را کنترل و مدیریت کنید. همچنین با استفاده از این گزنه می توانید تعیین کنید محصولات جدید چگونه در منو استارت به نمایش در آیند و هر چند وقت یکبار به روز شوند.

با استفاده از گزینه View Account می توانید نام یا رمز عبور خود را عوض کنید، دستگاه های متصل شده را مشاهده کرده و خرید های اخیر خود را مشاهده نمایید.

 

۹ . پرداخت ها

با کلیک کردن روی گزینه Payment options در منو پروفایل به یک صفحه جدید منتقل می شوید که امکان مدیریت پرداخت ها در ویندوز استور را فراهم می کند. شما می توانید یکی از شیوه های پرداخت مثل کارت اعتباری را به حساب کاربری مایکروسافت خود متصل کنید.

البته با توجه به عدم امکان استفاده از سیستم های بانکی خارجی فعلا امکان پرداخت و خرید از ویندوز استور برای کاربران ایرانی وجود ندارد.

 

۱۰ . برنامه های من

در منوی My Library شما می توانید کلیه اپلیکیشن ها و بازی های دانلود یا خریداری شده در گذشته را مشاهده کنید. برای دانلود و نصب مجدد یکی از آن ها روی فلش موجود در سمت راست لبه پنجره کلیک کنید. اگر شما در حال دانلود همزمان چند مورد هستید، با مراجعه به ای منو و کلیک کردن روی Downloads می توانید وضعیت آن ها را مشاهده کرده، آن ها را متوقف کنید و یا ادامه دهید.

آیا این مطلب برای شما مفید بود؟ پس آن را با دیگران به اشتراک گذاشته و ما را از نظرات خود با خبر کنید.

 

0

چگونه از ابزار‌های System Restore و Factory Reset ویندوز 10 استفاده کنیم؟

کسانی که ویندوز کامپیوتر خود را به ویندوز ۱۰ ارتقا داده‌اند یا قصد دارند آن را ارتقا دهند، احتمالا دوست دارند بدانند پس از انجام این کار، آیا امکان ایجاد نسخه‌ی پشتیبان از سیستم وجود دارد یا خیر و آیا در صورت نیاز می‌توان از سیستم خود نسخه‌ی پشتیبان تهیه کرد؟ با استفاده از ویژگی‌های ویندوز ۱۰ مانند System Restore و Factory Reset، می‌توان از اطلاعات خود نسخه‌ی پشتیبان گرفت. 

قابلیت‌هایی همچون System Restore و Factory Reset در ویندوز ۱۰ نسبت به ویندوز ۸، بهبود یافته‌ و عملکرد بهتری دارند. 

 

ویندوز ۱۰ دارای پارتیشن بازیابی اطلاعات (Recovery Partition) نیست

شرکت مایکروسافت به پکیج‌ها و ابزار‌های بازیابی، رفرش و تنظیم مجدد تعبیه شده در نسخه‌ی جدید ویندوز، بسیار اطمینان دارد و به همین دلیل پارتیشنی برای بازیابی اطلاعات در ویندوز ۱۰ وجود ندارد. این در حالی است که در ویندوز ۸ می‌توانید از یک ریکاوری مجازی در پارتیشن مخفی هارد دیسک، برای بازیابی اطلاعات سیستم‌عامل استفاده کنید، اما در ویندوز ۱۰ این امکان وجود ندارد.

factory-rese

شاید بپرسید چرا؟! زیرا کاربران قادرند تا فضای قابل دسترس هارددیسک خود را به حداکثر برسانند و به هنگام فشرده سازی فایل‌ها، در سیستم‌هایی که از نسخه‌ی ۶۴ بیتی ویندوز ۱۰ استفاده می‌کنند، بیش از ۶ گیگابایت در فضای ذخیره‌سازی، صرفه جویی داشته باشند. این ویژگی برای کاربرانی که از سیستم‌های کوچک و با ظرفیت محدود (‌مانند سرفیس‌ پرو با ssd شصت و چهار بیتی‌) استفاده می‌کنند، یک مزیت خواهد بود و این امکان برای آن‌ها وجود دارد تا سیستم‌عامل موجود روی سیستم خود را به ویندوز ۱۰، ارتقا دهند.

از آن‌جا که پارتیشن بازیابی اطلاعات در دسترس‌ترین موردی است که دارای رسانه‌ی نصب (installation media ) است، چندان مناسب نیست. در هر صورت، عملیات بازیابی و رفرش کردن اطلاعات و همچنین ابزار‌های بازیابی، باید برای مقابله با اکثر قریب به اتقاق مشکلات کافی باشند تا شما بتوانید با توجه به شرایط، انتخاب درستی بین استفاده از system restore و refreshing Windows، داشته باشید.

 

روش استفاده از System Restore در ویندوز ۱۰

اگر در خصوص نحوه‌ی عملکرد ویندوز ۱۰ با مشکلاتی مواجه هستید، اولین چیزی که باید به آن توجه داشته باشید، لیست restore point‌های سیستم است. اگر یکی از آن‌ها با زمان اجرای ویندوز، مطابقت داشته باشد، می‌توانید از ابزار‌ System Restore برای تثبیت تنظیمات و نرم‌افزار‌هایی که همزمان با بوت شدن ویندوز، اجرا می‌شوند، استفاده کنید.

منوی استارت را باز کرده و گزینه‌ی settings را انتخاب کنید. در قسمت مربوط به جستجو، عبارت create a restore point را تایپ کنید. روی نتایج منطبق کلیک کرده و درایوی را که می‌خواهید restore point شما در آن ذخیره شود، انتخاب کنید (‌معمولا درایو سیستم‌عامل‌) و روی Configure و سپس Turn on system protection کلیک کنید. این کار باعث فعال شدن System Restore می‌شود. برای تایید روی ok کلیک کرده و در پنجره‌ی اصلی برای ایجاد restore point جدید، ...Create را انتخاب کرده و برای آن نامی مشخص کنید.

muo-windows-w10-restore-reset-restorepoint

نرم‌افزار محافظ سیستم، restore point را ایجاد خواهد کرد و شما می‌توانید با مراجعه به آن و استفاده از دکمه‌ی System Restore و پشت سرگذاشتن مراحل، به حالت قبل برگردید. ممکن است شما مجبور شوید که زمان کوتاهی را به بررسی تاثیر انجام این کار، اختصاص دهید. می‌توانید نرم‌افزار را مجددا نصب کنید اما (‌امیدوارم‌) از نصب هرگونه برنامه‌ای که سبب می‌شود تا به هنگام استفاده از System Restore با مشکل مواجه شوید، بپرهیزید. ( به علاوه می‌توانید نسخه‌های پشتیبانی را که در ویندوز ۷ گرفته‌اید، با استفاده از گزینه‌ی Go to Backup and Restore Windows 7، بازیابی کنید.‌)

اما چه اتفاقی می‌افتد اگر نیاز داشته باشید به restore point ذخیره شده برگردید اما قادر به اجرای آن در ویندوز ۱۰ نباشید؟ جواب این سوال استفاده از Advanced Startup است که با استفاده از یک درایو ریکاوری یا installation media موجود در ویندوز ۱۰، قابل دسترسی خواهد بود. (Repair your computer را هنگام اجرای ویندوز ستاپ، انتخاب کنید.‌)

در Advanced Startup، گزینه‌های Troubleshoot، Advanced Options و System Restore را به ترتیب انتخاب کنید و پس از طی کردن مراحل موجود، می‌توانید restore point مورد نظر را پیدا کرده و آن را اجرا کنید.

این کار System Restore را به سریع‌ترین راه حل ممکن مبدل ساخته است. هر چند در یک زمان خاص، این روش آخرین روش قابل اطمینان است اما اغلب قادر به معرفی بد‌افزار‌ها به ویندوز نیست.

 

ویندوز ۱۰ کامپیوتر خود را رفرش کنید

آیا بازگشت به restore point برای حل مشکلات کامپیوتر شما کافی نبوده است؟ اگر این چنین است، باید تنظیمات خود را رفرش کنید تا سیستم شما به مرحله‌ای مشابه با چیزی که در زمان اولیه‌ی نصب ویندوز ۱۰ بوده، باز گردد.

تنها تفاوت موجود این است که شما می‌توانید تنظیمات و داده‌های شخصی خود را باز گردانید.

muo-windows-w10-restore-reset-resetpc

منوی استارت را باز کنید و گزینه‌ی Settings و پس از آن Update & Security را انتخاب کنید. از منوی سمت چپ، گزینه‌ی Recovery را انتخاب کنید. در زیر عبارت Reset this PC، روی دکمه‌ی Get Started کلیک کرده و از گزینه‌ی Keep my files، استفاده کنید. اگر شما ویندوز خود را از نسخه‌های قبلی ویندوز به ویندوز ۱۰ ارتقا داده باشید، یک پیام هشدار به شما نمایش داده خواهد شد و به شما اطلاع می‌دهد که ریست کردن اطلاعات، از بازگرداندن نسخه‌ی ارتقا یافته، جلوگیری خواهد کرد. اگر با این قضیه مشکلی ندارید، با زدن دکمه‌ی Reset فرآیند را ادامه دهید.

شما باید منتظر بمانید تا فرآیند، کامل شود. مدت زمان انتظار، به تعداد برنامه‌های نصب شده روی سیستم شما، بستگی دارد. اگر کامپیوتر شما به کندی کار می‌کند و یا اگر مرتب متوقف می‌شود و سر و صدای ناگهانی ایجاد می‌کند، استفاده از این روش در صورتی که در ابتدا وقت کافی برای بازیابی تنظیمات و پوشه‌های شخصی خود را ندارید، گزینه‌ی مناسبی است.

 

ریست کردن ویندوز ۱۰

“nuclear option” وقتی مورد استفاده قرار می‌گیرد که می‌خواهیم ویندوز ۱۰ را به بهترین حالت ممکن، باز گردانیم. بهتر است که آن را ریست کنیم مثل زمانی که تلفن هوشمند یا تبلت را ریست می‌کنید. با این کار سیستم‌عامل به حالت “factory settings” و به صورتی که در ابتدا بوده، باز می‌گردد. به علاوه شما باید قبل از شروع کار، از داده‌های شخصی خود نسخه‌ی پشتیبان تهیه کنید اما به خاطر داشته باشید که همه‌ی bloatware‌هایی که حذف کرده‌اید، جایگزین خواهند شد. این دلیل محکمی است که از استفاده از گزینه‌ی  factory reset جلوگیری می‌کند.

از طرف دیگر، از زمانی که ویندوز ۱۰ بدون ریکاوری پارتیشن، عرضه شد، نرم‌افزار‌هایی که قبل از نصب به وسیله‌ی تولید‌کنندگان به صورت جداگانه ذخیره می‌شود و کاربران حرفه‌ای می‌توانند ‌bloatware‌ها را قبل از رفرش کامپیوتر‌هایشان، حذف کنند.

muo-windows-w10-restore-reset-resetwarning

اگر راه حل مشکل را در ریست کردن کامپیوتر خود دیدید، روی Get Started کلیک کنید. این بار به جای انتخاب گزینه‌ی Keep my files، گزینه‌ی Remove everything را انتخاب کنید. اکنون دو انتخاب پیش روی شماست. گزینه‌ی Just remove my files برای ریست سریع (quick reset) است. به علاوه گزینه‌ی Remove files and clean the drive نیز به همین منظور مورد استفاده قرار می‌گیرد با این تفاوت که، با انتخاب این گزینه زمان بیشتری برای انجام این کار صرف خواهد شد. اما در عوض، انتخاب این گزینه امنیت بسیاری برای شما ایجاد می‌کند. بنابراین، این گزینه مناسب‌ترین روش برای پاک کردن اطلاعات کامپیوتری خواهد بود که قصد فروش آن را دارید.

وقتی کار به صورت کامل انجام شد، سیستم‌عاملی را در اختیار دارید که گویا به تازگی روی سیستم شما نصب شده است. در نتیجه باید حساب کاربری خود را مجددا ثبت کنید. (‌یا یک پروفایل محلی جدید ایجاد کنید.)

muo-windows-w10-restore-reset-boot

اگر نمی‌خواهید با ویندوز ۱۰ بوت شوید، می‌توانید از گزینه‌ی Advanced Mode screen، استفاده کنید. بعد از این‌که به Advanced Options بوت شدید، Troubleshoot و سپس Reset this PC را انتخاب کنید. با این کار گزینه‌هایی را که در بالا به معرفی آن‌ها پرداختیم، مشاهده خواهید کرد.

 

مقایسه‌ ابزار‌های Restore، Refresh و Reset موجود در ویندوز ۱۰ و ویندوز ۸

برای کاربرانی که مدت‌ها است از ویندوز استفاده می‌کنند و بخصوص کاربرانی که از ویندوز۸ استفاده می‌کردند و حالا آن را به ویندوز ۱۰ ارتقا داده‌اند، با ابزار‌های ریست و رفرش ویندوز کاملا آشنایی دارند. به علاوه همواره یک نسخه از System Restore، از زمان انتشار ویندوز ۲۰۰۰، در ویندوز وجود داشته است. (بسیاری از کاربران قدیمی ویندوز با این ابزار‌ از زمان انتشار ویندوز XP آشنا هستند. هرچند که این سیستم‌عامل در حال حاضر منسوخ شده است.)

احتمال بیشتری وجود دارد تا همانند درایو‌های سیستمی، ویندوز روشی برای حذف این گونه درایو‌ها پیشنهاد دهد. این ویژگی می‌تواند علاوه بر مفید بودن، بسیار خطرناک نیز باشد. با این حال برای ویندوز ۱۰ چیز جدیدی نیست و در ویندوز ۸ نیز وجود داشته است اما به نظر می‌رسد که نظم ظاهری آن به نوع درایو‌هایی که به سیستم متصل کرده‌اید، بستگی دارد.

اگر ویندوز ۱۰ پیشنهاد می‌کند تا سایر درایو‌ها را نیز از روی کامپیوتر خود پاک کنید، پس از مشاهده‌ی پیام Your PC has more than one drive. Do you want to remove all files from all drives، گزینه‌ی Only the drive where Windows is installed را انتخاب کنید.

آیا تاکنون از ابزار‌های restore، refresh و reset system  موجود در ویندوز ۱۰ استفاده کرده‌اید؟ آیا به هنگام استفاده از این ابزار‌ها با مشکلاتی مواجه شده‌اید یا بدون هیچ مشکلی از آن‌ها استفاده کرده‌اید؟

تجربیات خود را در بخش دیدگاه‌ها با ما به اشتراک بگذارید.

منبع makeuseof

 

0

می توان لینک های وب سایت را به آسانی به منوی شروع ویندوز 10 اضافه کرد. این کار را با استفاده از یک راه ساده برای ایجاد لینک دسترسی آسان به هر وب سایتی درست روی منوی شروع ویندوز 10 خود انجام دهید. برای این کار راهنمای زیر را دنبال کنید.

 

در ویندوز 10، مایکروسافت تغییرات مهمی در صفحه منوی شروع، بعد از ویندوز 8 و 8.1 اعمال کرده است و اکنون شما شکل متفاوتی از منوی شروع را در دست دارید. در این نسخه ویندوز، شما می توانید قابلیت های جدید مهم و همچنین برخی تنظیمات شگفت انگیز و مجموعه ویژگی هایی را اجرا کنید که این بسته را یکی از بهترین سیستم عامل ها می کند. همچنین قادر خواهید بود در این ویندوز تغییرات حیرت انگیز در منوی شروع خود ایجاد کنید که به این وسیله بتوانید به سادگی نرم افزارها را به لیست اضافه یا از آن حذف کنید. یک تفاوت دیگر که این نسخه را از نسخه های دیگر متمایز می سازد این است که همچنین می توانید به سادگی لینک ها را به منوی شروع اضافه کنید و برای دست یافتن به سایت های مورد علاقه تان از آن استفاده نمایید. در این مقاله در خصوص روشی بحث می کنیم که می توانید با استفاده از آن لینک های وب سایت را به منوی شروع ویندوز 10 اضافه کنید. بنابراین نگاهی داشته باشید به این روش کامل که در زیر مطرح شده است. روش کاملا ساده است و شما می توانید با دنبال کردن مراحل زیر آن را یاد بگیرید.

 

مراحل اضافه کردن لینک های وب سایت به منوی شروع ویندوز 10:

1.  قبل از هر چیز، لینک خود را در مرورگر وب Microsoft’s Edge که شما می خواهید در منوی شروع تان قرار بگیرد، باز کنید.

10

 

2.  بعد از باز کردن لینک خود، روی منوی سه نقطه که در بالای گوشه سمت راست صفحه قرار گرفته است، کلیک کنید. یک منوی کشویی از انتخاب ها را آنجا خواهید دید.


10

 

3.  از میان گزینه هایی که می بینید، Pin to startرا انتخاب کنید.

 
10

 

4. حالا لینکی که شما باز کرده اید در مرورگر وب در منوی شروع ویندوز شما قرار خواهد گرفت.


10

 

برای سایر مرورگر ها:

1.  لینک را در مرورگر وب خود باز کنید و سپس روی آیکون صفحه که به احتمال زیاد روی نوار آدرس مرورگر وب آن را خواهید دید، کلیک کنید.


10

 

2.  این آیکون را روی دسکتاپ خود بیاورید و سپس میانبر لینک فورا روی دسکتاپ شما ایجاد خواهد شد. حالا شما فقط باید لینکی را که بعدا باید استفاده کنید کپی نمایید تا لینک روی منوی شروع تان ایجاد شود.


10

3.  ستون "Run" را با جستجوی آن از نوار جستجوی منوی شروع، باز کنید.


10

4.  فرمان "shell:programs" را در ستون داخل پنجره Run تایپ کرده و گزینه okرا کلیک کنید.

10

5.  حالا می بینید که پنجره دیگری راه اندازی می شود و اینجا در این پنجره شما باید لینکی را که قبلا کپی کرده اید بچسبانید. بخاطر داشته باشید که نباید لینک را به هیچ پوشه ای در این پنجره بچسبانید.


10

6.  حالا شما می توانید میان بر لینک خودتان را در بخش منوی شروعتان ببینید.


10

7.  اگر دوست دارید می توانید آن را به بخش اصلی منوی شروع بیاورید.


10

این بهترین روشی است که با آن می توانید به سادگی لینک های وب سایت مورد علاقه تان را به منوی شروع ویندوز 10 خود اضافه کنید. این امر دستیابی به نقاط آنلاین را برای شما آسان تر می کند و دیگر نیاز نخواهید داشت برای دستیابی به آن هر بار مرورگر وب تان را بررسی کنید.
اگر از ویندوز 10 استفاده می کنید، لینک ها را در منوی شروع تان ایجاد کنید زیرا این ویژگی فقط در این نسخه وجود دارد.

0

نحوه‌ دسترسی به آدرس ip سیستم در ویندوز 10 و ویندوز 8 و 7 و چگونگی تغییر آن

همانطور که می‌دانید شبکه هر سیستم دارای آدرس ip خاص و منحصر به فرد است و تبادل اطلاعات و دسترسی به هر کدام از دستگاه‌ها، به وسیله‌ی این آدرس انجام می‌شود. با توجه به اهمیت آشنایی کاربران با این موضوع، قصد داریم در این مقاله به معرفی روش دسترسی به آدرس ip از طریق دستورات cmd پرداخته و شما را با نحوه‌ی دسترسی و تغییر ip آدرس آشنا کنیم. همچنین با نحوه‌ی تنظیم ip استاتیک برای یک دستگاه در شبکه نیز آشنا خواهید شد.

تکنولوژی‌های مدرن به این معناست که به آسانی بتوانیم دستگاه‌های خود را به صورت آنلاین در اختیار داشته باشیم و از آن‌ها استفاده کنیم و طی چند ثانیه، بتوانیم از ip address دستگاه خود، اطلاع پیدا کنیم. اما شاید انتظارات شما بیش از این باشد و بخواهید علاوه بر اطلاع از آدرس آی‌پی، بتوانید آن را نیز تغییر دهید. اگر در حال بررسی و عیب یابی تضاد بین آدرس‌های ip هستید یا از چند دستگاه در یک شبکه استفاده می‌کنید یا دوست دارید در این زمینه کنجکاوی کرده و بر دانش و اطلاعات خود اضافه کنید، بد نیست بدانید که چگونه می‌توان ip آدرس خود را بدست آورده و در صورت لزوم، تغییر دهید.

اگر از ویندوز استفاده می‌کنید، به راحتی می‌توانید با استفاده از تایپ عبارت cmd در منوی استارت، command prompt را اجرا کرده و با استفاده از دستور ipconfig، آدرس ip خود را مشاهده کنید. با استفاده از این دستور می‌توانید به کلیه‌ی اطلاعات مربوط به کلیه‌ی کارت‌های شبکه‌ی موجود روی دستگاه خود (اترنت و وایرلس) و همچنین نحوه‌ی پیکربندی آن‌ها، دسترسی داشته باشید و می‌توانید علاوه بر آدرس ip، اطلاعات تکمیلی را نیز مشاهده کنید.

ipconfig

در یک شبکه می‌توانیم با استفاده از دستور ipconfig /release و سپس ipconfig /renew، آدرس ip موجود را آزاد کرده و آدرس جدیدی برای دستگاه خود انتخاب کنیم.

اگر می‌خواهید از یک آدرس ip استاتیک استفاده کنید تا هر زمان که دستگاه به شبکه متصل می‌شود، ip تغییر نکند و ثابت باقی بماند، می‌توانید پس از باز کردن منوی استارت، عبارت Network and Sharing Center را تایپ کنید تا پنجره‌ی مربوط به آن نمایش یابد. هر جا که عبارت Connections را مشاهده کردید، روی متن آبی رنگ بعد از آن (‌احتمالا wi-fi) کلیک کنید. سپس با انتخاب گزینه‌ی Properties، در پنجره‌ی باز شده روی گزینه‌ی Internet Protocol Version 4 کلیک کنید. در این قسمت شما می‌توانید به صورت دستی یک آدرس به عنوان ip سیستم مشخص کنید تا دستگاه همیشه از همین ip استفاده کند و حتی اگر آن را مجددا بوت کنید، تغییر نکند.

اطمینان یابید که گزینه‌ی Validate settings upon exit را تیک زده باشید چون با این کار اگر ip انتخابی شما مناسب نباشد، از این موضوع مطلع خواهید شد.

 ReleaseRenew

شاید شما برای انجام کار‌های ابتدایی‌، نیازی به استفاده از ip استاتیک نداشته باشید اما اگر روزی به استفاده از آن نیاز پیدا کردید، می‌توانید از این روش استفاده کنید.

منبع makeuseof

 

0

چگونه به تنظیمات پنهان ویندوز 10 دسترسی داشته باشیم؟

همانطور که می دانید رجیستری ویندوز بسیار گسترده و پیچیده است. اما سوال اینجاست: رجیستری چیست؟ و چه مزیتی برای ما دارد؟ به عبارت ساده رجیستری ویندوز تنظیماتی است که توسعه دهنده آن را در اختیار کاربر می گذارد تا بتواند در سیستم عامل تغییرات دلخواه خود را ایجاد کند.

در همین ابتدای کار بگوییم اگر سر رشته ای از رجیستری ندارید و در مبحث کامپیوتر مبتدی هستید، به هیچ وجه اقدام به دستکاری آن نکنید. رجیستری معمولاً تنظیمات غیر قابل نفوذ و پراکنده، وضعیت سیستم عامل و اپلیکیشن های در حال اجرا را پوشش می دهد.

به طور صریح،  بسیاری از این تنظیمات از دسترس کاربران پنهان هستند؛ اما اگر بدانید که چه می خواهید و مهارت لازم را نیز دارید، به راحتی قادر خواهید بود با دست بردن در این تنظیمات، ویندوز خود را شخصی سازی کرده و آن را به شیوه های مختلف تغییر دهید. ما اینجا هستیم تا انجام این کار را به شما آموزش دهیم.

برای دسترسی به رجیستری و ویرایش آن کافی است واژه ی «Regedit» را در فیلد جستجوی تسکبار ویندوز نوشته و اپلیکیشن نمایش داده شده را اجرا کنید. پیش از هر چیزی باید آگاه باشید که با انجام دستکاری در رجیستری ممکن است سیستم عامل خود را با خطر مواجه کرده و با تغییرات نادرست، فایل های سیستمی کامپیوتر خود را دچار اختلال کنید.

بنابراین اگر توانایی اعمال این تغییرات در رجیستری را ندارید، توصیه می کنیم با آن بی خود و بی جهت بازی نکنید. دستکاری در رجیستری بدون دانش قبلی می تواند برایتان گران تمام شود. اما خبر خوش آن که، خوشبختانه کار با ابزار Regedit بسیار ساده است.

با دو بار کلیک کردن روی پوشه ها قادرید آن ها را باز کرده و مقادیر را تغییر دهید. همچنین با کلیک راست هم می توانید Key های جدید ساخته و مقادیر را کم و زیاد کنید. نکته بسیار خوب آنکه پیش از انجام هر یک از ترفندهای زیر قادر خواهید بود به راحتی و با یک کلیک راست روی هر پوشه و زدن گزینه ی Export، از تنظیمات اولیه رجیستری خود بک آپ گرفته و در صورت اشتباه در انجام هر یک از ترفندها، مجددا رجیستری را به حالت اولیه اش باز گردانید.

برای آشنایی با این چند ترفند، از شما دعوت می کنیم که در ادامه با دیجیاتو همراه باشید.

 

1- فعال کردن تم تاریک

tddj0o9hd0r6y0rfivaw

شاید حتی فکرش را هم نمی کردید که یک تم تیره در بطن ویندوز 10 وجود داشته باشد. اما حقیقت دارد؛ ویندوز 10 یک تم تیره ی مخفی را در خود جای داده. برای آزاد کردن این تم طبق گفته ی قبلی ما Regedit را باز کرده و به مسیر HKEY_LOCAL_MACHINE\ SOFTWARE\ Microsoft\ Windows\ CurrentVersion\ Themes بروید.

با کلیک راست کردن روی صفحه ی خالی Regedit و انتخاب گزینه ی Key، یک فایل Key شخصی سازی شده ایجاد کنید. پس از آن در داخل این کلید جدید نیز مجدد کلیک راست کرده، روی گزینه ی منو کلیک کنید و سپس یک DWORD (32-bit) Value جدید بسازید. با کلیک راست روی این فایل جدید و انتخاب گزینه ی Rename نام آن را AppsUseLightTheme گذاشته و مقدار آن را صفر کنید.

برای این کار کافیست روی این فایل که حالا نامش به AppsUseLightTheme تغییر کرده کلیک راست کرده، گزینه ی Modify را انتخاب کنید و پس از آن مقدار value data را به 0 تغییر دهید.

این پروسه را یک بار دیگر در مسیر HKEY_CURRENT_USER \ SOFTWARE \ Microsoft \ Windows \ CurrentVersion \ Themes  نیز انجام دهید. سپس دستگاه خود را ری استارت کنید. تبریک می گوییم، تم تاریک که پیش از این برای شما مخفی بود اکنون فعال شده است. برای برگشتن به تنظیمات قبلی کافیست دو فایل با نام AppsUseLightTheme را که در مسیر های مختلف ایجاد کرده بودید پاک کنید.

 

2- سرعت بخشیدن به شروع به کار ویندوز

ویندوز معمولاً برنامه هایی که هم زمان با بوت شدنش باز می شوند را با مقداری تأخیر اجرا می کند. این کار به شما اجازه می دهد تا سیستم عامل اصلی را با سرعت بیشتری راه اندازی کنید.

با این تفاسیر به کمک رجیستری شما قادر هستید این قابلیت را غیرفعال کنید. اگر اپلیکیشن های زیادی در اختیار ندارید که همزمان با بالا آمدن ویندوز شروع به کار می کنند، پس این عملیات می تواند فقط چند ثانیه ای را در فرآیند بوت شدن ویندوز برایتان بخرد.

برای غیر فعال کردن قابلیت ذکر شده به مسیر HKEY_CURRENT_USER\ Software\ Microsoft\ Windows\ CurrentVersion\ Explorer\ Serialize بروید. اگر مشخصه ی  Serialize وجود نداشت آن را به وسیله ی کلیک راست کردن و ساخت یک کلید جدید بسازید.

پس از آن داخل این کلید یک DWORD (32-bit) Value جدید ساخته و نام آن را به StartupDelayInMSec تغییر دهید. پس از انجام این عملیات مقدار آن را صفر کنید. برای این کار کافی است روی این فایل تازه ایجاد شده به نام StartupDelayInMSec کلیک راست کرده، گزینه ی Modify را انتخاب کنید و پس از آن مقدار value data را به 0 تغییر دهید. برای بازگشت به تنظیمات اولیه نیز به مسیر ذکر شده در بالا رفته و کلید Serialize را حذف کنید، به همین سادگی!

 

3- افزایش شفافیت نوار وظیفه

v5ifinbumglndtub1jvj

در ادامه ی دستکاری ها در تنظیمات پنهان ویندوز، قادر هستید نوار وظیفه و همچنین منوی استارت و اکشن سنتر را شفاف تر کنید. این کار با انجام برخی شخصی سازی ها در بخشی از تنظیمات ویندوز حاصل می شود.

اگر خواهان شفافیت بیشتری از تنظیمات پیش فرض ویندوز هستید، تنظیمات معمولی به کار شما نمی آیند و احتیاج به ترفندی دارید که در ادامه برای شما بازگو می شود. به مسیر HKEY_LOCAL_MACHINE\ SOFTWARE\ Microsoft\ Windows\ CurrentVersion\ Explorer\ Advanced بروید.

داخله آن یک DWORD (32-bit) Value جدید با نام UseOLEDTaskbarTransparency ایجاد کنید. پس از انجام این عملیات لازم است که مقدار آن را به یک تغییر دهید. برای این کار کافیست روی این فایل تازه ایجاد شده به نام UseOLEDTaskbarTransparency کلیک راست کرده، گزینه ی Modify را انتخاب کنید و پس از آن مقدار value data را به 1 تغییر دهید. در صورتی که خواهان بازگشت به تنظیمات اولیه بودید کافی است DWORD (32-bit) Value را پاک کنید.

 

4- غیر فعال کردن تصویر ورود به سیستم

هنگامی که سیستم خود را روشن می کنید و ویندوز 10 بوت می شود، به صفحه ی ورود به سیستم می رسید و در آن لوگویی را مشاهده خواهید کرد که دوستان ما در مایکروسافت طراحی اش کرده اند. خبر خوش آن که اگر بخواهید، قادر هستید این تصویر را حذف کنید.

برای این کار کافی است به مسیر HKEY_LOCAL_MACHINE\ SOFTWARE\ Policies\ Microsoft\ Windows\ System رفته و یک DWORD (32-bit) Value جدید با نام DisableLogonBackgroundImage از طرق کلیک راست کردن و رفتن روی گزینه ی New ایجاد کنید.

همچنین در ادامه ی راه باید مقدار آن را به 1 تغییر دهید. برای این کار کافی است همانند قبل روی این فایل تازه ایجاد شده به نام DisableLogonBackgroundImage کلیک راست کرده، گزینه ی Modify را انتخاب کنید و پس از آن مقدار value data را به 1 تغییر دهید.

 

5- پنهان کردن OneDrive در فایل اکسپلورر

qx4svsiwlyiz9vklwyhd

اگر استفاده ی آن چنان زیادی از OneDrive ندارید، پس با انجام یک ترفند قادر به حذف آن از منوی اکسپلورر خواهید بود. کلید رجیستری که برای باز کردن نیاز دارید در مسیر HKEY_CLASSES_ROOT\ CLSID\ {018D5C66-4533-4307-9B53-224DE2ED1FE6} قرار دارد.

چون یافتن مسیر {018D5C66-4533-4307-9B53-224DE2ED1FE6} کمی دشوار به نظر می رسد کافیست دکمه های ترکیبی کنترل و F را با هم بگیرید. پس از آن باکس جست و جو برای شما باز شده و با نوشتن سه حرف اول مسیر بالا به راحتی می توانید آن را پیدا کنید.

پس از آن فایل System.IsPinnedToNameSpaceTree را پیدا کرده و با دوبار کلیک کردن، آن را باز کرده و مقدارش را به 0 تغییر دهید. با این کار OneDrive از منوی اکسپلورر و پیمایش شما حذف می شود اما همچنان در سیستم شما وجود دارد. برای دسترسی مجدد به آن کافی است به مسیر C:\ Users\ <username>\ OneDrive بروید.

شاید ندانید اما رجیستری یک نعمت است. به طور کل تمامی قابلیت هایی که روی سیستم شما فعال انداز طریق رجیستری قابل کنترل هستند. شما می توانید از طریق ایجاد تغییر در کلید های رجیستری تغییرات شخصی سازی شده ای را داخل سیستم خود ایجاد کنید.

رجیستری در واقع مختص ویندوز و کاربران آن است. هم چنان که مایکروسافت این قابلیت لذت بخش را در سیستم عامل خود قرار داده اما یک مرجع و راهنمای درست و درمان برای آن تعیین نکرده، پس از دستکاری بی جهت در رجیستری خودداری کنید. شما چه ترفندهای دیگری در رابطه با ویندوز 10 و کار با رجیستری بلد هستید؟ اگر ترفندهای جدیدتری می شناسید آن را از ما و دیگر کاربران دیجیاتو دریغ نکنید.

توجه: دیجیاتو در مورد خطرات احتمالی اجرای این ترفندها برای سیستم عامل شما پاسخگو نیست. بنابراین با نهایت دقت مراحل بالا را انجام بدهید.

0

روش حذف سیستم عامل ثانویه و Dual Boot در ویندوز ۱۰

اگر روی سیستم خود، دو سیستم عامل را به صورت همزمان نصب کرده‌اید و تنها از یکی استفاده می‌کنید، می‌توانید با استفاده از این روش ساده، سیستم عامل اضافی و همینطور منوی بوت را از روی سیستم خود حذف کنید تا هنگام بوت شدن سیستم خود، از مواجه شدن منوی بوت و انتخاب سیستم عامل پیش فرض، اجتناب کنید. در این مقاله با فرض این‌که سیستم‌عامل پیش فرض شما، ویندوز ۱۰ است، روش گام به گام این کار ارائه شده است.

اگر شما تنها از یکی از سیستم عامل‌هایی که روی کامپیوترتان نصب شده استفاده می‌کنید، چرا همیشه در زمان بوت، خود را با منوی مربوط به انتخاب سیستم عامل، آزار می‌دهید؟

اجرای چند نسخه‌ی سیستم عامل روی کامپیوتر، گزینه‌ها و امکانات بسیاری برای شما ایجاد می‌کند، اما در نهایت احتمالا مجبور خواهید بود فقط یکی از آن‌ها را روی سیستم خود نگه دارید. زمانی که این تصمیم را عملی کردید، خیلی زود از منوی بوت چندگانه (Dual-Boot) که در هنگام بوت شدن کامپیوترتان نمایش داده می‌شود، خسته می‌شوید. همیشه شما به راحتی می‌توانید منوی بوت (Boot Menu) را خاموش کنید اما حذف نسخه‌های قبلی ویندوز می‌تواند خطرناک باشد. این دستورالعمل با فرض این که شما از ویندوز۱۰ استفاده می‌کنید و می‌خواهید آن را روی سیستم خود نگه دارید. با کمی تغییر، می‌توانید، این روش را در نسخه‌ها‌ی دیگر ویندوز نیز به کار ببرید.

برای حذف منوی بوت، روی Start راست کلیک کرده و System را انتخاب کنید. در پنل سمت چپ پنجره‌ی System، گزینه‌ی Advance System settings را انتخاب کنید.

0610-system-settings-1-100662062-large

در پنجره‌ی باز شده، در تب Advance دیالوگ باکس System Poroperties، روی دکمه‌ی Setting در بخش Start up and Recovery کلیک کنید. (سومین و آخرین دکمه‌ی Setting در این تب)

0610-system-settings-2-100662061-large

این کار باعث نمایش دیالوگ باکس Start up and Recovery می‌شود. اطمینان حاصل کنید که سیستم عامل پیش فرض، ویندوز ۱۰ باشد، سپس تیک گزینه‌ی Time to Display List Of Operating System  را بردارید.

0610-system-settings-3-100662064-large

 کامپیوترتان را مجددا بوت کنید، همانطور که مشاهده خواهید کرد، منوی بوت حذف شده است.

شاید بخواهید که پارتیشن مربوط به ویندوز ۷ را نیز به همین صورت حذف کنید، اما این کار ممکن است مشکلاتی را برای سیستم شما ایجاد کند. قبل از این که این روش را امتحان کنید، مطمئن شوید هیچ یک از پوشه‌های داده‌ای در پارتیشن مربوطه، وجود نداشته باشد. علاوه بر این، یک نسخه‌ی پشتیبان و مجازی از کل درایو روی هارد دیسک خارجی، ایجاد کنید. این کار به شما امکان می‌دهد اگر با مشکل مواجه شدید، همه چیز را به حالت اولیه باز گردانید.

هنگامی که این اقدامات امنیتی را انجام دادید، روی Start راست کلیک کرده و Disk Management را انتخاب کنید. پارتیشن مربوط به ویندوز ۷ را شناسایی کنید. سپس روی آن راست کلیک کرده و Delete Volume را انتخاب کنید. برای تکمیل فرآیند، Yes را انتخاب کنید.

0610-delete-partition-1-100662063-large

پارتیشن مورد نظر، با Free Space (فضای خالی)، جایگزین خواهد شد، اما احتمالا کاملا خالی نسیت. روی Free Space راست کلیک کرده و گزینه‌ی Delete Partiton را انتخاب کنید و مجددا فرآیند را تایید کنید.

روی پارتیشنی که می‌خواهید این فضای خالی به آن اضافه شود، راست کلیک کنید (ابتدا فضای خالی را انتخاب کنید) و گزینه‌یExtend Volume  را انتخاب کنید و مراحل را دنبال کنید.

منبع pcworld

 

0

در این مطلب به شما خواهیم آموخت که کدام گزینه برای هر شرایطی مناسب است.

در سال‌های اخیر دلیلی برای shut down کردن کامپیوتر وجود ندارد. زیرا در صورتی که از این گزینه استفاده کنید مجبور خواهید بود تا فرایند reboot (راه‌اندازی مجدد)، که برای اکثر کاربران فرایند خسته‌کننده‌ای است، تحمل کنید. شما می‌توانید به جای این کار در وقت خود صرفه‌جویی کرده و کامپیوتر خود را در حالت sleep یا hibernate قرار دهید.

کامپیوتر‌های امروزی، چه لپ‌تاپ  باشند، چه کامپیوترهای PC و چه تبلت‌ها طوری طراحی شده‌اند که می‌توانند از این گزینه‌ها بهره‌مند شوند و استفاده کنند. این دو ویژگی در انواع سیستم‌عامل‌ها از جمله ویندوز، لینوکس، OS X، Chroombooks‌ها و هر جای دیگری قابل دسترسی هستند.

 

چرا استفاده از گزینه‌های Sleep  و Hibernate فوق‌العاده است؟

در صورتی که شما جزو آن دسته از کاربرانی هستید که در طول شبانه‌روز بسیار زیاد از کامپیوتر استفاده می‌کنید، بنابراین می‌توان گفت که گزینه shut down می‌تواند برای شما به طور وحشتناکی آزاردهنده باشد. قبل استفاده از این گزینه باید تمام کارهای خود را ذخیره کنید. سپس زمانی که کامپیوتر خود را shut down می‌کنید باید زمان طولانی را منتظر بماند تا فرایند را‌ه‌اندازی مجدد به طور کامل انجام شود. علاوه بر این، باید تمام نرم‌افزارهایی را که تا پیش از خاموش کردن کامپیوتر خود با آن‌ها کار می‌کردید، مجدد و به طور دستی اجرا کنید و هم‌چنین تمام فایل‌های خود را در این نرم‌افزارها دوباره باز کنید.

در حالی که اگر شما از گزینه‌هایsleep  و hibernate استفاده کنید، تمام کارهای شما در همان حالت باقی می‌مانند. زمانی که کار شما با کامپیوتر تمام شد شما می‌تواند به راحتی فقط درب لپ‌تاپ  خود را ببندید (یا در کامپیوترهای pc از گزینه Sleep یا Hibernate استفاده کنید.) نیازی نیست که نگران بسته شدن نرم‌افزارهای خود و ذخیره فایل‌ها یا سند‌ها باشید.

زمانی که بار دیگر به کار خود بازگردید و دکمه  powerرا بفشارید همه چیز همان‌طوری به شما نمایش داده خواهد شد که آخرین بار پس از انتخاب گزینه sleep یا hibernate مشاهده کردید. به عبارت دیگر تمام نرم‌افزارها و سندهای شما در جای خود بدون تغییر باقی خواهند ماند و شما می‌توانید به سرعت کارهای خود را ادامه دهید.  در صورتی که کامپیوتر خود را بر روی حالت sleep قرار بدهید در عرض یک یا دو ثانیه دوباره می‌توانید با زدن دکمه power به سیستم خود دسترسی داشته باشید. البته در صورت انتخاب گزینه hibernate این زمان کمی‌ طولانی‌تر خواهد بود.

 

ویژگی‌های Sleep و Hibernate چگونه عمل می‌کنند؟

ویژگی sleep، کامپیوتر شما را در حالت بسیار کم مصرف قرار می‌دهد و حالت فعلی سیستم شما در RAM ذخیره می‌شود. در این حالت کامپیوتر شما به مقدار بسیار کمی ‌جریان برق برای نگهداری از اطلاعات شما در RAM نیاز دارد. زمانی که کامپیوتر خود را روشن می‌کنید، مجدد می‌توانید از همان‌جایی که کارهای خود را رها کردید و گزینه Sleep را انتخاب نمودید، در عرض یک یا دو ثانیه به حالت عادی برگردید و کارهای خود را ادامه دهید.

در سوی دیگر ویژگی hibernate حالت فعلی نرم‌افزارها و در واقع حالت کل سیستم شما را در دیسک درایو ذخیره می‌کند و به سرعت کامپیوتر را خاموش خواهد کرد. با انتخاب این گزینه دیگر کامپیوتر شما مانند گزینه sleep به برق نیازی ندارد. زمانی که کامپیوتر خود را روشن می‌کنید، اطلاعات شما از دیسک درایو در درون RAM بارگذاری خواهد شد و می‌توانید از همان‌جایی که کارهای خود را رها کردید و گزینه hibernate را انتخاب نمودید، به ادامه کارهای خود بپردازید. در واقع تمام نرم‌افزارها و فایل‌ها به همان صورتی که بودند بار دیگر به شما نشان داده خواهند شد. این گزینه نیاز به زمان بیشتری نسبت به گزینه sleep دارد تا سیستم شما را مجدد با وضعیت قبلی در اختیارتان قرارد دهد. اما هرگز به اندازه زمانی که سیستم خود را توسط گزینهshut down  خاموش می‌کنید، زمان نخواهد برد. این که روشن شدن سیستم و دستیابی به سیستم‌عاملی که توسط گزینه hibernate خاموش شده است ، چقدر طول می‌کشد به سرعت دیسک درایو  شما بستگی دارد. اگر شما از دیسک پرسرعت SSD  یا solid-state drive استفاده می‌کنید، مطمئنا خیلی سریع‌تر این عملیات انجام خواهد شد.

به عبازت دیگر می‌توان گفت hibernate دقیقا همان گزینه Shut down است. با این تفاوت که تمام کارهای شما همان‌طور که آن‌ها را رها کرده اید، ذخیره می‌شوند.

 

چطور به گزینه Sleep یا Hibernate دسترسی پیدا کنیم؟

hibernate

برای سیستم‌عامل جدید ویندوز به صورت پیش فرض زمانی تعیین شده است که پس از گذشت آن زمان، کامپیوتر به طور خودکار بر روی حالت sleep قرار خواهد گرفت و پس از گذشت زمان تعیین شده برای حالت sleep، بر روی حالت hibernate خواهد رفت. همه مدل‌های مختلف لپ‌تاپ به طور عادی زمانی که درب آن‌ها بسته می‌شود بر روی حالت sleep  قرار می‌گیرند و پس از باز کردن مجدد به حالت عادی باز خواهند گشت. شما می‌توانید در بخشcontrol panel  مربوط به سیستم‌عامل ویندوز این تنظیم را سفارشی کنید و تعیین کنید که پس از چه مدت زمانی کامپیوتر شما به صورت خودکار در حالت sleep قرار گیرد. برای انجام این کار مسیر زیر را دنبال کنید:

Control Panel > Hardware and Sound > Power Options > Change When the Computer Sleeps to change

در صورت تمایل می‌توانید از دکمه power جهت قرار دادن کامپیوتر خود در حالت sleep استفاده کنید. برای این منظور باید به مسیر زیر بروید:

Control Panel > Hardware and Sound > Power Options > Choose What the Power Button Does

در این قسمت می‌توانید تعیین کنید که با زدن دکمه power سیستم در چه حالتی قرار گیرد. علاوه بر گزینه Shut down امکان انتخاب گزینه‌هایsleep  و hibernate نیز در این قسمت وجود دارد. البته در ویندوز ۱۰ شما باید در ابتدا ویژگی hibernate را فعال کنید تا بتوانید آن را در این قسمت و در میان گزینه‌های موجود مشاهده کنید.

system setting

 

نگران مصرف برق نباشید

شاید بتوان مصرف برق را تنها جنبه منفی در استفاده از ویژگی sleep  دانست. در کامپیوترهای pc میزان مصرف برق در این حالت بسیار پایین است و می‌توان گفت با استفاده از این ویژگی مبلغ بسیار ناچیزی به پول برق ماهیانه شما اضافه خواهد شد.

در لپ‌تاپ، استفاده از این گزینه باعث مصرف باتری به صورت ذره‌ذره خواهد شد. اما لپ‌تاپ‌ها طوری تنظیم شده‌اند که بعد از گذشت چند ساعت، به صورت خودکار بر روی حالت hibernate قرار گیرند. بنابراین سیستم شما برای مدت طولانی در حالت sleep قرار نخواهد گرفت تا باتری آن به طور کامل مصرف شود. حالت sleep یعنی این که شما می‌توانید لپ‌تاپ خود را بردارید و خیلی سریع از آن استفاده کنید که استفاده از این حالت در مقایسه با انتخاب گزینه Shut down منجر به مصرف کمتر باتری خواهد شد. زیرا زمانی که سیستم را خاموش کرده و مجدد آن را روشن می‌کنیم، زمانی طولانی باید سپری شود تا سیستم‌عامل، درایورها و نرم‌افزارهای اولیه بارگذاری شوند که این امر منجر به مصرف بیشتر باتری در مقایسه با حالت sleep می‌گردد.

در هر صورت اگر باز هم نگران مصرف برق هستید، می‌توانید به جای گزینه sleep از گزینه  hibernate استفاده کنید. این گزینه هیچ برقی یا باتری مصرف نخواهد کرد.

 

باور غلط

shut down windows

برخی از مردم  بر این باورند که سیستم‌عامل ویندوز برای درست کار کردن نیار به reboot (بارگذاری مجدد) دارد. اما باید گفت که این تصور غلط است. البته ممکن است که شما برای حل برخی از مشکلات نیاز به reboot داشته باشید یا به عنوان مثال بعد از به‌روز رسانی ویندوز یا پس از نصب درایورها نیاز به reboot کردن سیستم‌عامل دارید. اما نیازی نیست که هر روز این عمل را انجام دهید. اگر ویندوز شما نیاز دارد که هر روز reboot شود بنابراین می‌توان گفت که مشکل ویندوز شما خیلی جدی است و باید به جای reboot‌های پی‌درپی به فکر برطرف کردن مشکل باشید.

در گذشته، کامپیوترهای قدیمی‌تر ممکن بود به دلیل مشکلاتی که در درایورهای آن‌ها وجود داشت  در استفاده از ویژگی‌های sleep یا hibernate دچار مشکل می‌شدند. اما کامپیوتر‌های امروزی نباید چنین مشکلاتی داشته باشند. در حقیقت، بیشتر آن‌ها به صورت خودکار در حالت sleep یا hibernate تنظیم شده اند. در استفاده از این ویژگی‌ها هیچ نگرانی نداشته باشید. مگر این که در حال استفاده از یک کامپیوتر خیلی قدیمی ‌هستید که با این ویژگی‌ها سازگاری ندارد.

متاسفانه کاربران لینوکس ممکن است در هنگام استفاده از این دو گزینه در سیستم‌عامل Ubuntu دچار مشکل شوند. به همین دلیل است که این دو گزینه به صورت پیش‌فرض بر روی این سیستم‌عامل به صورت غیرفعال قرار دارد. اما، با در نظر گرفتن این که سازندگان سخت‌افزار از سیستم‌عاملی که شما بر روی کامپیوتر خود نصب می‌کنید، پشتیبانی می‌کنند، باید گفت که این دو گزینه به درستی کار خواهند کرد.

منبع: howtogeek

0

اگر یادتان باشد در گذشته و با ویندوزهای 7، ویستا و حتی 8، برای ضبط ویدیویی از برنامه ی در حال اجرا روی کامپیوتر می بایست نرم افزار مربوط به این کار را نصب می کردیم. اما ویندوز 10 در خودش یک قابلیت منحصر به فرد برای ضبط ویدیویی صفحه کامپیوتر موسوم به Xbox Game DVR دارد که در ادامه روش کار با آن را توضیح می دهیم.

برای استفاده از این امکان، تنها کافیست تا برنامه (مثل مرورگر اینترنت یا مایکروسافت ورد)، اپلیکیشن و یا بازی مورد نظرتان را که قصد ضبط آن را دارید، باز کنید. پس از این کار، به استارت منوی ویندوز 10 رفته، وارد All Apps شده و Xbox را باز کنید تا بر روی سیستم شما نصب شود. سپس لازم است تا کلید ویندوز و G را به طور همزمان فشار دهید.

در مرحله بعدی، شما مجبور به باز کردن نوار بازی می شوید. سپس باید بر روی گزینه “Yes this is a game,” فشار دهید تا نوار بازی باز شود.

در مرحله سوم، روی دکمه قرمز رنگ نوار بازی که علامت ضبط است، ضربه بزنید. توجه داشته باشید که با این امکان، تمام صفحه شما ضبط نمی شود و شما تنها می توانید ویدیویی از یک پنجره را بدون ثبت حرکات ماوس ضبط کنید.

GAME BAR

برای متوقف کردن ضبط دوباره باید کلید ویندوز و G را به طور همزمان فشار دهید تا وارد نوار بازی شوید و سپس روی دکمه استاپ ضربه بزنید. 

در مرحله چهارم، شما می توانید ویدیو کلیپ جدید خود را در اپلیکیشن Xbox واقع در منوی استارت پیدا کنید. در سمت چپ این اپلیکیشن، چندین آیکون دیده می شوند. شما باید روی آیکونی که شبیه به کنترلر ایکس باکس است کلیک کنید تا تمام کلیپ ها و امکانات مربوط به ویرایش آن ها را پیدا کنید.

0

چگونه از ارتقا ویندوز 10 جلوگیری کنیم

ویندوز ۱۰ جدیدترین سیستم‌عامل مایکروسافت است و ردموندی‌ها بروزرسانی‌های فراوانی برای آن منتشر می‌کنند و به کاربران نسخه‌های قبلی ویندوز توصیه کرده‌اند تا هرچه سریع‌تر نسبت به ارتقا به این نسخه از ویندوز اقدام کنند. با این حال برخی از افراد تمایلی به ارتقا به ویندوز ۱۰ ندارند. در ادامه روش‌های جلوگیری از ارتقا به ویندوز ۱۰ را توضیح می‌دهیم. با زومیت همراه شوید.

در طول چند هفته‌ی گذشته، مایکروسافت بیش از هر زمان دیگری به کاربران توصیه کرده تا سیستم‌عامل خود را به ویندوز ۱۰ ارتقا دهند، چراکه هزینه ارتقا به این سیستم‌عامل از ۲۹ جولای (۸ مرداد) ۱۱۹ دلار خواهد شد. اگر هم اکنون کاربران سیستم‌عامل خود را به ویندوز ۱۰ ارتقا دهند برای مایکروسافت ارزش بیشتری دارد زیرا درآمد بلندمدت ویندوز ۱۰ را افزایش داده و پشتیبانی از آن را نیز آسان‌تر خواهد کرد.

همچنین لازم به ذکر است که برای ارتقا سیستم‌عامل ویندوز ۷ و ۸ نیاز به پرداخت هزینه نخواهید داشت. مایکروسافت اعلام کرده که فرصت ارتقا رایگان به ویندوز ۱۰ مجددا تکرار نخواهد شد. ممکن است شما از ویندوز ۱۰ لذت ببرید یا شاید پس از نصب آن تصمیم به بازگردانی به نسخه‌های قبلی ویندوز بگیرید. اما اگر بخواهید همچنان از ویندوز ۷ یا ۸ استفاده کنید، تکلیف چیست؟ 

مایکروسافت چند روش را برای ارتقا به ویندوز ۱۰ در دسترس کاربران قرار داده است. ابتدا اپلیکیشن مخصوص ویندوز ۱۰ توسط این کمپانی منتشر شد که با ارائه چند پنجره و هشدار و پیام، طراحی شده تا بتوانید عملیات ارتقا را انجام دهید.

در زیر می‌توانید روش‌های جلوگیری از بروزرسانی سیستم‌عامل خود به ویندوز ۱۰ را مشاهده کنید.

  1. هنگامی‌که اپلیکیشن ویندوز ۱۰ اجرا شد عبارت Click here to change upgrade schedule or cancel scheduled upgrade را بیابید و آن را Cancel کنید. توجه داشته باشید که بستن این پنجره با کلیک روی دکمه X باعث انصراف از ارتقا نخواهد شد.
  2. بروزرسانی‌ها را به صورت دستی حذف کرده و سپس برای جلوگیری از ارتقا به ویندوز ۱۰، کلید‌های رجیستری را تایید کرده یا دریافت اپ ویندوز ۱۰ را بلاک کنید.
  3. اگر بخش آپدیت ویندوز شروع به ارتقا ویندوز کرد، براحتی آن را لغو کنید.
  4. بخش بروزرسانی‌های پیشنهادی (recommended updates) را در تنظیمات بروزرسانی ویندوز (Windows Updates) غیرفعال کنید.
  5. فایل‌های نصبی دانلود شده را حذف کنید تا فضای در دسترس دیسک بیشتر شود.

علاوه بر این می‌توانید از نرم‌افزارهای شخص ثالث برای جلوگیری از ارتقا به ویندوز ۱۰ استفاده کنید که دو روش زیر توسط بسیاری از منابع معتبر توصیه شده است:

  • نرم‌افزار GWX Control Panel یکی از نخستین ابزارهایی است که برای حذف نوتیفیکیشن دریافت ویندوز ۱۰ ارائه شده است. این نرم‌افزار همچنین بخش بروزرسانی ویندوز را تحت بررسی قرار می‌دهد.
  • Never10 می‌تواند تنظیمات برگشت‌پذیری را برای غیرفعال کردن ارتقا به ویندوز ۱۰ انجام دهد. علاوه بر این نرم‌افزار یاد شده به حذف فایل‌های نصبی ویندوز ۱۰ کمک خواهد کرد.

در صورتی که ویندوز ۱۰ را نصب کرده‌اید چگونه می‌توان آن را به نسخه‌های قبل بازگردانی کرد؟

ممکن است ویندوز ۱۰ روی رایانه شما نصب شده باشد. همچنین اگر سیستم در حال نصب این سیستم‌عامل است صبر کنید تا عملیات نصب انجام شود.

حال شما سه گزینه در اختیار خواهید داشت:

  1. نسخه قبلی ویندوز خود را نصب کنید.
  2. بک‌آپی که پیش از این از نسخه‌های قبلی ویندوز خود تهیه کرده‌اید را مجددا نصب کنید.
  3. طی ۳۰ روز آینده عملیات دانگرید را انجام دهید.

اگر قصد دارید طور کامل با روش دانگرید از ویندوز ۱۰ آشنا شوید می‌توانید به این لینک مراجعه کنید.

اگر قصد دارید از روش سوم استفاده کنید به طور خلاصه این مراحل را انجام دهید: ابتدا کلید ویندوز و I را روی صفحه کلید به صورت همزمان فشار دهید تا بخش تنظیمات باز شود. سپس به Update & Security > Recovery مراجعه کرده و در زیر Go back to Windows 7 / 8.1 روی Get started کلیک کنید.

ویندوز ۱۰

این روش فقط در صورتی قابل انجام است که نسخه قدیمی‌تر ویندوز در پوشه windows.old قرار داشته باشد. به این نکته توجه کنید که برای انجام این کار فقط ۳۰ روز فرصت دارید.

حال شما می‌دانید که چگونه از ارتقا سیستم‌عامل خود به ویندوز ۱۰ جلوگیری کرده یا آن را به نسخه قدیمی‌تر بازگردانی کنید.

منبع makeuseof

 

1
0
1

نسخه جدید ویندوز ۱۰ یک سری مشکلات را برای کاربرانش ایجاد کرده است. یکی از این مشکلات پنهان بودن دیسک درایو ها و مشخص نبودن آن ها است. اگر شما هم با این مشکل مواجه شدید و می خواهید آن را حل کنید، ادامه مطلب را بخوانید.

 

اگرچه استفاده از CD و DVD های قدیمی نسبت به فلش های USB کم تر شده است، اما هنوز هم کسانی هستند که از این مدیا استفاده می کنند. اما پس از به روز رسانی ویندوز ۱۰ بسیاری از این اشخاص موضوعاتی را در باره ی CD reader های خود مطرح کردند. اکنون به برسی این مشکلات و راه حل های موجود برای این مشکلات می پردازیم

نحوه ی حل مشکل CD DRIVE در ویندوز ۱۰

بسیاری از کاربران گفته اند که پس ار ارتقای ویندوز خود به نسخه ۱۰، درایو cd هایشان ناپدید شده است. این مساله ممکن است به خاطر گرد آوری برخی از نرم افزار ها که مربوط به ویندوز ۱۰ است، ایجاد شده باشد. اما اگر این درایو ها مدتی پس از استفاده از ویندوز ۱۰ ناپدید شده باشد مربوط به مشکلات سخت افزاری است. در قسمت زیر راه حلی برای هر دو مورد می توان پیدا کرد.

راه حل اول- ببینید آیا درایو cd توسط BIOS شناخته می شود یا خیر

برای انجام این کار، مراحل زیر را بروید

ابتدا کامپیوتر خود را از اول روشن کنید، سپس در قسمت Startup، با فشردن دکمه Del یا F10 وارد قسمت BIOS شوید. پس از ورود به این قسمت به بخش Storage بروید و سپس به بخش Device Configuration بروید و دکمه Enter را بزنید. در این قسمت به دنبال درایو cd/dvd خود بگردید.

اگر موفق به پیدا کردن آن نشدید پس مشکل شما مربوط به سخت افزار می شود. اما اگر درایو شما توسط bios شناسایی شد مشکل شما مربوط به نرم افزارتان است، پس راه حل های زیر را مرور کنید.

راه حل ۲- از Device Manager برای حل مشکل خود استفاده کنید

اگر مطمئن شدید که درایو صفحه شما در BIOS موجود است و مشکل شما سخت افزاری نیست و درایو صفحه شما هنوز هم شناخته نمی شود و یا در File Explorer نمایش داده نمی شود، در قسمت Device Manager کامپیوتر خود این کار ها را انجام دهید.

ابتدا به قسمت جست و جو رفته و کلمه Device Manager را بنویسید و آن را باز کنید. سپس به بخش DVD/CD ROM رفته.

dvd-not-working-windows-10

اولین کاری که در این قسمت باید انجام دهید این است که از به روز بودن Disc drive ها مطمئن شوید، برای انجام این کار به بخش راه حل۲ این مقاله مراجعه کنید. اگر درایور ها به روز بودند کار بعدی شما این است که Disc Drive را دوباره نصب کنید. برای غیر نصب کردن درایو DVD/VD بر روی ان راست کلیک کرده و به بخش Uninstall بروید.

dvd-cd-not-working-windows-10

هنگامی که دستگاه ها را غیر نصب کردید به بخش Action رفته و پس از آن به بخش Scan for hardware change بروید.

dvd-not-working-win-10

هنگامی که پردازش این بخش تمام شد دیسک درایو شما در device manager نمایش داده خواهد شد.

اکنون بررسی کنید و ببینید که آیا آیکون dvd/cd درایو در بخش file explorer قابل مشاهده است یا خیر. اگر آیکن آن هنوز وجود نداشت، بخش های زیادی در قسمت device manager وجود دارد که می توانید امتحان کنید. دوباره به بخش dvd/cd-rom بروید و طبق دستورالعمل زیر پیش بروید.

 

اگر اسم درایو cd/dvd هنوز هم مشخص نبود، یعنی این که درایو ها توسط کامپیوتر شناخته نشده اند، پس از مراحل بالا بگذرید و یکی از راه حل های پایین را امتحان کنید.

اگر اسم درایو با آیکونی با رنگ هشدار مشخص بود، بر روی درایو دو بار کلیک کنید تا اطلاعات بیشتری به دست بیارید، بر اساس اطلاعات زیر یکی از مراحل را انجام بدهید.

اگر کد خطا ۱۰,۱۹,۳۱,۳۲,۳۹ یا ۴۱ در قسمت device status نمایش داده شده بود، مشکل مربوط به نرم افزار نوشتن cd است که قبلا بر روی کامپیوتر شما نصب بوده است. با حذف کردن برخی از فایل های آن این مشکل به طور کامل حل خواهد شد. اگر با خطای دیگری مواجه شدید در اینترنت به دنبال حل آن باشید.

اگر اسم درایو با شکل آیکون غیر فعالی نشان داده شده بود، یعنی این که درایو شما غیر فعال است. پس بر روی آن راست کلیک کرده وگزینه enable را بزنید

راه حل ۳- بازگردانی تنظیمات BIOS به حالت اولیه

بازگردان یتنظیمات BIOS بسیاری از مشکلات را حل خواهد کرد و خوشبختانه مشکل دیسک درایو ها را هم حل خواهد کرد. برای این کار مراحل زیر را انجام دهید.

ابتدا به BIOS رفته و سپس به بخش Exit بروید و گزینه Optimal Defaults را بزنید

cd-problems-windows-10

enter را بزنید، سپس f10 را بزنید تا تغییرات را ذخیره کنید و دوباره کامپیوتر خود را روشن کنید.

با این کار تنظیمات BIOS به حالت اولیه برگردانده خواهد شد و شما قادر خواهید بود که دیسک خود را باز کنید.

 

راه حل ۴-بازگردانی برق کامپیوتر

تحت برخی شرایط دیسک درایو ها ارتباطشان با ویندوز قطع می شود که باعث ایجاد مشکل برای دیسک درایو می شود. برای انجام این کار مراحل زیر را به دقت انجام دهید.

دکمه برق کامپیوتر خود را به مدت ۵ ثانیه نگه دارید تا کامپیوتر شما به طور کامل خاموش شود، سپس منتظر بمانید تا کامپیوتر به صورت کامل خاموش شود و بعد از آن کابل برق را در بیاورید. اکنون ۱۰ ثانیه صبر کنید و دوباره کابل برق را وصل کنید. بعد از انجام این کار دوباره کامپیوتر خود را روشن کنید و منتظر بمانید تا ویندوز سیستم شما بالا بیاید. اگر به هنگام بالا آمدن ویندوز با این پیغام مواجه شدید که ویندوز در حال نصب سخت افزار جدید است، صبر کنید تا این مرحله به اتمام برسد سپس ببینید که آیا درایو CD/DVD در دسترس است یا خیر.

از آن جایی که اکنون در حال صحبت در باره ی برق کامپیوتر هستیم، شما می توانید دوباره کامپیوتر خود را خاموش کنید و اتصال تمام کابل های درایو CD/DVD به مادر بورد را بررسی کنید.

منیع :windowsreport

0

آموزش ویندوز 10: افزایش سرعت بارگذاری آیکون‌ ها

در سیستم عامل ویندوز، آیکون فایل‌ها و نرم‌افزارها در کَش ویژه‌ای ذخیره می‌شوند تا نیازی به بارگذاری دوباره‌ی آن‌ها نباشد. ویندوز با انجام این کار، آیکون‌ها را با سرعت بیش‌تری بارگذاری کرده و نمایش می‌دهد. اگر متوجه شده‌اید که سرعت بارگذاری آیکون‌ها در رایانه‌ی شما کاهش یافته، همراه ماباشید تا این مشکل را رفع کنیم.

برای این که ویندوز بتواند آیکون‌ها را به طور سریع نمایش دهد، آیکون فایل‌ها و نرم‌افزارها در کَش (cache) ویژه‌ای ذخیره می‌شوند. با این کار دیگر نیازی به بارگذاری مداوم آیکون‌ها از فایل‌های منبع نیست. اگر احساس می‌کنید سرعت بارگذاری آیکون‌ها در مرورگر فایل ویندوز، مخصوصا هنگام راه‌اندازی اولیه‌ی رایانه یا باز کردن پوشه‌ای که حاوی فایل‌های بسیار زیادی است کاهش چشمگیری پیدا کرده، افزایش اندازه‌ی کَش آیکون می‌تواند مفید باشد. در ادامه‌ی مقاله با اعمال تغییراتی در رجیستری این کار را عملی خواهیم کرد.

در صورتی که آیکون‌های ویندوز شما به طور نادرست نمایش داده شده یا اصلا نمایان نمی‌شوند، در اولین قدم باید کش آیکون (icon) در ویندوز ۱۰ و کش بندانگشتی‌ها (thumbnail) در ویندوز 7 و 8 را را از نو بسازید. این فرآیند اساسا از طریق یافتن فایل کش و حذف آن قابل انجام است که سیستم عامل ویندوز در راه‌اندازی بعدی و به طور خودکار اقدام به ایجاد کش مربوطه خواهد کرد. حتی در صورتی که تنها مشکل شما بارگذاری آهسته‌ی آیکون‌ها باشد، می‌توانید با انجام این کار تا حدودی این مشکل را بهبود ببخشید. اگر مشکل مربوطه مرتفع نشد، می‌توانید با افزایش کش آیکون که نحوه‌ی انجام آن را در ادامه شرح خواهیم داد، این مشکل را برطرف کنید. این راهکار در ویندوزهای ۷، ۸ و ۱۰ قابل استفاده است.

 

تغییر اندازه‌ی کش آیکون با ویرایش دستی رجیستری

به منظور تغییر اندازه‌ی کش آیکون در هر رایانه که دارای ویندوز ۷ یا نسخه‌های جدیدتر است، فقط نیازمند اعمال تنظیمی خاص در رجیستری ویندوز هستید. ویرایشگر رجیستری ابزاری قدرتمند بوده و استفاده‌ی نادرست از آن می‌تواند باعث ناپایداری سیستم شده و حتی کل سیستم را به صورت بی‌بازگشت به حالت پایدار قبلی از کار بیاندازد. راهکاری که قصد ارائه‌ی آن را داریم بسیار ساده است و تا زمانی که مطابق با دستورالعمل یاد شده در این مقاله پیش بروید، نباید هیچ مشکلی به وجود بیاید. همچنین پیشنهاد می‌کنیم که قبل از انجام هر کاری، از رایانه و رجیستری ویندوز پشتیبان‌گیری کنید.

برای دسترسی به ابزار ویرایشگر رجیستری باید عبارت “regedit” را در ویندوز جستجو کنید. پس از یافتن و بازگشایی ابزار، می‌توانید تغییراتی در سیستم عامل رایانه‌ی خود ایجاد کنید.

تغییر کش آیکون

برای پشتیبان‌گیری از رجیستری می‌توانید پس از مراجعه به ابزار ویرایشگر رجیستری (Registry Editor)، روی آیکون Computer کلیک راست کرده و گزینه‌ی Export را برگزینید. پس از نام‌گذاری فایل مورد نظر، بر روی دکمه‌ی Save کلیک کنید تا با پسوند “reg.” در مکان انتخابی شما ذخیره شود. در ابزار یاد شده با استفاده از نوار کناری سمت چپ به مسیر زیر مراجعه کنید.

HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Microsoft\Windows\CurrentVersion\Explorer

تغییر کش آیکون

سپس، باید برای ایجاد یک ارزش جدید درون پوشه Explorer اقدام کنید. برای این کار، روی پوشه‌ی یاد شده کلیک راست کرده و مسیر New → String Value را دنبال کنید. فایل ایجاد شده را Max Cached Icons نام‌گذاری کنید.

تغییر کش آیکون

حال باید در ارزش ایجاد شده تغییراتی ایجاد کنید. روی ورودی ایجاد شده دوبار کلیک کنید تا پنجره‌ی Edit String مربوطه باز شود. در جعبه‌ی Value data، اندازه‌ی کش آیکون مورد نظر را برحسب کیلوبایت وارد کنید. به طور پیش‌فرض، اندازه‌ی کش آیکون ۵۰۰ کیلوبایت در نظر گرفته شده است. ما مقدار ۴۰۹۶ کیلوبایت (معادل ۴ مگابایت) را در نظر گرفته‌ایم که شما هم می‌توانید از این میزان استفاده کرده و در صورت نیاز آن را افزایش دهید. پس از اتمام کار روی OK کلیک کنید.

تغییر کش آیکون

حال می‌توانید ویرایشگر رجیستری را ببندید. برای مشاهده‌ی اثر تغییرات اعمال شده، باید سیستم را از نو راه‌اندازی کنید. در صورتی که تمایل به آزمودن اندازه‌های کش مختلف دارید، می‌توانید مراحل یاد شده را دوباره تکرار کنید. همچنین می‌توانید برای بازگشت به حالت پیش‌فرض سیستم، ورودی Max Cached Icons ایجاد شده را حذف کرده یا مقدار آن را به ۵۰۰ کیلوبایت تغییر دهید.

 

تغییر اندازه‌ی خودکار کش آیکون با فایل اجرایی رجیستری

اگر تمایلی به گشت و گذار در محیط رجیستری ندارید، با استفاده از دریافت دو فایل اجرایی می‌توانید تنظیمات مربوطه را در رجیستری اعمال کنید. فایل “Set Icon Cache Size to 4096 KB” کش آیکون را روی ۴ مگابایت تنظیم کرده و فایل “Restore Icon Cache Size to 500 KB” هم مقدار کش آیکون را به حالت پیش‌فرض ویندوز باز می‌گرداند. هر دو فایل یاد شده درون یک فایل فشرده با فرمت “zip.” قرار دارند. برای بهره‌مندی از فایل‌ها باید روی آن‌ها دوبار کلیک کنید تا تنظیمات مربوطه در رجیستری ویندوز اعمال شوند. پس از این کار رایانه‌ی خود را از نو راه‌اندازی کنید تا اثر تغییرات اعمال شده قابل مشاهده باشد.

تغییر کش آیکون

این فایل‌ها در حقیقت کلیدهای اکسپلورر بوده و فقط شامل ارزش Max Cached Icons هستند که در این مقاله به آنها اشاره کردیم. فایل‌های یاد شده به وسیله‌ی صادر کردن (export) ورودی به یک فایل با پسوند “REG.” ایجاد شده‌اند.

اگر شما هم بارگذاری آهسته‌ی آیکون را تجربه کرده‌اید، تجربیات خود را پس از افزایش کش آیکون در بخش دیدگاه وب‌سایت به اشتراک بگذارید.

منبع howtogeek

 

0

ویندوز ۱۰ یک سیستم عامل سریع و پایدار است. اما با گذر زمان برخی از عوامل موجب کاهش سرعت این ویندوز می‌شوند.

 

کلیک – ما در این مطلب قصد داریم شما را با راه‌های ساده افزایش سرعت ویندوز ۱۰ آشنا کنیم. همچنین یک نرم افزار قوی پاک سازی ویندوز نیز در ادامه معرفی خواهد شد

بررسی برنامه‌های مسبب کندی ویندوز

گاهی اوقات برنامه‌ها می‌توانند تحت تاثیر یک نسخه آپدیت شده قرار بگیرند و یا به خاطر برنامه نویسی بد دچار مشکل شوند. این نرم افزار‌های مشکل دار تمام توان ویندوز را به خود اختصاص می‌دهند و این موضوع موجب اختلال در عملکرد ویندوز می‌شود. برای اینکه مشاهده کنید چه نرم افزارهایی در همان لحظه سیستم شما را تحت تاثیر خود قرار داده‌اند، منوی Start را باز کنید و عبارت Task Manager را در آن تایپ کنید.

s1

پس از جستجوی عبارت مورد نظر را ا انتخاب کنید و پس از باز شدن پنجره روی گزینه More Details کلیک کنید. سپس لیست تمام نرم افزارهای در حال اجرا را مشاهده خواهید کرد. به ستون CPU و Memory نگاه کنید و ببینید که آیا نرم افزاری است که میزان زیادی از حافظه CPU و رم را به خود اختصاص داده باشد یا نه. اگر می‌خواهید اجرای نرم افزاری را متوقف کنید تنها کافی است روی آن کلیک کنید و پس از آن روی گزینه End Task که در گوشه سمت راست صفحه وجود دارد، کلیک کنید.

بررسی وجود بد افزارها یا نرم افزارهای مزاحم دیگر

توصیه ما این است که قبل از جستجو برای نرم افزارهای مختلف، سیستم خود را یک بار اسکن کنید و از عدم وجود نرم افزارهای معیوب و مزاحم که باعث بروز مشکل در سیستم می‌شود، مطمئن شوید. در صورتی که برای تامین امنیت سیستم خود از Windows Defender استفاده می‌کنید باید مسیر Start Menu>Settings>Update and Security>Windows Defender  را دنبال کنید پس با حرکت دادن اسکرولی که در سمت راست پانل قرار دارد، گزینه Windows Defender را پیدا کنید و روی آن کلیک کنید. در قسمت سمت راست صفحه سه گزینه برای اسکن کردن وجود دارد؛ Quick ،Full و Custom scan. لازم است برای چند دقیقه‌ای استفاده خود را از کامپیوتر متوقف کنید و گزینه Full scan را انتخاب کنید و سپس روی گزینه scan now کلیک کنید. در صورتی که ویندوز برنامه مخربی را پیدا کند، به شما اطلاع می‌دهد و راه‌های مقابله با این نرم افزار را نیز در اختیار شما قرار می‌دهد.

s2

اگر از برنامه‌های امنیتی دیگر مانند AVG، Norton، McAfee و یا برنامه‌های مشابه استفاده می‌کنید، می‌توانید گزینه مربوط به اسکن را در آن‌ها پیدا کنید و سیستم خود را اسکن کنید. معمولا گزینه اسکن در  این نرم افزارها به آسانی در دسترس است.

پاک کردن اطلاعات هارد دیسک

سیستم عامل‌ها  بخشی از فضای هارد را به خود اختصاص می‌دهند. پر بودن هارد می‌تواند عملکرد سیستم را تحت تاثیر قرار دهد. برای مشاهده فضای خالی هارد دیسک مسیر Windows Start Menu > Settings > System > Storage را دنبال کنید و مشاهده کنید که چه مقدار از فضای هارد اشغال شده است و فضای باقیمانده چقدر است. توصیه می‌شود حداقل ۱۰ درصد از فضای هارد آزاد باقی بماند؛ مثلا اگر هارد شما ۱۲۸ گیگابایت است حداقل ۱۲٫۸ گیگابایت آن آزاد باشد. توصیه می‌شود برای مواجه نشدن با مشکل کندی سرعت بخشی از فضا را هم به نصب برنامه‌های جدید اختصاص دهید.

s3

در صورتی که فضای درایوی که ویندوز در آن نصب شده است پر است، لازم است با استفاده از نرم افزار مربوط درایو مورد نظر را پاکسازی کنید. فولدر فایل‌های دانلود شده را نیز بررسی کنید؛ ممکن است با فایل‌هایی پر شده باشد که واقعا به آن‌ها نیاز ندارید. اپلیکیش‌هایی که هرگز ار آن‌ها استفاده نمی‌کنید را نیز پاک کنید. تصاویر و فیلم‌های خود را در هر یک هارد اکسترنال ذخیره کنید. با تمام این کارها می‌توانید بخش عمده‌ای از فضای هارد خود را آزاد کنید.

یکی از ابزارهای خوبی که برای این کار مورد استفاده قرار می‌گیرد،  Disk Cleanup است که می‌تواند فایل‌هایی که به صورت موقتی برای نصب نرم افزارهای مختلف استفاده می‌شوند و همچنین فایل‌هایی غیر مهم را سریعا پاک کند.

محدود کردن برنامه‌های بخش startup ویندوز

هنگامی که برنامه‌های جدید نصب می‌شوند، از شما می‌خواهند به محض اینکه ویندوز راه اندازی شد اجرا شوند. این موضوع به معنای این است که این برنامه‌ها در قسمت پس زمینه ویندوز در حال اجرا شدن هستند و از توان ویندوز استفاده می‌کنند؛ حتی اگر شما در حال استفاده از آن‌ها نباشید. برای جلوکیری از کاهش سرعت ویندور باید اجرای  این نرم افزارها را در هنگام راه اندازی ویندوز متوقف کنید.

s4

تنظیم میزان حافظه مجازی مورد استفاده ویندوز

یکی از راه های دیگری که می‌تواند برای رفع مشکل کاهش سرعت مفید واقع شود، اختصاص میزان بیشتری از حافظه مجازی به ویندوز است.

s5

کاهش دادن میزان جلوه‌های بصری

ویندوز ۱۰ از نظر ویژگی های بصری، ویندوز کاملا زیبایی است و انیمیشن‌ها و آیکون‌های متحرک بسیار زیادی در این ویندوز به کار گرفته شده است. با وجود اینکه این جلوه‌های بصری  محیط ویندوز را جذاب کرده‌اند؛ اما می‌توانند در سیستم‌هایی با سخت افزار قدیمی منبع مشکلات زیادی باشند. خوشبختانه می‌توان این جلوه‌های بصری را غیر فعال کرد.

s6

برای انجام این کار منوی Start را باز کنید و سپس عبارت advanced system settings را تایپ کنید و پس از جستجو عبارت مورد نظر خود را انتخاب کنید. سپس پنجره‌ای باز می‌شود که در آن بخشی به نام Performance همراه با گزینه‌ Setting وجود دارد. روی آن کلیک کنید و پس از آن لیستی از جلوه‌های بصری متنوع باز می‌شود. می‌توانید هر کدام از آن‌ها را فکر می‌کنید باعث وجود مشکل هستند، با برداشتن تیک کنار آن‌ها غیر فعال کنید و یا به سادگی می‌توانید گزینه Adjust for best performance که در بالای صفحه قرار دارد را انتخاب کنید و با کلیک کردن بر روی گزینه OK تنظیمات را ذخیره کنید.

ارتفای سخت افزار سیستم

مشخص است زمانی که یک سیستم قدیمی می‌شود عملکرد آن به اندازه مدل‌های جدیدتر سریع نیست. موضوع فقط این نیست، سخت افزارهای جدید می‌توانند جان تازه‌ای به سیستم شما ببخشند.

s7

شما می‌توانید حافظه رم کامپیوترهای رومیزی و برخی از مدل‌های لپ تاپ را به راحتی ارتقا دهید. اما بهترین کار در مورد ارتقای سخت افزار، جایگزینی هارد SSD با هارد HHD است. زیرا این هاردها نسبت به هارد‌های قدیمی سریع‌تر هستند و در افزایش عملکرد و سرعت سیستم‌های قدیمی‌ نقش بسزایی دارند.

دانلود برنامه پاک سازی کامپیوتر

حتی پس از انجام تمام روش‌های ذکر شده لازم است یک برنامه پاک سازی کامپیوتر نصب کنید و کامپیوتر خود را به وسیله آن پاک سازی کنید. برنامه‌های زیادی برای این کار وجود دارد اما تمام آن‌ها امن نیستند؛ زیرا برخی از این برنامه‌های دارای ماهیت مخربی هستند و در قالب ابزارهای مفید معرفی می‌شوند.

ما استفاده از برنامه CCleaner را به شما توصیه می‌کنیم.

s8

این برنامه از قابلیت‌هایی همچون پاک سازی فایل‌های موقت، محدود کردن برخی از فایل‌های پیچیده، پاک سازی history مروگرهای مختلف و پاک سازی registery  برخوردار است.

استفاده از این روش آسان است و می‌تواند در افزایش سرعت ویندوز نقش مهمی داشته باشد.

منبع: pcadvisor

 

0

جی اس ام: گرفتن اسکرین شات از صفحه نمایش گوشی ساده ترین کاری است که یک گوشی می‌تواند انجام دهد، اما طریقه انجام این کار در گوشی‌های مختلف متفاوت است، امروز در این مقاله به شما خواهیم گفت که اگر می‌خواهید از صفحه نمایش گوشی خود اسکرین شات بگیرید باید چه کار کنید.

 

اندروید

بیشتر گوشی‌های اندرویدی به یک طریق از صفحه خود اسکرین شات می‌گیرند اما برای نسخه‌های مختلف و برای برندهای متفاوت شاید روش‌ها کمی متفاوت باشد.

از اندروید 4. به بعد، دکمه‌هایی که برای گرفتن اسکرین استفاده می‌شوند دکمه‌های پاور و ولوم پایین هستند. اگر یک گوشی مانند سونی، ال جی و یا اچ تی سی داشته باشید که اندروید 4 به بالا را بر روی خود دارند، با نگه داشتن همزمان دکمه‌های پارو و دکمه پایین ولوم می‌توانید از صفحه نمایش گوشی خود اسکرین شات بگیرید. اما اگر گوشی‌ای از برند سامسونگ دارید که اندروید 4 به بالا را دارد باید به جای دکمه ولوم از دکمه Home استفاده کنید، برای اسکرین شات گرفتن در گوشی‌های سامسونگ با اندروید 4 به بالا باید دکمه پاور و دکمه Home را همزمان نگه دارید.

این روش برای تمام گوشی‌های عمومیت دارد اما روش‌های دیگری برای برخی از گوشی‌ها نیز وجود دارد، برای مثال در گوشی‌های سونی در منوی پاور می‌توانید گزینه‌ای به نام Take Screen Shot را مشاهده کنید، که اگر این گزینه را انتخاب کنید می‌توانید از هر آنچه که در پشت این منو قرار دارد اسکرین شات تهیه کنید. در گوشی‌ای مانند گلکسی نوت 2، 3 و 4 و یا گرند 2 با کشیدن کناره دست خود از سمت راست صفحه به سمت چپ می‌توانید از صفحه گوشی اسکرین شات بگیرید.

 

 

اگر شما اندروید 2.3 به پایین را بر روی گوشی خود داشته باشید، در این حالت مجبور هستید برای گرفتن اسکرین شات از صفحه گوشی خود برنامه‌ای جانبی دانلود کنید.

 

اسکرین شات گرفتن در iOS

اگر از کاربران آیفون و آی‌پد باشید روش گرفتن اسکرین شات در این دو دستگاه بسیار آسان است، با فشردن همزمان دکمه‌های پاور و دکمه Home می‌توانید از صفحه مورد نظر اسکرین شات تهیه کنید.

 

گرفتن اسکرین شات در ویندوزفون

کاربران ویندوزفون 8.1 باید دقیقا روشی بر خلاف کاربران اندرویدی را امتحان کنند، کاربران ویندوزفون با نگه داشتن همزمان دکمه‌های پاور و ولوم بالا می‌توانند از صفحه مورد نظر خودشان اسکرین شات بگیرند.

 

 

 

اگر گوشی موبایل با سیستم عامل ویندوزفون 8 دارید گرفتن اسکرین شات از طریق نگه داشتن همزمان دکمه استارت و پاور انجام خواهد گرفت.

 

0

چگونه مک آدرس خود را در ویندوز تغییر دهیم؟

افراد معمولا تمایل چندانی به انجام تنظیمات مربوط به شبکه روی کامپیوتر خود ندارند. در این مقاله راهنمای کامل آن‌چه که باید برای تغییر مک آدرس روی ویندوز کامپیوتر شخصی خود انجام دهید، ارائه شده است. به علاوه سعی داریم تا شما را با دو ابزار قدرتمند NoVirusThanks MAC Address Changer و Technitium MAC Address Changer آشنا کنیم تا در صورت لزوم بتوانید از آن‌ها استفاده کنید. 

 نمی‌توان این حقیقت را نادیده گرفت که تنظیمات مربوط به شبکه روی کامپیوتر، چندان ساده و جذاب نیست و همواره این احتمال وجود دارد که با یک اشتباه کوچک، دسترسی شما به اینترنت قطع شود.

با این حال، اگر با شرایطی مواجه شده‌اید که نیازمند تغییر MAC address خود هستید، باید گفت که خوشبختانه روند کار تا زمانی که بدانید چه کاری انجام می‌دهید، بسیار ساده و کوتاه خواهد بود.

 

مک آدرس چیست؟

مک آدرس یک عنصر حیاتی در شبکه‌های کابلی و بی‌سیم است. به منظور ارسال اطلاعات در شبکه، از مک آدرس به عنوان روشی برای شناسایی دستگاه مقصد استفاده می‌شود. هر دستگاه در شبکه دارای مک آدرس منحصر به فرد است به همین دلیل می‌توانید مطمئن باشید که اطلاعات ارسال شده به درستی در اختیار دستگاه مورد نظر قرار می‌گیرد.

مک آدرس کارت‌های شبکه، در طول فرآیند تولید به آن‌ها اختصاص می‌یابد. به عنوان مثال برخی از شرکت‌ها یک رشته‌‌ی ترکیبی از حرف و رقم را به عنوان یک شناسه به ابتدای مک آدرس اضافه می‌کنند.

با وجود ارتباط نزدیک بین آدرس‌های IP، حقیقتی که در مورد مک آدرس‌ها وجود دارد و آن‌ها را به ابزاری قدرتمند برای مدیران شبکه به هنگام حل مشکلات مبدل ساخته، عدم تغییر و ثبات آدرس مک است. البته اگر دانش مورد نیاز را داشته باشید، می‌توانید کد دوازده رقمی آن را هر زمان که لازم باشد تغییر دهید.

 

چرا باید مک آدرس خود را تغییر دهیم؟

دلایل زیادی وجود دارد که شما را مجبور به انجام این کار می‌کند. مثلا، اگر ISP شما یا مدیر سیستم، دسترسی به اینترنت را برای دستگاهی با مک آدرسی خاص محدود کرده باشد، ممکن است با جایگزینی کارت شبکه‌ی اصلی خود، متوجه شوید که نمی‌توانید به اینترنت دسترسی داشته باشید. حل این مشکل برای مدیر شبکه یا یک شرکت ممکن است چند لحظه بیشتر طول نکشد. شما هم می‌توانید با صرف زمان بیشتری نسبت به آن‌ها و ظرف مدت چند دقیقه، مک آدرس خود را تغییر دهید.

حفظ حریم خصوصی از دیگر علل این کار است. کارشناسان امنیت شبکه، این موضوع را مطرح کردند که مک آدرس می‌تواند به عنوان یک تهدید امنیتی محسوب شود. اما تغییر مک آدرس مربوط به دستگاه‌ها، هکرها را در ردیابی حرکات شما در شبکه با مشکل مواجه می‌سازد.

البته برخی از افراد از مک آدرس به منظور انجام اقدامات غیر قانونی استفاده می‌کنند، بنابراین تغییر آن در برخی از کشورها غیر قانونی است. تغییر مک آدرس به خودی خود قانونی است اما استفاده از آن در فعالیت‌های غیر مجاز، می‌تواند شما را با مشکلاتی مواجه سازد.

 

چگونه مک آدرس خود را در ویندوز ۱۰ تغییر دهیم؟مک آدرس

به منظور تغییر مک آدرس در windows 10 ابتدا، در نوار جستجو عبارت Device Manager را تایپ کرده و روی قسمت Control Panel، که به عنوان نتیجه‌ی جستجو نمایش می‌یابد، کلیک کنید. در آن پنجره، به قسمت مربوط به Network Adapters بروید و کانکشنی را که امکان تغییر مک آدرس را برای شما فراهم می‌کند، انتخاب کنید. از آنجایی که اجزاء مربوط به شبکه‌های کابلی و بی‌سیم از یکدیگر مجزا هستند، ممکن است آدرس‌های متفاوتی داشته باشند. بنابراین مطمئن شوید که گزینه‌ی درست را انتخاب می‌کنید.

 

روی دستگاه مورد نظر، دوبار کلیک کنید. با این کار برای شما پنجره‌ی جدیدی باز خواهد شد که مربوط به آن دستگاه خاص است. به قسمت فوقانی سربرگ Advanced، بروید و لیست موجود در زیر عبارت Property را پیمایش کنید تا گزینه‌ی Network Address را بیابید. ممکن است به جای Network Address، گزینه‌ی Locally Administered Address جایگزین شده باشد.

مک ادرس

مقدار radio dialog را از Not Present به Value تغییر دهید و در فیلد مربوطه، MAC address جدید خود را وارد کنید و سپس کلید ok را بزنید. به منظور بررسی نتایج اقدامات خود، می‌توانید Command Prompt را باز کرده و عبارت “getmac” را تایپ کنید. با این کار کلیه‌ی آدرس‌هایی را که در سیستم شما وجود دارد، مشاهده خواهید کرد.

مک ادرس

 

چگونه از یک MAC Address Generator استفاده کنیم؟

برخی مواقع کارت شبکه برای شما اجازه‌ی استفاده از روش بالا به منظور تغییر مک آدرس را صادر نمی‌کند. در این هنگام، بهترین روش، استفاده از یک مولد مک آدرس یا MAC Address Generator است که با نام MAC address changer نیز شناخته می‌شود.

NoVirusThanks MAC Address Changer، ابزاری رایگان است که می‌توانید آن را دانلود کرده و با استفاده از آن مک آدرس مربوط به کارت شبکه‌ی خود را به یک رشته مشخص یا تصادفی تغییر دهید. این نرم‌افزار دارای ظاهری تمیز و عاری از هرگونه بهم ریختگی است و می‌توانید روی کاری که انجام می‌دهید تمرکز کرده و آن را به بهترین شکل ممکن به انجام برسانید. بنابراین استفاده از این ابزار می‌تواند برای افرادی که اعتماد به نفس لازم برای این قبیل کارها ندارند، بهترین گزینه باشد. 

مک ادرس

علاوه بر آن، ممکن است بیشتر کاربران با Technitium MAC Address Changer به خوبی آشنایی داشته باشند و از آن به عنوان بهترین راه حل برای انجام این کار استفاده کنند. گزینه‌های اضافی موجود در این ابزار ممکن است کمی ترسناک به نظر برسند اما، هر کدام از آن‌ها کاربرد‌های مخصوص به خود دارند و در صورتی که شما فقط به دنبال روشی سریع برای تغییر مک آدرس خود هستید، چندان سردرگم کننده نیستند.

مک ادرس

 

می‌توانید مک آدرس خود را به آسانی تغییر دهید

مک آدرس بخشی است که اغلب در مواقع تشخیص هویت دیجیتالی شما نادیده گرفته می‌شود اما همانگونه که در بالا ثابت کردیم، کنترل و تنظیم آن بسیار ساده است.

 

منبع makeuseof

 

0

پیش از نصب اپلیکیشن‌ های ویندوز ۱۰، کارت میکرو اس‌ دی را به صورت NTFS فرمت کنید

امکان نصب اپلیکیشن‌ها در کارت‌حافظه جانبی در گوشی‌های هوشمند یکی از قابلیت‌های بسیار خوب این محصولات است. در آپدیت جدید ویندوز ۱۰ نیز این امکان فراهم شده ولی به منظور بهره بردن از آن باید کارت Micro SD خود را حتما به صورت NTFS فرمت کرده باشید. 

اگر به تازگی کارت‌حافظه میکرو اس‌دی با ظرفیت ذخیره سازی بالا خریداری کرده‌اید و نمی‌دانید که چگونه از فضای آن نهایت بهره را ببرید، بد نیست بدانید امکان نصب اپلیکیشن‌های ویندوز ۱۰ روی این نوع حافظه‌ها وجود در آپدیت جدید این سیستم‌عامل اضافه شده است. بدین طریق فضای ذخیره‌سازی داخلی سیستم‌ شما آزادتر خواهد بود. 

امکان انتقال اپلیکیشن‌های نصب شده در ویندوزفون به کارت حافظه جانبی پیش از این ارائه شده و حالا در نسخه Build 10558 ویندوز ۱۰ نیز مایکروسافت این ویژگی را اضافه کرده است. بنابراین می‌توانید با بهره گرفتن از این قابلیت مقدار بیشتری از فضای دیسک لپ‌تاپ یا رایانه مجهز به ویندوز ۱۰ خود را آزاد نگه‌دارید.

windows 10 apps on sd card

به هر حال اگر بخواهید اپلیکیشن‌های ویندوز ۱۰ را در کارت حافظه جانبی Micro SD نصب کنید، ممکن است با خطا مواجه شوید. بسیاری از کاربران هنگام انجام این کار، با مشکلاتی مواجه شده‌اند ولی خوشبختانه راه حل آن نیز ارائه شده است.

مشکل مورد اشاره زمانی رخ می‌دهد که کارت حافظه شما به صورت exFAT فرمت شده باشد. در حقیقت اگر شما بخواهید در این نوع حافظه‌ها اقدام به نصب اپلیکیشن‌ کنید، باید آن را به صورت NTFS فرمت کنید. البته شاید روش‌های دیگری نیز برای حل این مشکل وجود داشته باشد ولی روش مورد اشاره را می‌توان سریع‌ترین راه حل دانست.

در صورتی که روش فوق را مورد استفاده قرار دهید، اپلیکیشن‌های نصب شده در کارت حافظه میکرو‌ اس‌دی قابلیت آپدیت را نیز خواهند داشت و دراین شرایط تمامی این اپ‌ها بدون هیچ مشکلی بروزرسانی می‌شوند.

در هر حال اگر به هر دلیلی تصمیم دارید اپلیکیشن‌های ویندوز ۱۰ را روی حافظه‌های Micro SD نصب کنید مطمئن شوید که پیش از انجام این کار، حافظه یاد شده را به صورت NTFS فرمت کرده باشید. اگر در طول این فرآیند با مشکلی مواجه شدید آن را در بخش نظرات اعلام کنید.

تگ ها Microsoft windows 10

 

زیر مجموعه ها